Από τη Φανή Πλατσατούρα

Αν ο έρωτας σου χτυπούσε την πόρτα σε μια άλλη γλώσσα θα του την έκλεινες; Αν ένα παιδί διαφορετικού χρώματος από το δικό σου χρειαζόταν την αγκαλιά σου θα του την στερούσες; Αν δαχτυλοδείξεις οτιδήποτε διαφορετικό από τις γνώριμες αντικατοπτριζόμενες προβολές του δικού σου μικρόκοσμου, θα αισθανθείς ίσως λιγότερο μόνος;.

Σήμερα Παρασκευή ξεκινά η μεγαλύτερη αντιρατσιστική γιορτή της Αθήνας στο ΟΑΚΑ. Θα διαρκέσει από τις 28 - 30 Ιουνίου με κεντρικό σύνθημα "Σημαία μας η ισότητα - Όπλο μας η αλληλεγγύη". Αξιόλογοι καλλιτέχνες θα ανέβουν στη σκηνή, επιστήμονες θα μιλήσουν για το φαινόμενο - μάστιγα της κάθε εποχής που αιμορραγεί, κόσμος απελευθερομένος από ξενοφοβικά δεσμά θα ενώσει τη φωνή του με αίτημα τη νομιμοποίηση των μεταναστών και τη χορήγηση ασύλου.

Αν το καλοσκεφτείς, τρία πράγματα δημιουργεί ο ρατσισμός: ένα αίσθημα καταπίεσης και καλλιεργούμενου φόβου σε όποιον δεν ανήκει σε "Άριες Φυλές", μια αίσθηση ψευδουπεροχής σε κατασκευασμένες επικρατούσες πλειοψηφίες και μια αδυναμία να συνταχθούμε επιτέλους σε αυτό το "εμείς" το αγωνιστικό και σωτήριο που τραβά σκανδάλη σε παθιασμένες εγωκεντρικότητες.

Άλλωστε από το ίδιο ανέκδοτο ζωής δεν έχουμε φτιαχτεί όλοι;