Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

«Δεν έχω χτυπήσει ποτέ άντρα, αλλά με έχει χτυπήσει άντρας» είπε ανάλαφρα στην εκπομπή της, η Ναταλία Γερμανού, παίζοντας «θάρρος ή αλήθεια», χαρούμενα και απαλά, όπως μιλάνε για μαγειρική, μακιγιάζ ή αποτρίχωση και μετά ρίχνουν και ένα ρεπορτάζ για την «Κιβωτό του Κόσμου», με αποτέλεσμα την αποθέωση της συνεργάτιδος  που έκανε το βίντεο και όχι την απελπισία του έξω από το πλατό σύμπαντος. Μέσα στα πλαίσια της «ανάλαφρης ψυχαγωγίας που προβληματίζει» η κ. Γερμανού συνέχισε λέγοντας «μου έριξε χαστούκι και μου γύρισε το κεφάλι σαν το κοριτσάκι στον Εξορκιστή» και κρατώντας και τα προσχήματα της πολιτικής ορθότητας συμπλήρωσε πως «συμφωνώ ότι δεν χτυπάμε τις γυναίκες ούτε με τριαντάφυλλο, αλλά τότε είχε δίκιο».

Το ίδιο δίκιο θα χει ο άντρας ο πολλά βαρύς που κακοποίει την γυναίκα του γιατί δε μαγείρεψε καλά, τον κοίταξε στραβά, άνοιξε την πόρτα χωρίς να τον ρωτήσει, νιώθει καταπιεσμένος απ την ανεργία, την φτώχεια του, τις προσβολές που δέχεται και την απαξία! Τουλάχιστον ας δείξει στη γυναίκα του, ποιος έχει το πάνω χέρι. Και αφού το χει πάθει και η σταρ της τηλεόρασης και είχε δίκιο ο σύντροφος της, μπορεί να χει και της κακοποιημένης, της φοβισμένης, της έντρομης γυναίκας, ο άντρακλας δίκιο! 

Ζούμε εποχές που η βία κατά των γυναικών απ αυτούς που τους «αγαπούν» έχει αυξηθεί λόγω κρίσης, ενώ τα ΜΜΕ απασχολούνται από απεχθείς περιπτώσεις όπου νέα κορίτσια έχασαν τη ζωή τους, γιατί ο «καλός» τους, τις σκαμπίλισε και αυτές γλίστρησαν και χτύπησαν στο κεφάλι τους! Σε άλλες περιπτώσεις γονείς, κάνουν έκκληση τους κ.κ. Δένδια, Μιχαλολιάκο να συνετίσουν τον θαυμαστή της κόρης που την χτυπά αλύπητα και φοβούνται για τη ζωή της. 

Τα επίσημα στοιχεία λένε πως τρεις στις δέκα Ελληνίδες έχουν ζήσει τον εφιάλτη του ξυλοδαρμού από τον σύντροφό τους έστω και μία φορά στη ζωή τους. Ένας εφιάλτης που, για αρκετές γυναίκες, έχει μετατραπεί σε καθημερινή κόλαση τον τελευταίο καιρό. Αρνητικοί πρωταγωνιστές- συνήθως- άνεργοι άνδρες «λίγο μετά την ηλικία των 40, άνδρες με έντονο εργασιακό στρες , με πιεστικές οικονομικές υποχρεώσεις, αλλά και με «κουρεμένη» σεξουαλική δραστηριότητα», καθ’ ομολογίαν των συντρόφων τους που απάντησαν σε τηλεφωνική έρευνα.

Η πρωτόγνωρη αυτή καταγραφή περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, σεξουαλικής και σωματικής κακοποίησης - άμεσα συνδεδεμένη με τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες στην Ελλάδα - προέκυψε μέσα από ανώνυμη, δειγματοληπτική έρευνα που διενεργήθηκε από την Εταιρεία Μελέτης Ανθρώπινης Σεξουαλικότητας και το Ανδρολογικό Ινστιτούτο. Τα θύματα είναι αυξημένα κατά 47% τον τελευταίο μόλις χρόνο. Η έρευνα της ΕΜΑΣ και του Ανδρολογικού Ινστιτούτου, καταλήγει στη διαπίστωση ότι «…η σεξουαλική βία, ενδοοικογενειακά, είναι δείκτης κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής αποσάθρωσης».

Αποδεικνύει, δε, πως τα όρια και οι αντοχές ομαλής συμβίωσης και πολιτισμένου διαλόγου έχουν ξεφύγει, επικροτείται κρυφά και φανερά η βία απέναντι στον αδύνατο, με φανερό και επικίνδυνο τρόπο.  Ο πρόεδρος, του Ανδρολογικού Ινστιτούτου Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης, σε συνέντευξη του στα «ΝΕΑ» είχε πει πως: «…διαπιστώνουμε ότι η σεξουαλική βία, σε συνδυασμό με τη σεξουαλική ανικανότητα, βρίσκεται σε κατακόρυφη αύξηση. Η οικονομική κρίση γίνεται αυτόματα κοινωνική και πολιτιστική, κτυπώντας κυρίως το ανδρικό φύλο που έχει ταυτίσει την ρώμη, το χρήμα και το σεξ σαν απόλυτες δυνάμεις της αρρενωπότητας. Τα παραδείγματα που αξιολογήσαμε ως «ηχηρά και ανησυχητικά» επιβεβαιώνουν το φόβο ότι στη χώρα μας έχουν ξυπνήσει πρωτόγονα ένστικτα ταπείνωσης μέσα από σεξουαλικά υπονοούμενα, αλλά και ναζιστικές συμπεριφορές εξόντωσης».

Και ενώ αυτή είναι η κατάσταση, απαλά μια φρασούλα «με σκαμπίλισε και είχε δίκιο» στην τηλεόραση στα χείλη μιας λαμπερής, έξυπνης, δυναμικής, επιτυχημένης γυναίκας, προσφέρει άλλοθι, μειώνει την επικινδυνότητα και απλοποιεί σε ενδιαφέρον το ξύλο του δυνατού στον αδύναμο.

Δε χρειάζεται αριστοτέλεια διδακτικότατα η Ναταλία Γερμανού, γιατί έχει εμπειρία δημοσιογραφική, καλλιέργεια ως άνθρωπος και προσωπικά την θεωρώ την πιο ολοκληρωμένη και ταλαντούχο παρουσιάστρια που βρίσκεται αυτό τον καιρό στην τηλεόραση. Δεν της κουνώ το δάχτυλο, αλλά η πολύ άνεση, το να νιώθεις στο πλατό σαν το σπίτι σου, παρασύρει. Εκεί, στην άκρη του φακού, βρίσκονται αληθινοί άνθρωποι, με ζωές πληγωμένες και όχι μόνο θεατές – θαυμαστές, πάντα ως νούμερα ανάγνωσης για τηλεθεάσεις, δείκτες ανεργίας και δείκτες υφέσεων και ανακάμψεων.