Μιχάλης Ασλάνης: Τι έλεγε ο ίδιος πριν λίγο καιρό για τα οικονομικά του και πώς έμοιαζε ο κόσμος γύρω του!

Μιχάλης Ασλάνης: Τι έλεγε ο ίδιος πριν λίγο καιρό για τα οικονομικά του και πώς έμοιαζε ο κόσμος γύρω του!

Aπό τη Φανή Πλατσατούρα

Έφυγε από τη ζωή στα 66 του χρόνια. Μόνος στο διαμέρισμά του στην οδό Σκουφά 21 με ένα σημειωματάριο μυστική συντροφιά του. Εκεί κατέγραφε τους πόνους και τις αγωνίες του, τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε. Το σπίτι και το σημειωματάριό του, τα δικά του προσωπικά εξομολογητήρια. Οι πρώτες πληροφορίες κάνουν λόγο για ανακοπή καρδιάς το βράδυ της Τρίτης. Αστυνομικές πηγές ωστόσο, θέλουν τον γνωστό μόδιστρο να επέλεξε ο ίδιος το τέλος, καταναλώνοντας μεγάλη ποσότητα χαπιών. Ένα μπολ γεμάτο φαρμακευτικές ουσίες βρέθηκε δίπλα στο κρεβάτι του... Να φταίνε εκείνα που στέρησαν από τη μόδα την εμβληματική βεβαιότητά της;

Ο ίδιος σε μία από τις τελευταίες του συνεντεύξεις που έδωσε στο newpost και την Αλεξάνδρα Τσόλκα μίλησε για την κατάθλιψη που τον ταλαιπωρούσε, τα δυσεπίλυτα οικονομικά του προβλήματα, τους φίλους που χάθηκαν έτσι όπως ήρθαν, ξαφνικά: «Την ξεπερνάω μόνος μου την κατάθλιψη, οι φίλοι είναι μόνο για τις ευχάριστες στιγμές» είχε εξομολογηθεί με πόνο καρδιάς για να συνεχίσει λίγο παρακάτω: «Η ζωή μας κύκλους κάνει... Καλούς και κακούς... Κάθε μέρα που ξημερώνει, δεν ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί... Και η ζωή μας είναι τόσο μικρή, σήμερα υπάρχουμε αύριο ίσως όχι...» 

Και αυτό το αύριο δεν ξημέρωσε ποτέ για τον σχεδιαστή μόδας με τη μεγάλη φήμη και το ακόμη μεγαλύτερο ταλέντο στη δημιουργία. Τον γλυκομίλητο εκείνον άνθρωπο που άφησε το δικό του στίγμα στον όλο λαμπερότητα και κενοδοξία χώρο της μόδας. Μόνο καλές κουβέντες συνήθιζε να λέει. Ακόμη και όταν τα προβλήματα ξεπηδούσαν σαν εφιάλτης μπροστά του, εκείνος κλεινόταν σπίτι του και υπέφερε μόνος. Ήθελε όλοι να τον βλέπουν έτσι όπως πάντα τον ήξεραν, χαμογελαστό, έτοιμο να κατακτήσει το μέλλον...

Oι μνήμες που του άφησαν τα παιδικά του χρόνια, δύσκολες και φτωχικές, συμπληρώνουν το παζλ μιας ζωής γεμάτης δημιουργικότητα και επιτυχίες: «Πέρασα δύσκολα παιδικά χρόνια, μεγάλωσα με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ίσως φταίει αυτό, γι΄αυτό οι νέοι γονείς πρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αυτοπεποίθηση και να τα βοηθάνε σε όποιο επάγγελμα αγαπούν να κάνουν... Μεγάλο πράγμα να αγαπάς κάτι, τότε μόνο πετυχαίνεις...» είχε αποκαλύψει στο newpost για να συνεχίσει μιλώντας για γενναιοδωρία, που δυστυχώς δεν εισέπραξε. H απάντησή του λακωνική: «Από τα μεγάλα πάρτι και το σπίτι με τους επώνυμους καλεσμένους στη Μύκονο εμεινε μόνο το ηλιοβασίλεμα στη Δήλο... Κάτι είναι και αυτό...» 

Οι τελευταίες οικονομικές του περιπέτειες του στοίχισαν αρκετά. Χρωστούσε αρκετά χρήματα σε ΙΚΑ και εφορία, ενώ λόγω οικονομικών δυσπραγιών αναγκάστηκε να κλείσει το ατελιέ που διατηρούσε στην Πλάκα και να μεταφέρει την έδρα της εταιρείας του στη Βραζιλία. Είχε προηγηθεί μάλιστα η πώληση του σπιτιού του στη Μύκονο και του αγαπημένου του διαμερίσματος στην Αναγνωστοπούλου. «Δύο συνεργάτιδές μου με εξαπάτησαν, με κατέστρεψαν οικονομικά» θα αναφέρει ο ίδιος δείχνοντας τους υπαίτιους για την οικονομική του καταστροφή. Όλη αυτή η δημοσιοποίηση ήταν η δική του έκκληση για βοήθεια. Πολλοί τον άκουσαν, λίγοι στάθηκαν στο πλευρό του...

Έφυγε... Δεν άντεξε τη βαρβαρότητα αυτού του κόσμου, την ματαιότητα που τον συνοδεύει, το περιτύλιγμα που ντύνει τις ζωές μας. Έφυγε όπως έζησε... Αθόρυβα...

Eκείνος, το φτωχό παιδί από τη Χαλκίδα με το μεγάλο όνειρο: Να κατακτήσει τον χώρο της υψηλής ραπτικής. Σπουδάζει διακόσμηση και γραφικές τέχνες στη σχολή Βακαλό, ξεχωρίζει για το ταλέντο του, καθιερώνεται τη δεκαετία του '80 παρουσιάζοντας τα show μόδας του σε Ελλάδα, Γαλλία και Γερμανία. Διακρίσεις, εξώφυλλα, τιμητικές πλακέτες και κόσμος πολύς να του σφίγγει το χέρι. Μόλις είχε δώσει σάρκα και οστά στα όνειρά του. Ήταν ο Μιχάλης Ασλάνης, ένας από τους πιο διακεκριμένους Έλληνες σχεδιαστές μόδας.

Η δουλειά του πηγή έμπευσης για τους μεταγενέστερους Έλληνες σχεδιαστές, η ζωή του κυματώδης γεμάτη φώτα, λάμψη, αναγνώριση αλλά και δύσκολες στιγμές. Το τέλος ξαφνικό, αβάσταχτο για τους λίγους δικούς του ανθρώπους. Μια τελευταία εικόνα: Ο Μιχάλης Ασλάνης να υποκλίνεται ταπεινά μετά την παρουσίαση της τελευταίας του κολεξιόν για την Άνοιξη/Καλοκαίρι 2013 στο Athens x-clusive. Να υποκλίνεται και ο κόσμος να χειροκροτά με θόρυβο. Τα φώτα έσβησαν, η πασαρέλα παραδόθηκε στη μοναξιά της, εκείνος πήρε τον δρόμο για το σπίτι. Μόνος βυθισμένος στους προσωπικούς του δαίμονες... Καλό ταξίδι!

Διαβάστε παρακάτω όλη τη συνέντευξη - μία από τις σπάνιες τελευταίες του- που παραχώρησε ο Μιχάλης Ασλάνης στο newpost.gr και την Αλεξάνδρα Τσόλκα:

Πάντα γελαστός, με την ικανότητα όταν σε κοιτάζει σε καθρέφτισμα να νιώθεις και εσύ αθωότητα, με μια υποψία θλίψης και γνώσης. Είναι ο ίδιος που ζωγράφιζε τις προσκλήσεις για τις επιδείξεις μόδας του και τις έστελνε, ξεχωριστή για το καθένα, με κολάζ, αυτοκόλλητα πολύχρωμα, καρδούλες, μαρκαδόρους χρωματιστούς. Μικρά έργα τέχνης από έναν άνθρωπο που δεν άφησε ποτέ το παιδί μέσα του να ξεχαστεί. Όμορφα ρούχα, θεατρικά, για σταρς γυναίκες, για όλες μας. Η Μόδα για δεκαετίες έχει τ΄ όνομα του γραμμένο με λατινικούς χαρακτήρες: ASLANIS. Και η κοσμική ζωή στη Μύκονο, επίσης. Μετά; Παραδοχή κατάθλιψης, φήμες για πωλήσεις σπιτιών, χαμηλών τόνων καθημερινότητα. Και ιαμβική επιστροφή με μια κολεξιόν όλο έμπνευση και προβολή. Και ταφτάδες, θροΐσματα μεταξιών, μυρωδιές υφασμάτων καινούργιων, όμορφα σώματα, βαδίσματα σα κύματα πολύχρωμα. Και ένα παραμύθι. Ο Ασλάνης ντύνει την κακιά μάγισσα, τον Χανς και Γκρέτελ πριν φυλακιστούν στη παγίδα - Καραμελόσπιτο. Όλα καλά λοιπόν. Αλήθεια; Όλα; Ακόμα και η ειρήνη με τον εαυτό του;.

- Νέα κολεξιόν με επίδειξη μόδας σαν τον παλιό καλό καιρό, προ κρίσης και παιδικό θέατρο όμως. Φτιάχνετε για πρώτη φορά κοστούμια για ένα παραμύθι;

«Οι κολεξιόν -δόξα τω Θεώ- συνεχίζονται κάθε σεζόν και γεμίζει από δημιουργικότητα αυτό το διάστημα. Όσο για το παιδικό θέατρο, είναι η δεύτερη φορά που το επιχειρώ, σε σκηνοθεσία του ταλαντούχου Χάρη Ρώμα. Είναι μία καινούρια ασχολία, που μου αρέσει πολύ».
 
- Πάντα οι δημιουργίες σας είχαν θέματα. Η θάλασσα, η Κάλλας, ο ελληνικός κινηματογράφος. Τώρα επειδή δεν έχετε χάσει την επαφή με το παιδί, νομίζω μέσα σας, θα πρέπει να σας ευχαριστήσει το παραμύθι. Η κακιά μάγισσα, το καραμελόσπιτο, ο Χανς, η Γκρέτελ, το κακό και το καλό που κερδίζει ε;
 
«Πράγματι. Είναι ένας άλλος διαφορετικές κόσμος, μαγικός, με διαφορετικό ενδιαφέρον...»
 
- Το κάνετε και ως επαγγελματική διέξοδο ή περισσότερο για την εκτόνωση της δημιουργικότητας σας; 

«Το κάνω ολοκάθαρα για εκτόνωση της δημιουργικότητας μου...»
 
- Η κολεξιόν σας χαιρετίστηκε για άλλη μια φορά ως υψηλής αισθητικής παρουσίαση. Αγαπημένες κυρίες του καλλιτεχνικού χώρου έσπευσαν όχι μονό να σας απολαύουν αλλά και κάποιες να φορέσουν τις δημιουργίες σας. Ποια ήταν εδώ η πρόταση σας, η έμπνευση σας, η ανάγκη σας, η καινοτομία σας; 

«Η κολεξιόν αυτή είχε τον περισσότερο κόσμο στα τελευταία 20 χρόνια της διοργάνωσης. Είχε ξένα κανάλια και δημοσιογράφους. Λέγεται «ο χορός των δεκαετιών», γιατί δε μπορώ να εστιάσω σε μία δεκαετία η σε μία εποχή. Σχεδιαστικά, πια, θα αισθάνομαι πιεσμένος. Τα ρούχα είναι σε μοντέρνα γραμμή γιατί πιστεύω το να είναι ένα ρούχο νεανικό δεν αποκλείει και τη συμμετοχή άλλων ηλικιών...».
  
- Μόδα. Τι συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα; Κάποτε υπήρχαν ελπίδες ακόμα και για διεθνές εμπόριο και επέκταση των ελλήνων σχεδιαστών. Σήμερα όλα αυτά τα σχέδια έχουν αυτοκτονήσει; 


«Δυστυχώς. Λίγο, πολύ όλα έχουν ναυαγήσει. Ενώ υπάρχουν ταλαντούχοι σχεδιαστές, δεν υπάρχουν εξαγωγές. Ευτυχώς, που τελευταία οι Έλληνες επιμένουν Ελληνικά και δεν υπάρχει η ξενομανία των τελευταίων ετών. Και ευτυχώς που καλό γούστο δεν σημαίνει και παχύς τραπεζικός λογαριασμός, είναι θέμα ταλέντου ή το έχεις ή δεν το έχεις...»
  
- Πόσο αυτή η εκτός ορίων κρίση σας έχει επηρεάσει προσωπικά; Τι κόστος είχατε; 

«Σίγουρα όλους μας έχει βλάψει, ο καιρός θα δείξει τα αποτελέσματα...»
 
- Κάποια δημοσιεύματα έκαναν λόγο ότι λόγω οικονομικής δυσπραγίας πουλάτε τα σπίτια σας σε Λυκαβηττό και Μύκονο. Σας ενόχλησαν αυτές οι φήμες, τις οποίες και διαψεύσατε; 

«Και βέβαια με ενόχλησαν, έχω συνηθίσει όμως. Το σπίτι στην Μύκονο το έχω 20 χρόνια, τα 3 πρώτα έλεγαν ότι είναι της Ρούλας Κορομηλά. Τα επόμενα ότι το πουλάω. Όσο για το σπίτι στο Λυκαβηττό, επειδή δεν οδηγώ δεν με βολεύει καθόλου και το ενοικίασα».
  
- Πώς αντιστέκεται ο Μιχάλης Ασλάνης στις δυσκολίες της καθημερινότητας; 

«Η ζωή μας κύκλους κάνει... Καλούς και κακούς... Κάθε μέρα που ξημερώνει, δεν ξέρεις τι μπορεί να σου συμβεί... Και η ζωή μας είναι τόσο μικρή, σήμερα υπάρχουμε αύριο ίσως όχι...»
 
- Δηλώσατε πως περάσατε μία περίοδο κατάθλιψης. Πώς βοηθήσατε τον εαυτό σας; Υπήρξαν πραγματικοί φίλοι που στάθηκαν στο πλευρό σας προκειμένου σας συμπαρασταθούν; 

«Το ξεπέρασα μόνος μου. Δυστυχώς οι φίλοι είναι μόνο για τις ευχάριστες στιγμές κυρίως...»
 
- Είστε ένας άνθρωπος που χαίρει μεγάλης εκτίμησης, έχει φίλους, αυτοδημιούργητος, χρόνια δημοφιλής, επιτυχημένος καλλιτεχνικά σχεδιαστής και εμπορικά δυναμικός επιχειρηματίας, με μια γκάμα από τουαλέτες και κουτιρ μέχρι μωρουδίστικα φορμάικα και λευκά είδη. Γιατί να μην νιώθει ευτυχής λοιπόν ο Μιχάλης Ασλάνης; 

«Έλα ντε, όλα αυτά δεν τα αισθάνομαι... Πέρασα δύσκολα παιδικά χρόνια, μεγάλωσα με χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ίσως φταίει αυτό, γι΄αυτό οι νέοι γονείς πρέπει να μεγαλώνουν τα παιδιά τους με αυτοπεποίθηση και να τα βοηθάνε σε όποιο επάγγελμα αγαπούν να κάνουν... Μεγάλο πράγμα να αγαπάς κάτι, τότε μόνο πετυχαίνεις...»
  
- Το σπίτι στη Μύκονο, οι φιλοξενούμενοι, τα πάρτι, η ανοιχτή κάρδια και οι ορθάνοικτες πόρτες, είναι πίσω σας; Μετανιώνετε για την γενναιόδωρία σας κάποιες φορές σε κάποιους ανθρώπους; 

«Ωραία ερώτηση... Δεν φτάνει μόνο μία απάντηση, και χάρηκα και μετάνιωσα...Τώρα πια που τελείωσε η εποχή του LIFE STYLE τελείωσαν και αυτά... Έμεινε μόνο το ηλιοβασίλεμα στη Δήλο... Κάτι είναι και αυτό...» 
 
- Ντύσατε όλες τις μεγάλες κυρίες της Ελλάδας. Αλίκη Βουγιουκλάκη, Μελίνα Μερκούρη, Τζένη Καρέζη, Νανά Μούσχουρη. Τι θυμάστε από εκείνες που θα θέλατε να το μοιραστείτε μαζί μας; Κάποιο αστείο περιστατικό; 


«Μεγάλες καλλιτέχνιδες, σπουδαίες προσωπικότητες, με το δικό τους ταπεραμέντο η κάθε μία. Θυμάμαι την Μελίνα Μερκούρη το πόσο γρήγορα ψώνιζε. Απέναντι από το μαγαζί μου στο Κολωνάκι ήταν το σπίτι της, ώσπου να παρκάρει ο οδηγός εκείνη πεταγόταν και διάλεγε σε χρόνο ρεκόρ ό, τι ήθελε...»

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο