Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα  
Θόρυβος! Φωνή, κατηγόριες, ετικέτες! Εσύ είσαι ακροδεξιός, αυτός επαναστάτης, ο άλλος λαϊκιστής, εκείνη πουλημένη και όλοι μαζί έχουν δίκιο, απόλυτα, σίγουρα, εντελώς, σε κάθε τομέα, άνευ δεύτερης σκέψης, ψυχραιμίας, στοιχειώδους σύνεσης να ακούσεις τον άλλον, μπας και –απελθέτω φυσικά!- έχει έστω σε ένα πραγματάκι δίκιο!

Κατηγορίες εκσφενδονίζονται προς πάσα κατεύθυνση, με κακόηχους κρωγμούς που πονάνε αυτιά ακόμα και στη γραπτή τους μορφή στα social media. Να σε πιάνει τρόμος από φιδίσιες, διχαλωτές γλώσσες που αναφαίνονται ανάμεσα σε γραπτές λέξεις, σχεδόν μεταφυσικά. Και είναι τόση η μανία, που ακόμη και αυτοί οι σταρ κήνσορες των τηλεοπτικών παραθύρων, οι υπεράνω κάθε υποψίας ποταπής χαλαρότητας ή ρηχών πραγμάτων, οι παντογνώστες, μοιάζουν όταν τσακώνονται σχεδόν νηπιαγωγείο!

Αυτοπεποίθηση, ασφάλεια, σιγουριά, βεβαιότητες μόνο και ποτέ ρωγμές ιδεολογικές στο ατσάλινο δόγμα της αλάθητής τους μόρφωσης, που γίνεται τόσο αντιπαθής για να θυμίζει μόρφωμα. Ο όχλος παρακινείται πάντα από τους πατρικίους. Αυτοί δίνουν τις δάδες για τους εμπρησμούς της πόλης, αυτοί ορίζουν τον εχθρό και σωριάζουν τις πέτρες με δικά τους έξοδα μεταφοράς για τους δημοσίους λιθοβολισμούς. Πρώτοι στις τάξεις των τέλειων, των αρίστων οι δημοσιογράφοι να συνέρχονται στις "συνελεύσεις των κουρίων" τους, εις το όνομα των δικών τους ιερών, του πλούτου και των προνομίων. Και; «Θλίψη η εσπέρα» γιατί πολύ απλά νυχτώνει…