Με λέξεις που επιτρέπεται να ακουστούν δημόσια και όχι τον προσωπικό αυτόν πόνο, την εσωτερική ορφάνια, το ρήμαγμα του να χάνεις μάνα, η κόρη Μυρτώ Ζησιμοπούλουαποχαιρετά τη Μαρία Βουτσινά, που αγωνίστηκε στη ζωή της για να κερδίσει επίπεδο ζωή, διασημότητα, φήμη και πριν λίγες μέρες, έχασε με αξιοπρέπεια τη μάχη με τον καρκίνο.

Για την αληθινή φύση της αρρώστιας που πήρε το αγαπημένο της, μοναδικό πρόσωπο η Μυρτώ, δημοσιεύει μια επιστολή αξιοπρεπή, λιτή, σοβαρή στο facebook και κρατάει τα αληθινά συναισθήματά της, για να τα διαχειριστεί για την προσωπική της μεγάλη απώλεια.

«Νιώθω την υποχρέωση να γράψω λίγα λόγια για την μητέρα μου, ο κυριότερος λόγος είναι για να μην λέγονται και γράφονται ανακρίβειες για τον θάνατο της». Κάπου εδώ η Μυρτώ εξομολογείται τον αγώνα που έδωσε επί πολλούς μήνες η αγαπημένη μητέρα της προκειμένου να κρατηθεί στη ζωή, κάνοντας λόγο για «εφιάλτη».

«Η μητέρα μου τους τελευταίους 13 μήνες πάλευε με τον καρκίνο. Είχε μέσα της δύναμη που δεν την γνώριζε κανείς. Μέσα στο διάστημα των 13 μηνών έκανε ό,τι ήταν δυνατό (και αδύνατο πολλές φορές), για να βγει νικήτρια από αυτόν τον εφιάλτη. Περάσαμε δύσκολα τον τελευταίο καιρό και ακόμα δυσκολότερα τον τελευταίο μήνα αφού για μας το σπίτι μας είχε γίνει το νοσοκομείο».

Για τη μάχη της Μαρίας Βουτσίνα με την αρρώστια η Μυρτώ γράφει: «Ακόμα και εκεί τη θαύμαζα, αφού είχε καταφέρει να την προσέχουν και την αγαπούν όλοι. Συγγενείς, φίλοι, γιατροί και νοσηλευτές ήταν όλοι στο πλευρό της, άλλα όπως έλεγε η ίδια τον Γολγοθά, ο καθένας τον περνάει μονός του». Και μετρημένα και αξίζοντας σεβασμό το παιδί της Μαρίας τελειώνει λέγοντας: «Όσο αναφορά την κηδεία προσπάθησα να την κρατήσω σε ένα πιο οικογενειακό επίπεδο γιατί ήθελα να είναι δίκη μας προσωπική στιγμή»...