Καμία 20αρια χρόνια τώρα ζούμε σε συνέχειες το φωτορομάντζο «Το καλοκαίρι της Ελένης», που μοιάζει πάντα ανέφελο, ατελείωτο και χωρίς καμιά στενοχώρια.

Τα πρώτα χρόνια, η Ελένη έκανε διακοπές πιο νεανικές και στην Χαλκιδική κυρίως, όπου νέα και δημιουργική είχε καταφέρει να χει και ακίνητο. Μεγαλώνοντας η Ελένη, ανακάλυψε και αυτή τη Μύκονο και τις άγριες κοσμικές της νύχτες, με διαλειμματα στην Κάρυστο, που η μαμά της έχει ακίνητα και κάτι περιπλανήσεις σε Ελαφονησους και Ιθακες. Τα τελευταία, ώριμα πια καλοκαίρι της τα περνά στην Άνδρο, όπου η άγνωστη μας παραλία η (ή τα – ποτέ δε θα το διευκρινίσουμε αυτό), Αχλα, έγιναν αίφνης χάρη στην Ελένη, πιο ξακουστά και από την Ψαρού.

Και ενώ όλοι μας, περιμένουμε ουρές στη ΔΕΗ τη Κηφισιάς για διακανονισμούς, ψάχνουμε κλειδάριθμους για την υποβολή φορολογικών δηλώσεων, μας απαγορεύεται η κυκλοφορία στο κέντρο, γιατί κόβει βόλτες Σόιμπλε, η ωραία Ελένη, το μοναδικό success story που εμείς παρατηρήσαμε γύρω μας, που κατάφερε απ το τίποτα, να κάνει τον εαυτό της brad name και να είναι ένσαρκη βιομηχανική μονάδα, ζει χωρίς κανένα πρόβλημα ηλιόλουστο καλοκαίρι.

Στο φετινό φωτορομάντζο, οι φωτογραφίες της στο tweeter αυτού του Σαββατοκύριακου αφορούν στην Ελένη – καπετάνισσα, που αφού έδωσε εξετάσεις στο Λιμεναρχείο Λαυρίου, οδηγεί το σκάφος της, φωτογραφίζεται και σχολιάζει:

«Θαλασσινή βολτούλα. Είδαμε και δελφινάκια να κάνουν βουτιές και να μας ακολουθούν! Μαγικό θέαμα!». Δελιφινάκια; Α! Ρε Ελένη τι μας θύμησες τώρα! Προ κρίσης είχαμε δει και εμείς, μια φορά! Καλοτάξιδη, καλοτάξιδη…