Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Δε λέμε! Χάρμα οφθαλμών ο Σάκης Ρουβάς και ως σωματική διάπλαση και ως καλλιτέχνης όπου προσπαθεί να διευρύνει τα όρια του. Κορυφαίος δε στην ποπ επικοινωνία του, στην οποία έχει κατορθώσει να τελειοποιηθεί με την αφοσίωσή του.

Η δε διάρκεια του είναι απόδειξη της εργατικότητας και της σκηνικής, μαζικά διαδεδομένης, γοητείας του. Και κάθε προσπάθεια διεύρυνσης ορίων για κάθε καλλιτέχνη είναι καλώς γινομένη για να μη πούμε επιβεβλημένη. Αλλά ξαφνικά είναι παντού γύρω μας και κάνει τα πάντα.

Ο Σάκης Ρουβάς της πίστας, της Μυκόνου, των συναυλιών με τις αυθόρμητες Ρουβίτσες, μονίμως 16 ετών και καλλονές, να σπάνε κλοιούς και να σκαρφαλώνουν στις πίστες, σαν πρωταθλήτριες άλμα επί κοντώ, για να τον αγκαλιάσουν, με τα ημίγυμνα εξώφυλλά του, τους εκτεθειμένους σκηνικά κοιλιακούς, τα παπαράτσι οικογενειακά εξώφυλλα, είναι ένας.

Ένας άλλος είναι εκείνος που θέλησε να παίξει στο σινεμά και να δοκιμαστεί ακόμα και στον αμερικανικό, χολιγουντιανό ανταγωνισμό, αποσπώντας καλές κριτικές και από τους πιο απαιτητικούς κινηματογραφικούς κριτές -εδώ.

Μετά υπάρχει ο Σάκης που νοιάζεται για τους συνανθρώπους του. Και αυτό προς τιμήν του, μιας και παιδί λαϊκό στην ουσία του είναι, από τις φτωχογειτονιές της Κέρκυρας και το να μην ξεχνά πως ο κόσμος δεν χωράει μόνο στο τρίγωνο Μύκονος – σκάφη – Βόρεια Προάστια και δεν αφορά μόνο σε κροίσους κολλητούς, θέλει προσπάθεια.

Υπάρχει ο Σάκης της τηλεπαρουσίασης, την μια σε μεγάλο τάλεντ σόου, με όλη του την λάψη σε υπογράμμιση και την άλλη, στην φιλότιμη προσπαθεία «Ήρωες» του ΑΝΤ1. Προς τιμήν του καναλιού η επιλογή του προγράμματος. Κι ας μας μπερδεύει ο παρουσιαστής, ο οποίος, τη μια βραδιά, δίνει βραβεία ανθρωπιάς και συμπόνιας, σκύβοντας από τα ύψη της καταξίωσής του στον βουβό πόνο του κόσμου, με καλή θέληση, αλλά αμηχανία, ενώ την άλλη βραδιά και πάλι σε πλήρη λάμψη, παίρνει βραβεία από το MAD, τραγουδά μες στο σατέν κοστούμι του και ανεμίζει το μαλλί του. Και ξανά οι Ρουβίτσες ουρλιάζουν τ' όνομά του και ξανά η πατροπαράδοτη 16χρονη καλλονή, σπάει τον κλοιό και διακτινίζεται στον κόρφο του Σάκη, που δεν παραξενεύεται πως δεν πήγε ποτέ όλα αυτά τα χρόνια να τον αγκαλιάσει καμία άσχημη.

Και αν στα MAD κάνει αυτά που γνωρίζει καλά στους «Ήρωες» δεν μπορεί να επιστρατευτεί ούτε η σκηνική γοητεία, ο χορός, το τραγούδι, η λαμπερή εμφάνιση, ούτε ο μύθος του σταρ που κουβαλάει. Εμείς μπερδεμένοι πάλι, βλέπουμε δυο αξιόλογα στελέχη του ΑΝΤ1 να δίνουν το πολλοστό βραβείο της καριέρας του και της δικής μας προβλέψιμης θέασης, φυσικά εξυμνώντας τον και προετοιμάζοντας μας να υποδεχτούμε τον Σάκη του αρχαίου δράματος, της τραγωδίας, των Βακχών και παρολίγον της Επιδαύρου.

Δεν εκφράζουμε –όχι!- την απορία, πότε ο ΑΝΤ1 θα αξιοποιήσει τη γοητεία του Σάκη, ώστε να τον βάλει να λέει ειδήσεις μαζί με τη Μαρία Χούκλη και πριν τον καιρό του Αρνιακού, αν και δε μπορεί θα τους πέρασε από το μυαλό. Μήπως όμως η αξιολόγηση των πρόσωπων, για κάθε εκπομπή θα πρέπει να γίνεται με αλλά κριτήρια και όχι με σκεπτικό «α, δε θα 'χει λάμψη μια ηρωική εκπομπή με κανονικούς ανθρώπους και προβλήματα, κάτσε να βάλουμε τον Σάκη, που είναι σταρ να ρθουμε στα ίσα της τηλεόρασης».

Ο ίδιος ο Σάκης ξέρει και κινεί την καριέρα του δεκαετίες τώρα με μεγάλη εξυπνάδα. Δεν έχει πρόβλημα. Και για την Επίδαυρο αν ο σκηνοθέτης, ο Δημήτρης Λιγνάδης, που ξέρει τι κάνει και έχει τα δικά του οράματα κάθε φορά, τον επέλεξε, σε μια αιρετική διανομή, ο Σάκης καλά κάνει και παίζει. Και κακώς κατά τη γνώμη μας το αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου δεν έδωσε το πράσινο φως στη συγκειμένη δουλειά, αδικώντας το ταλέντο κορυφαίων συντελεστών και του ταγμένου Λιγνάδη και προοικονομώντας το αποτέλεσμα σε έναν ιδιότυπο ρατσισμό για κάθε τι λαμπερό και ωραίο, όπως η παρουσία του Σάκη. Υπολογίζοντας πως ο Σάκης έχει μια σεξουαλικότητα απροσποίητη σκηνικά ως ίνδαλμα και πως ο Βάκχος, είναι ένας αχαλίνωτος στην ερωτικότατα Θεός, υποθέτουμε πως ο Λιγνάδης έκανε τις αντιστοιχίες και είναι πολύ αδικημένος στον συγκεκριμένο αποκλεισμό, όπως και το ίδιο το κοινό της Επιδαύρου. Μόνο κομπλεξισμός διαφαίνεται από τη συγκεκριμένη επιλογή και δη προβλέψιμος, με επικινδυνότητα για την έκφραση και την τέχνη.

Όμως όλο το υπόλοιπο είναι υπερβολικά πολύ, σε έκθεση για τον ποπ σταρ Σάκη. Και έχει αρχίσει όχι μόνο να μας μπερδεύει αλλά να μας πέφτει και βαρύ. Γιατί δεν πάει και σε βάθος χρόνου αλλά σε μια μόλις σεζόν χωράνε όλα. Σα να πρέπει εναγωνίως, αγχωτικά ένας καθιερωμένος σταρ να βρίσκεται παντού, ταυτοχρόνως και να συνταιριάζει τη Ψαρού με το Λιγουριό, τα βραβεία και τα μίνι της Φουρέιρα και της Τάμτα με την επιδεικτική φιλανθρωπία, τις οικογενειακές εμφανίσεις με τον κοινωνικό προβληματισμό και τις κραυγές ριαλιτέ «είστε έτοιμοι;» με τις βακχικές ιαχές «Ευάν, Βάκχε, ευοί»…