Από τη Φανή Πλατσατούρα

Οι προσχηματικοί λόγοι δεν έχουν θέση στο δημόσιο προφίλ του. Αυθόρμητος με αίσθηση του μέτρου που όταν χάνεται κοστίζει, χτίζει καθημερινά μια αμοιβαία σχέση εμπιστοσύνης με τους τηλεθεατές. Δεν ξοδεύει λέξεις, χαρίζει γερές δόσεις αλήθειας του και συνεχίζει να αισιοδοξεί. Είναι ο Θανάσης Πάτρας και στον δικό του τηλεοπτικό απολογισμό δηλώνει αν μη τι άλλο «καλός παίχτης»…

- Το επάγγελμα του παρουσιαστή είναι ομολογουμένως από τα πιο επισφαλή και απαιτητικά. Υπερπροβολή, συνεχής έκθεση, κριτική συχνά σκληρή, αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα. Μπορεί κάποιος να βγει αλώβητος από το συγκεκριμένο επάγγελμα; Να μην οδηγηθεί σε προσωπικές εκπτώσεις για να επιβιώσει τηλεοπτικά;

«Σε μια εποχή επιβίωσης, γιατί τέτοια είναι η εποχή που ζούμε, δεν νομίζω ότι πρέπει να μιλάμε για εκπτώσεις. Πέρασαν οι εποχές που επέλεγες τι δουλειά θέλεις να κάνεις ή απέρριπτες δίχως δεύτερη σκέψη μια επαγγελματική πρόταση. Η νέα πραγματικότητα είναι ακόμα πιο σκληρή απ’ ότι είχαμε συνηθίσει μέχρι τώρα».

- Η εμπιστοσύνη που δείχνουν οι ιθύνοντες των καναλιών στο πρόσωπό σου, τοποθετώντας σε σε καίριες θέσεις ως «καλό στρατιώτη που φέρνει εις πέρας τις αποστολές του» τι αισθήματα σου αφήνει; Συνοδεύεται ορισμένες φορές από μια γεύση πικρίας;

«Δεν αισθάνομαι καλός στρατιώτης αλλά επαγγελματίας. Αυτοί είναι οι κανόνες του παιχνιδιού. Στο τηλεοπτικό παιχνίδι δεν κερδίζει πάντα ο καλύτερος, ούτε κανένας σου εξασφαλίζει ότι θα «παντρευτείς» αυτό για το οποίο έχεις επιλεγεί μια δεδομένη χρονική στιγμή. Το θέμα είναι να παίξεις σωστά το παιχνίδι. Θα είχα πικρία αν δεν ήμουν καλός παίκτης».

- Το «Fthis TV» που παρουσιάζεις στον ΑΝΤ1, είναι μια εκπομπή με καλλιτεχνική ως επί τω πλείστον θεματολογία που φωτίζει πτυχές ζωής διαφόρων επώνυμων προσώπων. Υπάρχουν ενδεχομένως κάποιες ερωτήσεις ή κάποια θέματα στη σκαλέτα που πρέπει να παρουσιασθούν, αλλά σου προκαλούν αμηχανία; 

«Προσπαθώ να κάνω μια καλή έρευνα για τον εκάστοτε καλεσμένο, ιδιαιτέρως αν δεν τον γνωρίζω καθόλου και σκέφτομαι πως θα τον ξανασυστήσω καλύτερα στο κοινό. Όσο καλύτερα έχεις προετοιμαστεί για τη δουλειά σου τόσο πιο εύκολα τη χειρίζεσαι».

- Υπάρχει κάποιο είδος εκπομπής που σε φοβίζει ή στο οποίο δεν θα μπορούσες να ανταπεξέλθεις, αν καταπιανόσουν; 

«Δεν θα έμπαινα ποτέ στη διαδικασία να κάνω κάτι στο οποίο θα πίστευα εξ’ αρχής ότι δεν θα μπορούσα να ανταπεξέλθω. Δεν θα έκανα ποτέ μια εκπομπή απλώς για να υπάρχω».

- Εξαιτίας των ραγδαίων πολιτικοοικονομικών εξελίξεων, βλέπουμε μια σταδιακή εμφατική στροφή των καναλιών περισσότερο προς την ενημέρωση και λιγότερο στην ψυχαγωγία. Θα σε ενδιέφερε το ενδεχόμενο παρουσίασης μιας καθαρά ενημερωτικής εκπομπής;

«Ενημερώνομαι και έχω γνώμη και άποψη για τα πράγματα όχι μόνο λόγω επαγγελματικής ιδιότητας και τριβής αλλά γιατί είμαι ενεργός πολίτης και θέλω αν ξέρω τι μου γίνεται. Δεν νομίζω πάντως ότι θα έκανα ποτέ μια αμιγώς ενημερωτική εκπομπή γιατί δεν αντέχω την απόλυτη σοβαροφάνεια, την έλλειψη χιούμορ και το είπα –ξείπα που επικρατεί στην πολιτική και τον δημόσιο λόγο. Mεγαλώνοντας βέβαια πιστεύω ακόμα περισσότερο ότι ποτέ δεν πρέπει να λες ποτέ».

- Από άποψη συνεργασίας, με ποιον έτερο παρουσιαστή - παρουσιάστρια θεωρείς ότι είχες την καλύτερη χημεία όλα αυτά τα χρόνια της τηλεοπτικής σου ενασχόλησης;

«Απ’ όλες μου τις συνεργασίες κάτι πήρα και κάτι έδωσα. Πιστεύω ότι ήμουν δίκαιος και πάνω απ' όλα έβαζα το κοινό συμφέρον. Έχω ωραία πράγματα να θυμάμαι από κάθε δουλειά. Υπάρχουν βέβαια και παράμετροι που καθορίζουν μια επιτυχημένη πορεία. Η ιδέα, η υλοποίηση, οι συνεργάτες, το timing.Θαρρώ ότι η περίοδος της συνεργασίας μου με την Σοφία (Αλιμπέρτη) τα περιείχε όλα». 

- Είσαι από τους ανθρώπους που δεν διστάζουν να εκφράσουν ελεύθερα τη γνώμη τους. Τηλεοπτικά, στοιχίζει το να έχεις άποψη και να την ορθώνεις; Κοινώς, όταν κάποιος μιλάει χωρίς να φοβάται τα λόγια του, μπορεί να βρεθεί πιο εύκολα εκτός τηλεοπτικού χώρου;

«Πάντα κοστίζει το να έχεις γνώμη και να την εκφράζεις. Χωρίς γνώμη όμως δεν έχεις προσωπική ιστορία. Ως γνωστόν κάθε προσωπική ιστορία δεν είναι ποτέ μια ευθεία γραμμή».

- Διανύουμε μια περίοδο κρίσης με συνεχείς πολιτικές ανακατάξεις, κυβερνητικές τροπολογίες, εφαρμοσμένες εντολές της τρόικας. Η τηλεόραση και συγκεκριμένα τα δελτία ειδήσεων θεωρείς πως κρατούν μια αξιοπρεπή στάση απέναντι στις σαρωτικές εξελίξεις; Στηριζόμενη στην αντικειμενική ενημέρωση και πληροφόρηση;

«Δεν μου αρέσει να γενικεύω λέγοντας ότι όλα τα δελτία λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Κάποια παράγουν περισσότερη αντικειμενική ενημέρωση και πληροφόρηση και κάποια λιγότερη. Δεν θεωρώ τυχαίο πάντως ότι αφιερώνουν ένα πολύ μεγάλο μέρος σε ακατανόητες οικονομικές πληροφορίες και ένα πολύ μεγάλο μέρος στο εξωτερικό δελτίο λες και στην χώρα δεν υπάρχει τίποτε άλλο εκτός από οικονομική κρίση.Υπάρχουν ψυχραιμότερα των άλλων δελτία αλλά υπάρχουν και δελτία που έχουν εξελιχθεί πλέον σε ένα καθημερινό σίριαλ με στοιχεία εθισμού στον φόβο».

- H κορούλα σου διανύει ήδη τον ένατο μήνα της ζωής της. Τι σου έχει μάθει έως τώρα; Σου άλλαξε τον τρόπο θέασης κάποιων πραγμάτων ο έρχομός της; Πώς την αποκαλείς συνήθως χαιδευτικά;

«Το παιδί μου έμαθε να κάνω περισσότερη υπομονή, να βάζω τον εαυτό μου σε δεύτερη μοίρα, να δείχνω μεγαλύτερη κατανόηση και να ονειρεύομαι περισσότερο. Να καταλάβω ότι η αγάπη είχε διαφορετικό νόημα απ’ αυτό που νόμιζα μέχρι τώρα. Της βγάζω κάθε εβδομάδα καινούριο χαϊδευτικό αλλά περισσότερο την φωνάζω μπεμπεζού».

- Όταν μιλήσαμε στο τηλέφωνο μου είπες πως «δεν έχω πολύ χρόνο γιατί κάνω babysitting». Είναι καιρός να καταρριφθούν κάποια ταμπού που υπάρχουν ακόμη και θέλουν τον πατέρα σε έναν ρόλο πιο αποστασιοποιημένο από αυτόν της μητέρας σε ό, τι αφορά την καθημερινή φροντίδα του μωρού;

«Πατέρας δεν γεννιέσαι, γίνεσαι. Το ταμπού υπήρχε στο παρελθόν γιατί οι άντρες δούλευαν και έλειπαν από το σπίτι αλλά τώρα νομίζω ότι και οι ρόλοι έχουν αντιστραφεί αλλά είναι και πολύ οπισθοδρομικό να μην συμμετέχεις στην ανατροφή του παιδιού σου καθημερινά. Είναι πολύ όμορφο να περνάς χρόνο με το παιδί σου».