Από τη Φανή Πλατσατούρα

Τη δεκαετία του '90 ήκμασε το λεγόμενο lifestyle. Ακριβά αμάξια, νεοπλουτίστικος τρόπος ζωής, πλαστικό χρήμα, non stop υπερκαταναλωτισμός, σνιφαρίσματα γκλαμουριάς, ορκισμένοι γλεντοκόποι με ζημιές χιλιάδων δραχμών κάθε που έπεφτε η νύχτα. Παντού έσκαγε και από μία Μαντάμ Σουσού, δαφνοστεφανωμένη, γέννημα της εποχής, με μνήμη αρκούντως βραχεία για να θυμηθεί ότι υπήρχε ζωή και πριν τα φώτα. Η δεκαετία άλλαξε, το απαστράπτον περιτύλιγμα του κενού παρέμεινε...

Κάνοντας μια βόλτα στα social media και ξεφυλλίζοντας ιλουστρασιόν περιοδικά - όσα έχουν απομείνει- θα παρατηρήσει κανείς μια εμμονή στο glitter, την γυαλιστική ζωή, την επίπλαστη τελειότητα. Μια άρνηση για οτιδήποτε νέο που δεν συνάδει με τον αρχοντοχωριατισμό του παρελθόντος. Μονάχα οι δηλώσεις ορισμένων εγχώριων star έχουν γίνει πιο δακρύβρεχτες, βουτηγμένες στο οικονομικό πνεύμα των καιρών στη σωστή πάντα δοσολογία. Εκείνοι που πραγματικά καταλαβαίνουν, οι λίγοι, δεν μιλούν, μονάχα υπομένουν καρτερικά την αλλαγή στο τοπίο ή έστω ένα ευοίωνο σημάδι. Κατά τα άλλα, μοιάζει σαν να μην άλλαξε τίποτα, την ώρα που ουσιαστικά άλλαξαν τα πάντα...

Νεοελληνικές καρικατούρες και wannabe stars ξεχασμένες στον κόσμο της πλαστικής Barbie συνεχίζουν να υιοθετούν ξεπερασμένες τακτικές με στόχο την ευκαιριακή αυτοπροβολή τους. Επιδεικνύουν τον νοικιασμένο γεμάτο χλιδή τρόπο ζωής τους συχνάζοντας σε VIP τοποθεσίες, περιφέρουν δημόσια τη γύμνια τους ως το πιο βαρύ πυροβολικό τους, εναποθέτουν την καλλιτεχνική σωτηρία τους σε ατζέντηδες και πάσης φύσεως αυλικούς, στήνουν θέματα για ένα πικάντικο πρωτοσέλιδο που θα τους χαρίσει μερικά λεπτά τηλεοπτικής αθανασίας, ξεπερνούν κάθε εμπόδιο που βρίσκεται στο δρόμο τους ενίοτε με κόστος βαρύ. Κατασκευασμένες star με πρόωρη ημερομηνία λήξης... Ρυθμισμένες μαριονέττες που δείχνουν να μην έχουν καμία συναίσθηση της εποχής που γράφεται με μαύρα γράμματα στη ιστορία, των εξελίξεων που λειτουργούν υπό μορφή ντόμινο και συμπαρασύρουν τα πάντα στο πέρασμά τους.

Δεν αναφέρομαι σε μονάδες αλλά σε μία ολόκληρη κατηγορία ανθυποστάρ αυτάρεσκων και νευρωτικών, προσκολλημένων στους γυάλινους, φανταστικούς κόσμους τους. Ένα συνονθύλευμα τρασαδούρας, ξενικές εξαιρέσεις μιας θλιβερής κανονικότητας...