Σε περιόδους μεγάλης κρίσης η Τέχνη λειτουργεί λυτρωτικά. Η Ελευθερία Αρβανιτάκη, μία από τις σπουδαίες εκπροσώπους του ελληνικού τραγουδιού, φαίνεται να το γνωρίζει καλά αυτό και το εφαρμόζει και στην πράξη, κρατώντας θεραπευτική συντροφιά στον κόσμο με τα τραγούδια της.

Η ίδια μίλησε στην κάμερα της εκπομπής Fthis για όλη αυτή την αγάπη που τόσα χρόνια έχει εισπράξει από το κοινό της. 

«O καλλιτέχνης δεν υπάρχει χωρίς το κοινό, και είμαι πολύ ευτυχισμένη που αντέχει τόσα χρόνια η αγάπη του κόσμου. Ευχαριστώ που έχω συντροφιά αυτή την τέχνη και αυτό το κοινό. Ευχαριστώ που αυτές τις δύσκολες μέρες, υπάρχει τέχνη να μας δίνει δύναμη και να μας παρηγορεί. Να μας βάζει να σκεφτούμε και να μας προτείνει ένα τρόπο να ανταποκρινόμαστε στις σημερινές δυσκολίες».

Είναι αισιόδοξη σε ό, τι αφορά την κρίση και τις πληγές που αυτή αφήνει;

«Αυτό που ζούμε δεν το ζούμε πια μόνοι, αλλά σε όλη την Ευρώπη. Δεν ξέρω καν αν έχει επιστροφή. Αισθάνομαι πολλές φορές πως είμαστε δίπλα σε ένα μεγάλο κίνδυνο. Είτε αυτός λέγεται οικονομικός, είτε απώλεια συνείδησης. Με ανησυχεί η απογοήτευση που γεννάει η εποχή, και το φταίξιμο που ρίχνουνε στις γεννιές που περάσανε. Μέσα σε αυτές είμαι κι εγώ».

Κάνοντας μια ανασκόπηση στη ζωή της, μιας ζωής αν μη τι άλλο γεμάτης με χειροκρότημα, εξομολογείται πως «αγαπάω ό,τι έχω περάσει μέχρι στιγμής. Τα λάθη, και τις απροσεξίες και τις επιτυχίες, όλα!» ενώ σε ό, τι αφορά τις προσωπικές της ισορροπίες, απαραίτητες για μια υγιή συμπόρευση μέσα σε μια κοινωνία συχνά άγρια, εξηγεί: «ισορροπία αντλώ από την καθημερινότητα, από την προσωπική μου ζωή, από την τέχνη, από συναντήσεις με πολύ σημαντικούς ανθρώπους που αντλώ από αυτούς!»