Star alert: Ο ελληνικός, μεταλλαγμένος «Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες»!

Star alert: Ο ελληνικός, μεταλλαγμένος «Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες»!

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Τροχισμένα από καλό οδοντίατρο, ολόλευκα άλλης αφρικανικής ράτσας, δόντια. Μαλλιά πλούσια, που θα 'ταν ο θρίαμβος των οιστρογόνων, αν δεν ήταν δεμένα σε κόμπους στη βάση του κρανίου, σε μια περίτεχνη και επώδυνη διαδικασία δεξιοτεχνίας των κομμωτριών. Όλοι και όλες στην ίδια ηλικία! Λίγο πριν τα 40! Όχι κάπου εκεί, ούτε και πιο πάνω.

Δείχνουν αληθινή νεότητα ή αλλόκοτα πλάσματα, γεννήματα – ρεπλίκες ενός κάλου συγγραφέα επιστημονικής φαντασίας που το να μεγαλώνεις είναι κακούργημα, επικηρυγμένο, τουλάχιστον, σε πέντε γαλαξίες; Παραμορφωμένα και απόκοσμα πλάσματα. Χθες κοίταζα έναν τραγουδιστή από μια εμφάνισή του κοσμική, στην οποία θα πήγε μόνο για τις φωτογραφίες. Ακαθόριστο ον, χωρίς ρυτίδες να 'χουν γράψει ιστορία, παρελθόν, συναισθήματα πάνω στο δέρμα του, σε ένα προσώπου ανθρώπου που σαν μην ένιωσε, τίποτα, ποτέ. Η παλιά δόξα σε μια έκτακτη εμφάνισή της σε παράθυρο, θυμίζει την κορούλα της, που μιλάει με σοφία γεροντική, σαν θρίλερ με κούκλες του σατανά.

Ένας άλλος, επιδειξιομανώς σοβαρός και παντογνώστης της πολιτικής σοφίας του σύμπαντος, όπου όλα τα ξέρει, «όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει, πάρε κόσμε», θυμίζει τον ήρωα του Σκοτ Φιτζέραλντ που γεννήθηκε γέρος και σιγά σιγά γίνεται νέος, μια γελοιογραφία Μπέντζαμιν Μπάτον, που κανονικά έχει ξεχάσει πως «σημασία δεν έχει εάν ζεις τη ζωή σου προς τα μπρος ή προς τα πίσω, αλλά το πώς την ζεις», μιας και επιλέγει απλώς να την δείχνει… Φτασμένες ηθοποιοί που τα πρόσωπά τους δεν κινούνται, αιχμαλωτισμένες στην αιωνία ακινησία μια φαινομενικής φρεσκάδας, που τους στερεί την έκφραση, με μια σφραγίδα μόνιμης απορίας στα σηκωμένα περίτεχνα φρύδια. Παρουσιάστριες που μοιάζουν μάσκες, όπου όλο το τράβηγμα τις έχει μετουσιώσει σε κινέζικες θεότητες ικανές μόνο για το κακό και που τα φρύδια τους μοιάζουν με εκείνα της κακής μάγισσας του παραμυθιού, όλο αλαζονεία, μοχθηρία, εγωισμό. «Καθρέφτη καθρεφτάκι μου; Ποια είναι η νεότερη στον γυάλινο κόσμο;», να στείλω έναν κυνηγό να την σκοτώσει και να μου φέρει την καρδιά της να τη φάω; (άσχετη σημείωση: αυτά τα παραμύθια που μεγάλωσαν γενιές παιδιών έχουν και στοιχεία θρίλερ που τύφλα να 'χει το Παρασκευή και 13 και ο Εφιάλτης στον δρόμο με τις λεύκες).

Κοσμικές κυρίες, ακαθορίστου σχήματος και είδους, με χείλη φουσκωτά, τσιτωμένα λουστρίνια δέρματα, παράλογα εξογκωμένες, φοβικές και εφιαλτικές σαν εκτοπλάσματα και νεκροζώντανα βαμπίρ που πίνουν αίμα, για να διατηρηθούν απλά στη ζωή. Η ανατίναξη κάθε αίσθησης ομορφιάς στην άκρη μιας σύριγγας που στάζει σιλικόνη… Όσο για τις ντεμπιντάντ στάρλετ; Όμοιες, σαν στρατός από Μπάρμπι – σίριαλ κίλερ! Ίδια χείλη φτιαγμένα, ίδιο χρώμα μαλλιά, ίδιο γαλάζιο στα μάτια, ίδια χειροποίητα ζυγωματικά, ίδια στήθη σε μεγάλο μέγεθος ασήκωτα για την σπονδυλική στήλη, ίδια δόντια, πιθανόν ίδιους εραστές, ίσως και ίδιες ζωές. Κάτι τραγουδίστριες που μοιάζουν μεταξύ τους και όλες μαζί θυμίζουν αδελφούλες του μακαρίτη του Μάικλ Τζάκσον, του θλιβερού αγίου της σύγχρονης πλαστικής χειρουργικής, που πάντα εχθρός του εαυτού, γεννήθηκε μαύρος και έγινε λευκός, έζησε χωρίς μύτη και άλλαξε σχήμα όλος.

Δικαίωμα στο να κάνει κανείς ότι μπορεί για τον εαυτό του και τη δική του αίσθηση πως είναι καλά, φυσικά και υπάρχει από μόνο του και δεν το εκχωρούμε ούτε εμείς, ούτε κανείς. Μόνο που αυτός ο εφιάλτης της συγχρονικής μαζικής αισθητικής, των ρομποτικών θαρρείς μορφών, των όντων πάνω και περά από διαφορές και χρόνο, εμβολίζει την ίδια την «ανθρωπίλα». Είμαστε κοντοί, ψηλοί, χοντροί, μπουτούδες, κοιλαράδες, ξερακιανοί, με άλλες μύτες, αλλά χείλη, διαφορετικά σχήματα προσώπων, αποχρώσεις μαλλιών, με σχέδια φρυδιών, με αποχρώσεις σάρκας. Είμαστε αποτέλεσμα ανάμιξης γονίδιων, επιβίωσης, συσχετισμών DNA. Και είμαστε εμείς. Αν όλοι είμαστε ίδιοι, στρατιές ομοειδών μορφών, είμαστε φαντάσματα ζωής και όχι άνθρωποι. Και όχι δεν δείχνουμε νεότεροι, απλά αλλόκοτοι… Λένε πως αποκάλυψε ο Βούδας κάποτε πως το μυαλό είναι τα πάντα και πως γινόμαστε αυτό που σκεφτόμαστε. Στην εποχή μας θα γίνουμε όλοι μας, λοιπόν, ότι και η σκέψη μας; Μεταλλαγμένοι;
 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο