Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Η κ. Ρεπούση κάποιο πρωί στους Λυριτζή και Οικονόμου, λίγο αργότερα η κ. Πιπιλή στο ραδιόφωνο, η κ. Παπακώστα στο παρελθόν! Από συχνά διαφορετικούς πολιτικούς πυλώνες, οι κυρίες πολιτικοί, δίνουν μια φεμινιστική χροιά στην κριτική που τους ασκείται ή στη δυσαρέσκεια που εκτονώνεται. Τις στοχοποιούν γιατί είναι γυναίκες στη Βουλή!

Εκτός ενός συγκεκριμένου πολιτικού μορφώματος, που γενικά στερείται ανθρωπιάς, συμπόνιας, κοινού νου, όλοι οι άλλοι στη Βουλή έχουν πολιτικούς γυναίκες, με όμοιες – καρμπόν αντιλήψεις περί αλάθητου και σωτηρίας όλων μας. Καμία διαφοροποίηση δεν υπάρχει! Όλοι και όλες συντάσσονται στην πολιτική γραμμή τους. Δηλαδή οι ιστορικές θέσεις σε μια πολιτική συγκύρια τεταμένη της Ρεπούση, αν γινόταν από άνδρα δε θα σήκωναν θύελλα αντιδράσεων; Επειδή είναι γυναίκα συζητήθηκαν;

Όσο για τα σχόλια για την εμφάνισή τους, δεν αποτελεί μια προσέγγιση το ότι όντας οι κ. βουλευτές, πιο καλοπληρωμένες από τις υπόλοιπες γυναίκες στην ελληνική κοινωνία, ακόμη και από τις αρτίστες, που δανεικά ρούχα φορούν στις εμφανίσεις τους, τονίζουν τη κομψότητα, περισσότερο προσεγμένα από όλες τις άλλες; Κάποιες και όχι όλες φυσικά! Και γιατί αυτό το γεγονός να μείνει ασχολίαστο δηλαδή; Πώς να μη σταθείς στις σινιέ τσάντες, στα μοντέρνα παπούτσια, στα ακριβά κοσμήματα ειδικά όταν οι μισές ελληνίδες, έχουν εξαργυρώσει γάμους και βαφτίσεις στα «Αγορές χρυσό – ασήμι – ρολόγια» που τρία – τέσσερα έχει πια κάθε γειτονιά;

Για παράδειγμα η κ. Ραχήλ Μακρή, πήγε όπως κάθε μια μας στη δουλειά της. Με ένα στενό μπλουζάκι, που είχε στάμπα έναν παπαγάλο και μια πένσιλ έντονου χρώματος φούστα. Ας δεχτούμε πως και η Βουλή των Ελλήνων μια δουλειά είναι και δεν πηγαίνεις ντυμένη αυστηρά και πως αδίκως την παρατήρησαν, άρα την στοχοποίησαν. Η επανάληψη της ίδιας φορεσιάς για να παρουσιαστεί η βουλευτής σε τηλεοπτική εκπομπή και να εξηγεί το αν της «αρέσουν τα πουλιά στις μπλούζες μόνο», δεν αποτελεί αυτο - στοχοποίηση;

Από την εποχή που η Βίσση με την Βανδή είχαν φορέσει την ίδια κόκκινη τουαλέτα η μια σε εξώφυλλο, η άλλη σε συναυλία στη Θεσσαλονίκη, είχε να συζητηθεί τόσο ντύσιμο – για να μη ξεχνάμε και το τρισκατάρατο life style μας! Το επαναλαμβάνεις κατά παραγγελία και το περιφερείς στα πλατό; Και μετά έχεις ανάγκη τους άλλους να σε μετοχοποιήσουν ή στοχοποίησε μόνη σου;

Γιατί στο παρελθόν δεν είχαν στοχοποιήσει ως γυναίκα τη Μέλινα Μερκούρη, που και κομψά ντύνονταν και αέρα σταρ είχε; Γιατί δεν στοχοποίησαν πρόσφατα την Αλέκα Παπαρήγα, που ο πολίτικος λόγος της, συμφωνείς ή διαφωνείς, είναι πιο ισχυρός από την όποια εμφάνισή της; Ή τη Λιάνα Κανέλλη που και δυναμικός είναι ο πολιτικός της λόγος και η εμφάνιση της αντικομφορμιστική;

Γιατί δε μετοχοποίησαν στο παρελθόν από την πρώτη ελληνίδα εκπρόσωπο στο κοινοβούλιο την Ελένη Σκούρα, μέχρι τις κ. Σύλβα Ακρίτα, Τσουδερού, Ψαρούδα – Μπενάκη, Δαμανάκη;

Μήπως γιατί δεν αφόρα στο φύλο η δυσαρέσκεια αλλά στις θέσεις; Και μήπως γιατί δεν αφόρα σε όλους τους κομματικούς σχηματισμούς μέσα στη βουλή αλλά σε όσες πρωταγωνιστούν στην εξουσία;

Ακόμη και η κ. Κωσταντοπούλου, που χάρη στη μαχητικότητα της γίνεται κόκκινο πανί για συναδέλφους της από άλλους πολιτικούς σχηματισμούς, ή από δημοσιογράφους και έντυπα, απασχολεί για τον πολιτικό της λόγο και όχι για το φύλο της.

Η γυναικεία ουσιαστική δυναμική στη Βουλή, όπως και για όλες μας στις δουλειές μας δεν είναι αποτέλεσμα ποσόστωσης, ούτε ψάχνει άλλοθι αυτοματοποίησης. Όταν μόνη σου τονίζεις τα χαρακτηριστικά φύλου και όχι αυτά του χαρακτήρα, λόγου, άποψης θα στα προσέξουν και οι άλλοι!