TiVictim: Πόπη Τσαπανίδου, να γιατί δεν έκανες λάθος!

TiVictim: Πόπη Τσαπανίδου, να γιατί δεν έκανες λάθος!

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα
 
Όταν λέει τσακώνονται τα βουβάλια, οι ρινόκεροι, οι ιπποπόταμοι, οι ελέφαντες, τότε, τα μικρούλια βατραχάκια κρύβονται στις λίμνες και στα ποτάμια, διότι αλλοίμονο αν τσαλαπατηθούν από τα παχύδερμα που κυβερνούν τη ζούγκλα!

Όταν, λοιπόν, οι δυο τεράστιες εξουσίες του ματαίου τούτου κόσμου, η πολιτική και φυσικά η σιαμαία της δίδυμη –όπως έχει γίνει- η δημοσιογραφία, βρίσκονται αντιμέτωπες, αλλοίμονο στα βατραχάκια, θεατές και λαό που περιπέφτουν -αν μη τι άλλο;- σε σύγχυση.

Βοούν από το πρωί τα social media! Έκανε καλά η Πόπη Τσαπανίδου ως δημοσιογράφος και οικοδέσποινα να λέει κατάμουτρα σε έναν πολιτικό αρχηγό ότι θα έπρεπε να τον πετάξει από το στούντιο ή όχι; Μέσα σ' αυτό πιάνεται βελονάκι σε πλέξη καλαμπόκι, η ιστορία της ζωής της, οι συνεργασίες της και οι ακριβές της γόβες. Από την άλλη εταίροι Καππαδόκες, ουρλιάζουν κατά του κ. Καμμένου. Ο αγαπημένος μου, εδώ, «θείος», αρχετυπικό σύμβολο του newpost σημειώνει: «Εκτιμώ ότι η κυρία Πόπη έχασε την ψυχραιμία της και αυτό δεν είναι καλό για μια δημοσιογράφο του δικού της επιπέδου και εμπειρίας. Νομίζω;» ρωτάει ρητορικά στο τέλος! Δημοσιογράφος είναι, καλέ μου «θείε», όχι οσιομάρτυρας να την βρίζουν, την ίδια και αυτό που αντιπροσωπεύει και εκείνη να δείχνει ταπεινότητα, αναμένοντας πότε θα γίνει μυροβλύτισσα!

Η σύγκρουση η τηλεοπτική, σε τέτοιο επίπεδο, καταρχήν καλό έκανε και στους δυο. Και στην καινούργια εκπομπή της «κύριας Πόπης», στον νέο της εργοδότη και στον αδέκαστο κ. Καμμένο, που ως αρχηγό κόμματος έδειξε πυγμή, πως δε φοβάται την σύγκρουση και πως τα βάζει με την –διαφορετική από τη δική του- εξουσία! Όλοι οι υπόλοιποι, απλά ρίξαμε νερό στον μύλο τη δημοσιότητας και της δημοφιλίας τους!

Σε έναν κόσμο ιδεατό, παράλληλο, ίσως φαντασιωσικό ή παλαιικό, οι διαφορετικές απόψεις δεν εκφράζονται με ουρλιαχτά και φωνές, αλλά με επιχειρήματα. Επίσης δεν βρίθουν κατηγοριών προσωπικών, όπως «είστε αστεία και λέτε ψέματα», ή ακόμα βαρύτερα πως η δημοσιογράφος δεν κάνει τη δουλειά της, άλλα νοιάζεται σαν να παρουσιάζει μόδα και αστρολογία σε πρωινάδικο, πως θα ανεβάσει τα νούμερα στη νέα της εκπομπή. Με το ίδιο σκεπτικό και ο ίδιος, το πρότυπο της κοινωνίας όπως είναι οι πολιτικοί, εκείνοι που εμπιστευόμαστε το τώρα μας και το μέλλον των παιδιών μας, νοιάζεται για το πώς θα ανεβάσει τα ποσοστά του, στην επόμενη δημοσκόπηση για πρόθεση ψήφου. Τέλος, η άκρως πολιτισμένη συζήτηση ολοκληρώθηκε, με τον κ. Καμμένο να λέει στην κα. Τσαπανίδου, πως κανονικά θα «έπρεπε να 'ναι γιαγιά» πλέον!

Στον κόσμο τον ιδεατό, παράλληλο, ίσως φαντασιωσικό ή παλαιικό, που έλεγα πιο πάνω, ο πολιτικός σέβεται τον δημοσιογράφο, όχι γιατί του αξίζει ως προσωπικότητα, αλλά γιατί ρωτάει εν ονόματι του λαού, ως δημόσιος λόγος και δημόσια γραφή. Όχι ως Πόπη, Έλλη, Νίκο, Όλγα, Μάρα, Αντώνη λοιπόν, αλλά ως αυτό που αντιπροσωπεύουν. Δηλαδή τον λαό που μιλάει μέσω αυτών!

Στον ίδιο ιδανικό κόσμο, ο πολιτικός σέβεται μια κυρία, μιλώντας της ως αρμόζει σε μια εργαζομένη γυναίκα και μητέρα, που παλεύει να επιβιώσει, χωρίς να εμπορεύεται τα θέλγητρά της. Η κα. Τσαπανίδου, λοιπόν, η Πόπη δεν έκανε λάθος, όταν είδε να την προσβάλλουν ως εργαζομένη, ως γυναίκα και ως μητέρα να υποδείξει την πόρτα. Κι ας μη το έκανε, έτσι ακριβώς. Η ψυχραιμία όταν καθυβρίζεσαι, όταν διατηρείται, λίγη πρόθεση ορισμού έχει για να διαχωριστεί από τη βλακεία!

… είπα και εγώ το βατραχάκι και τώρα ψάχνω έλος, γιατί ποιος αντέχει το βάρος από τα βουβάλια…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο