Συλλαμβάνουν την πρόεδρο του Ασύλου Ανιάτων, οι τρόφιμοι υποφέρουν και κοιμόμαστε ήσυχοι;

Συλλαμβάνουν την πρόεδρο του Ασύλου Ανιάτων, οι τρόφιμοι υποφέρουν και κοιμόμαστε ήσυχοι;

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

«Σ΄ αυτόν τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν΄ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται»…  Γιώργος Σεφέρης

Και ποιος ακούει τους ποιητές, όταν ο βροντόφωνος πολιτικάντικος λόγος, σκεπάζει κάθε άλλη φωνή; Όταν το δίκιο επιβάλλεται μόνο με άγρια βλέμματα και με ουρλιαχτά αυτάρεσκης βεβαιότητας, εις το όνομα του ενόχου λαού; Ενός λαού, που φταίει γιατί είναι τεμπέλικος (Παπαντωνίου στο CNN), τα 'φαγε μαζί με τους Άκηδες και τους Μάκηδες, «όλοι μαζί τα φάγαμε» (Πάγκαλος και το κάνε και τίτλο βιβλίου), «ψήφιζε αυτούς», «δεν πάνε στο χωριό τους να καλλιεργούν χωράφια» (διάφοροι οι όποιοι είναι ανώτεροι και ή ψηφίζονται και δεν ψηφίζουν ή ορίζουν τους άλλους να πάνε στα χωράφια και οι ίδιοι να κάθονται σε σαλόνια).

Άλλωστε, είναι και κοινή γνώση πια, έχοντας πάψει να είναι μυστικό, η υποτίμηση του λαού. «Παντού, από τη λαϊκή κουλτούρα μέχρι το προπαγανδιστικό σύστημα, υπάρχει μια συνεχής πίεση να κάνουν τους ανθρώπους να πιστέψουν ότι είναι άσχετοι και ότι ο μοναδικός τους ρόλος είναι να υποστηρίζουν αποφάσεις και να καταναλώνουν» καταλόγισε ο Noam Chomsky. 

Ο αμοραλισμός, η ωμότητα, η αντίληψη του «κοιτώ την πάρτη μου» μόνο και με κάθε κόστος των άλλων, δεν έχει να κάνει με την εποχή του ηλίθιου lifestyle που παρολίγον να του χρεώσουμε και τη Μικρασιατική Καταστροφή, αλλά με την ατόφια κακία αρκετών του ανθρώπινου είδους. Ενός κακισμένου ανθρωπίνου είδους που αμύνεται πάντα με πανοπλία του τη γραφειοκρατία, την απολυτότητα, όχι τη νομιμότητα αλλά την νομότυπη ηλιθιότητα, την αναλγησία, την εξισωτική λογιστική νούμερων με ζωές και ανθρώπους. Γιατί η πατρίδα μας έγινε κράτος μόνο και εξουσία και εφαρμόζει επιλεκτικά την προστασία της. Οι αδύναμοι στον οικονομικό Καιάδα της ανημποριάς και της αδυναμίας. 

Υποχρέωση μας είναι των κοινωνιών που βρίσκονται στο 21ο αιώνα, να φροντίζουμε ανήμπορους, να μεριμνούμε να μην ανοίξουν και άλλο κοινωνικές πληγές, να προλαμβάνουμε καταστροφές. ΟΚ. Να ζήσουν μεγαλεπήβολα οι πλούσιοί μας, αλλά μην σαπίζουν σε έναν μεσαίωνα αδιαφορίας και όλοι οι άλλοι! Εις ματην όλα. Και απελπισία… 

… Γιατί λέει, εισαγγελική εντολή εκδόθηκε για τη σύλληψη της προέδρου του Άσυλου Ανιάτων, της κυρίας Ιωάννας Ηλιάδη για χρέη του Ιδρύματος προς το ΙΚΑ! Ο παραλογισμός συνεχίζεται με το ότι το Άσυλο Ανιάτων έχει προχωρήσει σε ρύθμιση του χρέους και σε εξόφληση των πρώτων δόσεων στο ΙΚΑ. Το συνολικό χρέος του Ασύλου Ανιάτων στο ΙΚΑ φτάνει το 1,8 εκατ. ευρώ και ο διακανονισμός προβλέπει την αποπληρωμή του χρέους σε 47 δόσεις. Μάλιστα, την προηγούμενη εβδομάδα, ο ΕΟΠΥΥ κατέβαλε στο Άσυλο Ανιάτων 400.000 ευρώ, ως μέρος των δικών του οφειλών προς το Ίδρυμα, τα οποία δεσμεύθηκαν αμέσως από το ΙΚΑ.

«Το κράτος δείχνει γι' άλλη μία φορά την ασυνέπειά του», δήλωσε η πρόεδρος του Ασύλου Ανιάτων, κα. Ιωάννα Ηλιάδη, αμέσως μόλις ενημερώθηκε για το ένταλμα σύλληψης, τονίζοντας πως «2,5 εκ. ευρώ είναι οι οφειλές του ΕΟΠΥΥ προς το Ίδρυμα, ενώ 1,8 εκ. ευρώ οι οφειλές του Ασύλου προς το ΙΚΑ! Τη στιγμή που ο ΕΟΠΥΥ μας οφείλει σχεδόν 2,5 εκατομμύρια ευρώ για τα νοσήλια των ασφαλισμένων του, το κράτος διώκει εμένα προσωπικά για τις οφειλές του Ασύλου Ανιάτων, για τις οποίες όμως έχουμε ήδη δρομολογήσει τη ρύθμισή τους και την εξόφλησή τους» είπε η γυναίκα. Μια γυναίκα που αγωνίζεται όπως θυμόμαστε και από το παρελθόν, με όλες της τις δυνάμεις για να παραμείνει το Άσυλο, ακριβώς τέτοιο. 

Το ίδιο δηλαδή το Κράτος ετοιμάζεται να διώξει την πρόεδρο του Δ.Σ. του Ασύλου Ανιάτων, ενώ απειλεί με κατάσχεση της ακίνητης περιουσίας του επίσης δημοσίου Ασύλου Ανιάτων, για οφειλές ύψους άνω των 3.000.000 ευρώ, όταν επίσης το ίδιο το Δημόσιο είναι ασυνεπές στις οφειλές του προς το δικό του δημόσιο Άσυλο Ανιάτων!

Παλιά η πρόεδρος αγωνιζόταν για το ρεύμα γιατί η ΔΕΗ το έχει κόψει! Κάποια άλλη στιγμή φώναζε για τη σίτιση των τροφίμων της. Τι θα γίνει δηλαδή; Θα εξαντλούμε την ανθρωπιά μας σε τηλεμαραθώνιο και σε συλλογές τάχα παιχνιδιών και ρούχων σε μεγάλες πλατείες που να δείχνει η τηλεόραση τους σταρ φιλάνθρωπους; Θα νοιαζόμαστε με δάκρυα στα μάτια για την κάθε κυρία που έζησε πλουσιοπάροχα και της πέφτει βαριά η τιμωρία; Και εκείνες οι ψυχές του Άσυλου Ανιάτων ποιων υπόθεση είναι; Ποιοι κοιμούνται ήσυχοι ενώ κινδυνεύει η νοσηλεία τους, η διατροφή τους, η στέγασή τους; Και πως μια γυναίκα που έχει αφιερώσει τη ζωή της στην ουσία στο Άσυλο, βλέπει τα εντάλματα να της έρχονται παράλογα για λεφτά που χρωστάει ο φορέας της, ενώ οι ίδιοι της χρωστάνε τα διπλά; Ξέρω! Πρέπει να συμφιλιωθούμε με το παράλογο, να σιωπούμε, να συμφωνούμε, να υπακούμε. Να λέμε πως δίκιο είναι ότι είπε η τηλεόραση; Να μπορέσουμε να επιβιώσουμε με τα ελάχιστα και ας αφήσουμε όλους τους άλλους να πεθάνουν… Όμορφος κόσμος! Ηθικός! Αγγελικά πλασμένος…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο