Η καλλίγραμμη και φτασμένη πλέον καλλιτέχνης έσπασε την σιωπή της, στο People, μιλώντας για άλλη μια φορά για τα παιδικά της χρόνια που ήτο φτωχά και όσο να ναι την τραυμάτισε που δεν είχε το κάστρο της Μπάρμπι - Γοργόνα:

«Άρχισα να νιώθω ότι μου λείπουν πράγματα όταν ξεκίνησα το σχολείο» είπε, «ένιωθα ότι κάτι δεν πάει καλά και πολλές φορές ντρεπόμουν. Τα παιδιά ξέρεις, μπορούν να γίνουν πολύ σκληρά, να σε κοροϊδεύουν χωρίς να το αντιλαμβάνονται. Τότε, λοιπόν, μπορεί να το έριχνα σε μένα την ίδια, λέγοντας ότι κάτι κακό έχω πάνω μου. Αιτία του ρατσισμού που βίωσα στο σχολείο ήταν η οικονομική μου κατάσταση. Όσα έχω περάσει με έκαναν πιο δυνατή. Το κλάμα, το άγχος, η καψούρα είναι συναισθήματα αποδεκτά, η μιζέρια όχι. Σήκω και πάλεψε. Εσύ καθορίζεις την τύχη σου».