Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
 

Πριν πέσει στα τηλεοπτικά πελάγη, μάθει κολύμπι, βγει πρωταθλητής και τελικά βυθιστεί, υπήρξε ένας από τους μουσικούς που γέμισαν προσδοκίες την εποχή. Ο Ανδρέας Μικρούτσικος από το «Κύτταρο», το «Ροντέο» και το «Αχ Μαρία», τους τροτσκιστές, τον Ρασούλη μέντορα, τις αφισοκολλήσεις για το «Καντάδα για την Μακρόνησο» του αδελφού του, Θάνου και την κολλητή παρέα με τους Ζουγανέλη και Μπουλά, αφήνει τα Εξάρχεια για το Μέγκα, τον ΑΝΤ1 και τον Άλφα, τα τηλεπαιχνίδια στην αρχή, τα ριάλιτι με ιστορίες ανθρωπινού πόνου, τα άλλα με τους έγκλειστους να τους παρακολουθεί ο Μεγάλος Αδελφός και τα τάλεντ σόου βαφτισμένα «ακαδημίες». Σα να 'ναι δύο εαυτοί, σαν ο Ιανός να γυρνάει το ένα από τα δυο του πρόσωπα κάθε φορά, άλλο στο κοινό στις συναυλίες και άλλο στο τηλεοπτικό κοινό.   
 
Η ιδιωτική τηλεόραση ζει άγριες μέρες και εκπαιδεύει ένα κοινό να δέχεται τα πάντα ως καλά γινομένα. Ο Ανδρέας Μικρούτσικος είναι πρωτοπόρος και πειραματόζωό της, κι ας είναι η γυάλα τετράγωνη και άλλα πειραματόζωα σε όλα τα σαλόνια, όπου με μεσημεριανές μεθόδους υπνωτίζει, χαυνώνει αντιστάσεις. Από τη μια «να 'μαστε πάλι εδώ Αντρέα, οι δρόμοι τρέχουν χιαστί, σημείο χ και εμείς παρέα και ας φύγαν χίλιοι δυο καιροί. Μένω κατάπληκτος Μανώλη, δεν ξέρω αλήθεια τι να πω, πώς γίνεται ο καθένας όλοι και όλοι πώς γίνονται εγώ» και από την άλλη εκείνο το ριάλιτι στον ΑΛΦΑ, το «Από καρδιάς», που η γυναίκα εκμυστηρεύεται στον Ανδρέα τον πόνο της, κατηγορώντας τον άνδρας της, γιατί την υποχρέωσε να έχει σεξουαλικές σχέσεις με το σκυλί τους!
 
Τα Εξάρχεια γίνονται Βόρεια Προάστια, οι διανοούμενες και καλλιτέχνες σύντροφοι αλλάζουν σε καλλίγραμμες καλλονές, οι αφισοκολλήσεις γίνονται εξώφυλλα και οι γάμοι του συμπίπτουν με τα ζωντανά των ειδήσεων στις 8. Είναι από τα πρώτα είδωλα της ιδιωτικής τηλεόρασης. Και βαδίζει στα τυφλά. Γοητευτικός, ετοιμόλογος, ανθρώπινος, ανοιχτόκαρδος, ο Ανδρέας Μικρούτσικος ζει το αποκορύφωμα της ισχύς των καναλιών. Είναι επίσης ανύποπτος και απονήρευτος για το πώς συμπεριφέρεται η τηλέοραση στα είδωλά της. Αρμέγει και περνά στην επόμενη χρυσή και ποτέ ιερή αγελάδα… 
 
… Η ιστορία μετά την πρώτη παράγραφο έχει πάψει να αφορά στον κ. Μικρούτσικο. Κάθε σταρ εκείνης της περιόδου, ακόμα και μικρότερου βεληνεκούς, θα ζήσει μετά το μεσουράνημα του τις απαιτήσεις των αποδείξεων, εκ των ύστερων της δυναμικής του. Εκπομπές διαφορετικές μεταξύ τους. Μηνύσεις. Δικαστήρια. Το προϊόν έχει δώσει κάθε ουσία, είναι ξεζουμισμένο. Ας εφευρεθούν άλλα, παραπλήσια, ή σχετικά. Το είδωλο μένει σπίτι. Πιστωτές, κατασχετήρια, λάθος επενδύσεις. Η τηλεόραση έχει πάρει αυτό που θέλει και δεν έχει να δώσει τίποτα πίσω.
 
Συγκεκριμένα ο Ανδρέας Μικρούτσικος θα κάνει λίγο ραδιόφωνο, αλλά θα βρεθεί για άλλη μια φορά μετέωρος, καθώς το νέο του ξεκίνημα στην Κύπρο σταμάτησε πριν καλά καλά ξεκινήσει λόγω της οικονομικής κρίσης. Ούτε τα κανάλια εδώ που τα λέμε, στην Κύπρο και στη χώρα μας, είναι αυτά που ήταν. Οι καλίγραμμες σταρ –των ριάλιτι όπως του πρόσφατου Big Brother και των καλλιστείων, γυρνάνε τσόντες, ενώ οι στρατιές των παικτών που είχαν περάσει πριν, είναι ξεχασμένοι σαν να μην υπήρξαν ποτέ. Οι σταρ της πίστας που για να τους πλησιάσεις έπρεπε να περάσεις από γαλονάτους των δημοσίων σχέσεων, ορτινάτζες, επιλοχίες και λοχαγούς που 'καναν τους στρατάρχες, τώρα χορεύουν σε νέας κοπής τάλεντ σόου της μόδας ή προσποιούνται πραγματικά διάσημους σταρ του παρελθόντος και της Εσπερίας. Όλα τα σόου πασαλείβονται φτηνά στρας για να θυμίσουν λάμψη, σειρές δεν υπάρχουν και τα ριάλιτι πόνου του άλλου έχουν γίνει οδύνη προσωπική σαν μάστιγα καθόλου πια εικονική. Οι παλιοί φίλοι, οι συνεργάτες, οι «ανώτεροι» στα κανάλια του Ανδρέα Μικρούτσικου ποιος ξέρει αν σηκώνουν το ακουστικό να του πουν ένα «γεια» και ένα «χρειάζεσαι τίποτα;» στο επιχρυσωμένο αγαπημένο τους αστέρι του παρελθόντος, τότε που τα «φέρνε», που το «μεγάλο παζάρι» έγινε ριάλιτι και η διαφήμιση πλούτιζε τα ταμεία. Πάει και η παραγωγή στην Κύπρο τιναγμένη στον αέρα!
 
Κάπου γράφτηκε πως γνωστή εταιρεία κινηματογραφικών παραγωγών θέλει να κάνει τη ζωή του Ανδρέα Μικρούτσικου ταινία. Όμως αυτή θα πρέπει να 'ναι ταινία – αφιέρωμα στην ιστορία των καναλιών της ιδιωτικής τηλεόρασης, τότε που θεωρούνταν σύμπαν ο μικρόκοσμος της σαπουνόπερας και των παιχνιδιών τύχης. Τότε που οι άνθρωποι της μικρής οθόνης πήραν πολύ σοβαρά τον εαυτό τους. Λες και οι παραγωγοί χειρουργούσαν εγκεφάλους και οι σκηνοθέτες από την κονσόλα, θαρρούσαν πως δουλεύουν στη ΝΑΣΑ και έστελναν πύραυλους έξω από τον γαλαξία.
 
Οι σταρ της τότε εποχής, πήγαν σπίτι. Από την στιγμή που δεν είναι στην τηλεόραση, δεν είναι πουθενά για το κοινό. Και αυτό, αχάριστο για το αν του πρόσφεραν κλάμα, γέλιο, χαμόγελο, εύκολη συγκίνηση, σοκ, αν του χειραγώγησαν το όνειρο, αν του ενοχοποίησαν τη σκέψη, ξεχνάει αμέσως. Και καλά όλοι οι άλλοι! Όμως ο Ανδρέας Μικρούτσικος, λόγω μουσικής και μόνο έπρεπε να το 'ξερε. Άλλωστε το 'χει πει και ο ίδιος: «…σαν μια Ιθάκη είναι το τώρα, που όλο γυρίζω να τη βρω και με των Δαναών τα δώρα, γελώ τον δόλιο μου εαυτό…»…