Η Άση Μπήλιου μίλησε για την ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο της ζωής της, σε τηλεοπτική της συνέντευξη και για μια περίοδο που ενώ δεν την αρνιόταν, δεν προχωρούσε σε αποκαλύψεις.

Γνώριζε πως είχε υιοθετηθεί από βρέφος, από δυο γονείς που τη λάτρευαν και λάτρευε. Στην τρυφερή ηλικία των 9 χρόνων, έχασε τον πατέρα της. Στα 18 της, στο τέλος της εφηβείας και στη δύσκολη οριακά απαρχή της νεότητας, χάνει και τη μητέρα της. Τότε, αναγκάστηκε, άπειρη και άμαθη, να αντιμετωπίσει τη ζωή μόνη της. Οι δύο οικογένειες των γονιών της δεν ενδιαφέρθηκαν για εκείνη. Την θεωρούσαν μια ξένη. Σε μια νύχτα μόλις, η Άση βρέθηκε να δουλεύει, να πληρώνει λογαριασμούς, να αναλαμβάνει μόνη της, αβοήθητη, τη ζωή της και την επιβίωση της, πράγματα που όλοι μας μαθαίνουμε σιγά, σταδιακά και πολλές φόρες χανόμαστε στον δρόμο.

Για το τώρα της, δήλωσε πως δεν θα 'θελε να κάνει παιδί. Ριζωμένος στην ψυχή της παραμένει ο φόβος πως αν συμβεί κάτι σε εκείνη θα μείνει το παιδί ορφανό και περάσει δύσκολα, στενάχωρα όπως εκείνη.