Ο Χριστόφορος Παπακαλιάτης μίλησε στο «ΒΗΜagazino» για την ηλικία και τα χρόνια που περνάνε, τις εκπτώσεις που δεν κάνει στις ερωτικές του σχέσεις και την πορεία της τελευταίας του ταινίας με τίτλο «Αν...».

Διάβασε παρακάτω μερικά αποσπάσματα από τη συνέντευξη:

Είσαι τόσο καλό παιδί όσο δείχνεις; «Οχι, βέβαια. Θα ήταν τρομερά μονοδιάστατο και βαρετό. Και ξενέρωτο. Δυστυχώς ή ευτυχώς, και σκιές έχω, και πληγές, και διάφορα φορτία και βαρίδια... Απλώς δεν αφορούν κανέναν, παρά μόνο εμένα».

Σε ενάμιση χρόνο θα γίνεις 40. Σε ενοχλεί που μεγαλώνεις; «Ακόμη δεν έχω φοβηθεί τον χρόνο. Οι γύρω μου πολλές φορές με κάνουν να το σκέφτομαι αυτό, και η αλήθεια είναι πως τότε όντως προς στιγμήν αγχώνομαι. Αυτό που με προβληματίζει μερικές φορές είναι άλλο. Αν στο μέλλον θα παραμείνω δημιουργικός. Το μόνο που φοβάμαι πραγματικά είναι να μη χάσω την ευτυχία που έχω τη στιγμή που γράφω και όταν φτιάχνω ιστορίες...».

Έχεις ανασφάλειες που να χρειάζεσαι βοήθεια για να τις σηκώσεις; Κάνεις εκπτώσεις στην προσωπική σου ζωή; «Εκπτώσεις στην προσωπική μου ζωή όχι, μέχρι στιγμής δεν έχω κάνει ποτέ. Βέβαια, δεν έχω κάνει και τεράστια ανοίγματα, ώστε να μπω σε τέτοιο δίλημμα. Ομως από όσο με ξέρω, η ιδέα της έκπτωσης σε οτιδήποτε συναισθηματικό-προσωπικό μού είναι αποκρουστική. Οσο για τις ανασφάλειες, εννοείται πως έχω, κι αν χρειάζομαι βοήθεια είναι πιο πολύ για να τις λύσω παρά να τις σηκώσω ή να τις συντηρήσω. Τι να το κάνεις άμα ο άνθρωπός σου σηκώνει τις ανασφάλειές σου; Κάποια στιγμή θα τον πλακώσουν. Οι προσωπικές μας ανασφάλειες είναι πιο βαριές από κάθε άνθρωπο πλάι μας».

Είσαι ικανοποιημένος από την πορεία του «Αν...»; «Απόλυτα».

Θεωρείς πως ήσουν τυχερός; «Δούλεψα πάρα πολύ σκληρά για να το φορτώσω στην τύχη και αυτό. Αν υπήρξα σε κάτι τυχερός, αυτό ήταν σε συνεργασίες με ηθοποιούς, συνεργείο και με την ομάδα παραγωγής της Village. Είναι εξαιρετικά σημαντικό να έχεις σε μια ταινία δυνατή ομάδα παραγωγής. Εκεί, ναι, ήμουν τυχερός».