Ανθή Σαλαγκούδη: «Το να αφήνεις τόσες οικογένειες και ανθρώπους άνεργους μέσα σε μια νύχτα, είναι βαρύ»!

Ανθή Σαλαγκούδη: «Το να αφήνεις τόσες οικογένειες και ανθρώπους άνεργους μέσα σε μια νύχτα, είναι βαρύ»!

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Έγραψα –ναι!- και εγώ το σχολιάκι μου! Ο χώρος ήταν, ήδη, πληγωμένος, γεμάτος αδιέξοδα, απώλειες ανθρώπων, καταδίκες ζωών. Τα Μέσα είχαν αρχίσει να αιμορραγούν ανεργία, διαψεύσεις, απογοήτευση, απαξία, τρόμο για την επιβίωση. Η Ανθή Σαλαγκούδη, θα ήταν μια ιδανική Ιφιγένεια εις το όνομα του πατρός Αγαμέμνωνα, στην Αυλίδα της εκτόνωσής μας; Ψάχναμε το πώς εκείνη είχε βρεθεί στην ΕΡΤ, προ μαύρου, όταν όλοι όσοι δούλευαν εκεί, ήταν με την αξία τους και όχι με κομματικά ή γνωριμιών κριτήρια; Σε απόσταση μηνών, πια, η ίδια -και εμείς- ψύχραιμα, δεν θυματοποιεί τον εαυτό της και μιλά δίχως εμπάθεια, πικρία ή φόβο για όλον τον καιρό, μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, που την άφησε άνεργη…
 
- Οκτώ χρόνια δημοσιογραφίας στη Β. Ελλάδα και μέλος της Ένωσης. Σε ενοχλεί που δεν στα αναγνώρισαν στην κριτική που είχες για την εκπομπή στην αείμνηστη ΝΕΤ;   

«Στην αρχή πολύ. Με το που πάτησα το πόδι μου στη ΝΕΤ μπήκα σε μια μάταιη διαδικασία να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας. Κανείς δεν ανέφερε ποτέ τις σπουδές και την προϋπηρεσία μου. Το μόνο που τους ένοιαζε ήταν να δημιουργήσουν μια αρνητική εντύπωση καθαρά και μόνο βασισμένη στο όνομά μου. Μετά βέβαια το συνήθισα και κατάλαβα ότι οι κακοπροαίρετοι που συντηρούσαν μια παρά - φιλολογία γύρω από το όνομά μου, είτε κουβαλούσαν συμπλέγματα δικά τους, είτε ήταν μέρος ενός στημένου πολιτικό-συνδικαλιστικού παιχνιδιού, το οποίο δεν έχει καμία σχέση με τη δουλειά μου και με μενα».

- Κατανοείς καθόλου σήμερα γιατί δέχτηκες τόση επίθεση; Την θεωρείς άδικη;

«Θεωρώ άδικο ότι δεν μου έδωσε κανείς ένα περιθώριο χρόνου για να μπορέσω να αξιοποιήσω αυτή τη μεγάλη ευκαιρία που μου δόθηκε. Δεν μπορείς να βασίζεσαι σε φήμες και να γράφεις για έναν άνθρωπο, που έχει ξαναδουλέψει μάλιστα στην τηλεόραση,  ότι δεν μπορεί να μιλήσει μπροστά στην κάμερα όταν κάνει δοκιμαστικά, πριν ακόμη βγει στον αέρα. Αν αυτό δεν είναι άδικο και στημένο, τότε τι είναι; Από κει και πέρα τη σύνδεση της εισόδου μου στη ΝΕΤ με το γεγονός ότι ο πατέρας μου ήταν κάποτε υπουργός δεν την θεωρώ ικανή συνθήκη για να αποδείξει ότι είμαι ανίκανη και ακατάλληλη για τη συγκεκριμένη θέση. Για να είμαι ειλικρινής, το κανάλι της ΝΕΤ ήταν πάντα η πρώτη μου επιλογή. Ήθελα πάρα πολύ να δουλέψω στην Κρατική Τηλεόραση γι' αυτό και το προσπαθούσα από παλιά. Ξεκίνησα πριν χρόνια να εργάζομαι, κάνοντας την πρακτική μου στην ΕΡΤ3, παράλληλα με τη σχολή, μετά σαν ρεπόρτερ στη ΝΕΤ και το ένα γεγονός οδήγησε στο άλλο, μέχρι να μου έρθει αυτή η ευκαιρία και να αναλάβω την εκπομπή. Μερικοί μπορούν να πουν ότι έγινε σχετικά νωρίς. Γι’ αυτο ακριβώς θεωρώ τον εαυτό μου και πολύ τυχερό. Και είμαι ευγνώμων. Όση κριτική κι αν άκουσα, ότι κι αν έγινε στην ΕΡΤ».

- Τι απ' οσα γράφτηκαν για σένα σε πλήγωσαν πιο πολύ; Υπήρχαν άνθρωποι που εσύ ξεχώριζες και θεωρείς ότι σε αδίκησαν;

«Γενικά η ψυχολογία μου δεν ήταν και πολύ ανεβασμένη τον χρόνο που μας πέρασε. Ήταν μια δύσκολη χρονιά. Αλλά πλέον το βλέπω σαν μια πολύ διδακτική εμπειρία κατά την οποία πήρα συμπυκνωμένη γνώση και μαθήματα σχετικά με την τηλεόραση που υπό άλλες συνθήκες μπορεί να τα γνώριζα μετά από περισσότερα χρόνια δουλειάς. Και γι' αυτό βλέπω τη θετική του πλευρά. Η μεγαλύτερη απογοήτευση για 'μενα έρχεται από τους ανθρώπους που έχω και τις μεγαλύτερες προσδοκίες. Απογοητεύτηκα με ανθρώπους που χρησιμοποιούσαν το όνομά μου σε ένα ευτελές πλαίσιο λαϊκισμού, μόνο και μόνο για να πουλήσει περισσότερο το κείμενο τους».

- Το μαύρο στη δημόσια τηλεόραση πως το κρίνεις;

«Βίαιο. Το να αφήνεις τόσες οικογένειες και ανθρώπους άνεργους μέσα σε μια νύχτα, είναι βαρύ. Προφανώς και υπήρχαν παθογένειες, όπως αυτές που συναντάμε σε διάφορους δημόσιους φορείς στην Ελλάδα. Χωρίς να είμαι η κατάλληλη να μιλήσω γιατί δεν δουλεύω πια εκεί και δεν γνωρίζω τις συνθήκες, έχω την αίσθηση ότι οι απώλειες δεν είναι ανάλογες του αποτελέσματος ακόμη»...

- Βίωσες το να δουλεύεις χωρίς να πληρώνεσαι μαθητευόμενη αλλά και τις οφειλόμενες αμοιβές και την ξαφνική και απελπιστική ανεργία. Γιατί επιμένεις στη δημοσιογραφία; Δεν είναι η πίκρα μεγαλύτερη από την ικανοποίηση που σου προσφέρει το επάγγελμα; Οι μεγάλοι δεν ξέρουμε τι άλλο να κάνουμε αλλά εσύ είσαι πολύ νέα...

«Πιστεύεις δηλαδή ότι αν επιλέξω ένα άλλο επάγγελμα ο δρόμος θα είναι στρωμένος με ροδοπέταλα μέσα σε αυτή την περιπέτεια που περνάει η χώρα μας; Πέρα από αυτό πάντως, το αγαπώ αυτό το επάγγελμα. Δουλεύω στον χώρο από τα 18 παράλληλα με τις σπουδές μου και η ζυγαριά ακόμη γέρνει στην αισιόδοξη οπτική του πράγματος. Σαφέστατα και δεν μου αρέσει που φτάσαμε εδώ που φτάσαμε, ούτε μου αρέσουν πολλές από τις νοοτροπίες που αναπαράγονται στον χώρο αλλά δεν είναι κι αυτό μια πρόκληση; Να προσπαθήσεις να κάνεις κάτι καλύτερο. Το νιώθω σαν χρέος δικό μου και της γενιάς μου. Γι’ αυτό και δεν έχω λιποψυχήσει. Κι ας είμαι και εγώ άνεργη τους τελευταίους μήνες. Είναι επιλογή μου να μην τα παρατήσω τόσο εύκολα και να συνεχίσω να πιστεύω σε αυτό που κάνω. Αν πάντως για οποιοδήποτε λόγο, νιώσω ότι αυτό το επάγγελμα δεν έχει πλέον να μου προσφέρει τίποτα περισσότερο και ότι η πίκρα είναι μεγαλύτερη από την ικανοποίηση, τότε πίστεψε με το ίδιο εύκολα μπορώ να κάνω στροφή επαγγελματική ακόμη και 180 μοιρών. Δεν με φοβίζει. Άλλωστε η ματαιοδοξία που υπάρχει στον χώρο μπορεί ως ένα βαθμό να με αγγίζει αλλά δεν είμαι εξαρτημένη από αυτήν. Το μόνο που με φοβίζει είναι να αποχωρήσω και να μου μείνουν απωθημένα, συνειδητοποιώντας ότι δεν έκανα το καλύτερο δυνατό που μπορούσα».

- Γιατί από τα αλλά Μέσα επικοινωνίας επιμένεις στην τηλεόραση;

«Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Απλά οι περισσότερες προτάσεις και συζητήσεις που έχω κάνει από τότε που έκλεισε η ΕΡΤ αφορούν στην τηλεόραση. Από κει και πέρα έχω δουλέψει και σε εφημερίδα και στο ραδιόφωνο και μου αρέσουν επίσης. Και θα το ξανά έκανα με μεγάλη μου χαρά. Ίσως και μεγαλύτερη έτσι όπως είναι τώρα τα τηλεοπτικά πράγματα. Και για να μην παρεξηγηθώ, η τηλεόραση μου αρέσει για την αμεσότητά της. Είναι ένα πολύ δημιουργικό Μέσο, αν το χρησιμοποιήσεις σωστά. Αλλά κάθε Μέσο έχει τη δική του μαγεία».

- Φοβάσαι τις συνεντεύξεις;

«Περισσότερο φοβάμαι τη μετέπειτα αναπαραγωγή και παρερμηνεία των όσων έχω πει σε μια συνέντευξη. Πέρυσι στις περισσότερες περιπτώσεις έμπαινα σε μια διαδικασία να αποδείξω ότι δεν είμαι ελέφαντας, απαντώντας συνεχώς σε ερωτήσεις που είχαν να κάνουν κυρίως με το όνομα και την οικογένειά μου. Από την άλλη όμως, έπρεπε να πω τα γεγονότα και από τη δική μου πλευρά. Αν γινόταν κάτι τέτοιο τώρα, θα είχα πολύ διαφορετική στάση. Γενικά πάντως δεν μου αρέσει πολύ να δίνω συνεντεύξεις. Θεωρώ ότι δουλειά ενός δημοσιογράφου είναι να παίρνει και όχι να δίνει συνεντεύξεις».

- Η ιδανική εργασιακή εικόνα του μέλλοντος τι στοιχεία θα καδράριζε;

«Ομαδική δουλειά με κοινό στόχο, δημιουργικούς και παραγωγικούς ανθρώπους με όρεξη για δουλειά και με καμία διάθεση ίντριγκας. Ικανά αφεντικά με διορατικότητα και φυσικά καλές αμοιβές».

- Είπες πολλά όχι αυτή τη σεζόν. Γνωρίζω ότι είχες προτάσεις κυρίως από την ψυχαγωγία. Ποια ήταν τα κριτήριά σου στην άρνηση;

«Πολλά δεν είπα. Αυτό είναι λίγο υπερβολικό. Είχα κάποιες προτάσεις και έκανα κάποιες συζητήσεις οι οποίες όμως, δεν κατέληξαν πουθενά. Δεν είμαι αρνητική σχετικά με την ψυχαγωγία, όπως άλλωστε φάνηκε και από την εκπομπή στην οποία δοκιμάστηκα πέρυσι. Θα ήθελα όμως κάτι που να εμπεριέχει και δημοσιογραφική δουλειά. Κάτι ίσως που να τα συνδυάζει».

- Αν γυρνούσες τον καιρό δυο χρόνια πίσω, τι θα απέφευγες να κάνεις;

«Να φοβάμαι».

- Γενικά στη δημόσια εικόνα σου έχεις κάνει λάθη, πιστεύεις;

«Πολλά. Δεν έχω κάποιον ειδικό ο οποίος να με συμβουλεύει σχετικά με το πως πρέπει να διαχειρίζομαι τη δημόσια εικόνα μου. Βασίζομαι στο ένστικτό μου, τον αυθορμητισμό μου και τις συμβουλές κάποιων δικών μου ανθρώπων που εμπιστεύομαι την κρίση τους. Σε αυτό το πλαίσιο πολύ πιθανό είναι να γίνουν λάθη, ειδικά αν είσαι στην αρχή της πορείας σου και δεν ξέρεις να αποφεύγεις τις κακοτοπιές, εντός εισαγωγικών η λέξη πάντα»...

- Χρωστάς ευχαριστώ σε ανθρώπους και σε ποιους;

«Χρωστάω ένα ευχαριστώ από καρδιάς στον κύριο Καλημέρη γιατί ήταν ο πρώτος άνθρωπος που με εμπιστεύτηκε και μου έδωσε αυτή την τεράστια ευκαιρία στην Κρατική Τηλεόραση. Από κει και πέρα υπάρχουν φίλοι και ανάμεσα στους συνεργάτες που με στήριξαν πολύ σε δύσκολες στιγμές και τους χρωστάω πολλά».

- Πες μου μια φρασούλα, ένα στίχο, κάτι που σου 'χει κολλήσει στο μυαλό τελευταία και που στριφογυρίζει στον χρόνο σου και σε εκφράζει.

«Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς». Το πιστεύω!».

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο