Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Ναι, σκορπίζει μαγεία ως ηθοποιός και είναι ξεχωριστός πάντα στη σκηνή. Προσωπικά, πολλές φορές όταν ξεκινά να μιλήσει, για υποκριτική, με το που ανοίγει το στόμα του, μου δημιουργείται η προσδοκία πως θα τοποθετηθεί, τουλάχιστον ο Ντε Νίρο σε διασταύρωση με τον Άντονι Χόπκινς.

Τολμηρός σε επιλογές από αβάν γκαρντ θεατρικά ή πολύ εγκεφαλικά, «δύσκολα» για το ευρύ κοινό έργα, ως την παρουσίαση του Survivor, αν ενθυμήστε, σε ένα νησί της Μαλαισίας, που άφηναν κάτι έρμους να επιβιώσουν τρώγοντας ακρίδες, κοχύλια και άμμο.  

Κι όμως! Και ο Κωσταντίνος Μαρκουλάκης, υποκύπτει στο trend της εποχής, που θέλει τους πρωτοδεύτερους και τους τριτοτέταρτους ίσως, καλλιτέχνες, να θυμούνται εποχές φτώχειας, να λένε πως περνάνε δύσκολα ή το πιο απλό; Να μιλάνε για την κατάθλιψή τους, που κάνει και πιο σικ όσο να 'ναι! Όλα αυτά φυσικά γίνονται με την ίδια ευκολία, που κάποτε, πόζαραν στις πισίνες τους, με τα καινούργια τους αυτοκίνητα, άνοιγαν τις ντουλάπες τους να δούμε τα σινιέ τους ρούχα ή φωτογραφίζονταν στα πολυτελή τους σπίτια να καταμετρήσουν δημοσίως τους πολύτιμους τους καναπέδες, ανάκλινδρα, πλαφονιέρες, σερβάντες, αποχυμωτές και οχτάρια.

Ο κ. Μαρκουλάκης αποφεύγει την κακοτοπιά, όσο μπορεί αλλά έχει και ένα δημόσιο προφίλ να υποστηρίξει. «…Τις φορές που επέλεξα να δώσω χρόνο στον εαυτό μου και να σταματήσω για λίγο να βρω τι θέλω που είναι μια ωραία διαδικασία πολυτέλειας» λέει και συνεχίζει «παρόλα αυτά μένοντας εκτός δημιουργίας, έπαθα ελαφρά κατάθλιψη και το εξήγησα μετά τι γίνεται. Οι δημιουργικοί άνθρωποι αν δεν διοχετεύουν τη δημιουργικότητά τους σε συγκεκριμένο αντικείμενο και έχουν απλώς μια επιθυμία που δεν μπορέσουν να την τοποθετήσουν σε ένα συγκεκριμένο κανάλι έχουν την τάση να αισθάνονται άβολα». Α! Έτσι εξηγείται! Αν εσείς παθαίνετε κατάθλιψη γιατί σας έκοψαν το ρεύμα, είστε οικογενειακώς άνεργοι, πληρώνεστε Δευτέρα και Τρίτη μετράτε κέρματα, είστε άρρωστοι και δε έχετε για φάρμακα, γενικώς δεν έχετε όπως όλοι μας μαντήλι να κλάψατε, να μαθαίνετε πως άλλοι, την παθαίνουν όταν δεν έχουν διέξοδο στην υψηλή δημιουργία!

Φυσικά και γνωρίζω πως έγκριτοι συνάδελφοι του πολιτισμού, που αυτοχρίζονται ελιτιστές, σνομπ κατινούλες της διαπλοκής των, Βλέννες σοβαροφανείς με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους, θα μου προσάψουν λαϊκισμό, τον οποίο βρίσκω πάντως, προτιμότερο από τον δικό τους βυζαντινισμό, αν είναι να επιλέξουμε σε –ισμούς!