Λένα Αλκαίου: «Έζησα την απόλυτη ερημιά, ήρθε η κόρη μου και μου έδωσε ξανά ζωή»!

Λένα Αλκαίου: «Έζησα την απόλυτη ερημιά, ήρθε η κόρη μου και μου έδωσε ξανά ζωή»!

Συνέντευξη στη Φανή Πλατσατούρα

Την Λένα Αλκαίου την γνωρίζουμε κυρίως μέσα από τα τραγούδια της. «Καινούργια σελίδα», «Τι γυρεύω εγώ εδώ», «Ίχνος», «Ίσως ξανασυναντηθούμε». Μεγάλο ενδιαφέρον όμως, έχουν οι στιγμές της. Όσες διεκδικεί με δύναμη και πάθος. Όσες μοιράζεται μαζί μας και όσες κρατά βαθιά μέσα της, μόνο για εκείνη. Την ανάμνησή τους... Δεν μιλά πολύ. Χρησιμοποιεί προτάσεις μικρές, λέξεις περιγραφικές. Ξέρει καλά, πότε να βάζει τελεία...

- Τι σχέση έχεις αναπτύξει με τα τραγούδια σου; Ανήκουν στα λεγόμενα «τραγούδια επιτυχίας»;

«Σχέση αγάπης. Τα έχω τραγουδήσει, τα έχω πονέσει, είμαι υπερήφανη γι' αυτά. Όλα αυτά τα χρόνια πορεύτηκα με αξιοπρέπεια και αυτό έχει μεγάλη σημασία για ΄μενα: να κάνεις τη δουλειά σου, με αγάπη και μεράκι. Όχι στυγνά επαγγελματικά, γιατί έτσι χάνεις την ουσία. Ευτυχώς δεν έπεσα στην παγίδα της επιτυχίας. Δεν είχα ποτέ τον πανικό του "να κάνω επιτυχία". Αυτή κρίνεται μόνο από τον κόσμο και τον χρόνο. Μοναδική μου έγνοια ήταν να διαλέγω ωραίους στίχους, ωραίες μουσικές, να ερμηνεύω τραγούδια καρδιάς, τραγούδια που κάτι έχουν να σου πουν».

- Πόσα χρόνια κλείνεις φέτος στο τραγούδι; Γιατί σε συναντάμε πάντα σε μικρούς χώρους, αναπνέεις καλύτερα εκεί;

«20 χρόνια κλείνω φέτος στη μουσική. Πολλά τα συναισθήματα. Μεγάλες συνεργασίες με ανθρώπους που όταν ήμουν μικρή δεν φανταζόμουν ποτέ πως θα γνωρίσω, πολλές στιγμές με το κοινό, χαρά, λύπη, επικοινωνία. Χρόνια ουσίας, θα τα χαρακτήριζα. Και δεν μετανιώνω για καμία από τις επιλογές μου. Αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, πάλι τα ίδια θα έκανα. Όσο για τους μικρούς χώρους, τους επιλέγω γιατί μου αρέσει η άμεση επαφή με το κοινό. Δεν είναι ότι φοβάμαι ή γυρνώ την πλάτη στις μεγάλες αίθουσες, απλά στις μικρές λειτουργώ καλύτερα, είμαι "εγώ". Όταν τραγουδάω, θέλω να κοιτώ τους ανθρώπους στα μάτια».

- Το τραγούδι σου «Τι γυρεύω εγώ εδώ» έγινε επιτυχία από τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του. Πόσες φορές έχεις αναρωτηθεί «τι γυρεύω εγώ εδώ;» και τελικά τι σε κρατά εδώ, σ΄ αυτόν τον τόπο;

«Αναρωτιέμαι συχνά και νομίζω δεν είμαι η μόνη. Και εμείς οι καλλιτέχνες περνάμε πλέον πολύ δύσκολα, η διασκέδαση θεωρείται πια είδος πολυτέλειας. Το παλεύουμε όμως, γιατί έτσι έχουμε μάθει. Με κρατά εδώ λοιπόν, η ελπίδα. Οφείλουμε να ελπίζουμε. Αν χάσουμε το ηθικό και την ελπίδα μας, θα χαθούμε ολότελα. Πάντα η Ελλάδα περνούσε δύσκολα και πάντα στο τέλος τα κατάφερνε. Και εδώ έρχεται το τραγούδι, να προσφέρει σ' αυτές τις δύσκολες στιγμές την ψυχική ανάταση που χρειαζόμαστε, την εκτόνωση και την απόδραση από τη μαύρη καθημερινότητα».

- Δημιουργία και Τέχνη λοιπόν, σε πείσμα της κρίσης;

«Πάντα σε καιρούς κρίσης υπάρχει μια έντονη δημιουργία. Το έχει αποδείξει και η Ιστορία, άλλωστε. Τώρα θα μπορέσουμε να γίνουμε πιο δημιουργικοί, να σφίξουμε μέσα μας, να επαναπροσδιοριστούμε. Θα έλεγα "Αγάπη". Οφείλει πάντα να κυριαρχεί, ανεξαρτήτως εποχής».

- Τι άνθρωπος είναι η Λένα Αλκαίου; Σε τι πιστεύει; Αναγνωρίζει τα ελαττώματά της;

«Ένας άνθρωπος που ασχολείται με απλά, καθημερινά πράγματα. Αρκετά συναισθηματική και κλειστή ως χαρακτήρας. Πιστεύω πάρα πολύ στη φιλία, στους ανθρώπους ουσίας που πρέπει να έχουμε στο πλευρό μας. Το μεγάλο μου ελάττωμα είναι πως είμαι πολύ εύπιστη και καθόλου καχύποπτη. Και αυτό δεν είναι καλό, ειδικά στον χώρο που κινούμαι. Διότι δεν είναι όλοι οι άνθρωποι καλοπροαίρετοι. Δείχνω πάντως, εμπιστοσύνη στους ανθρώπους μέχρι να με προδώσουν...».

- Έχουν εκμεταλλευτεί πολλές φορές αυτήν την εμπιστοσύνη σου;

«Στη ζωή μας άλλοι άνθρωποι μένουν και άλλοι φεύγουν. Άλλοι σε προδίδουν και άλλοι είναι πάντα εκεί για 'σενα. Δεν μεμψιμοιρώ. Ότι και να έχει γίνει στη ζωή μου -καλό ή κακό- το έχω ζήσει. Έχω μάθει απ΄ αυτό, το έχω απολαύσει έντονα και προχωρώ παρακάτω. Όπως όλοι οι άνθρωποι...».

- Σε χρεωκοπημένους καιρούς μπορούμε να κάνουμε μεγάλα όνειρα;

«Εννοείται. Τώρα είναι που πρέπει να ονειρευόμαστε ασταμάτητα, χωρίς όνειρα έχουμε όλοι χαθεί. Τα δικά μου όνειρα είναι να είμαι καλά, να μπορώ να υπάρχω σε αυτή τη δουλειά και σε αυτή τη ζωή με αξιοπρέπεια, να μπορώ να πραγματοποιώ ωραίες εμφανίσεις και να λέω τραγούδια ψυχής. Έτσι να πορεύομαι και όπου βγει...»

- Δεν γνωρίζουμε πολλά για την προσωπική σου ζωή. Έως ποιο βαθμό μπορεί ένας προβεβλημένος καλλιτέχνης να την προστατεύσει;

«Η δουλειά μου είναι να τραγουδάω, όλα τα άλλα περισσεύουν. Το τι κάνω στη ζωή μου, είναι μια άλλη ιστορία. Και δεν νομίζω ότι αφορά κανέναν. Γενικότερα, καλό είναι ο καλλιτέχνης να κάνει focus στο έργο του, στο αντικείμενό του και μόνο εκεί. Όλα θέμα επιλογών είναι και ο κάθε άνθρωπος τον δρόμο ζωής του, τον ορίζει μόνος. Νομίζω, πάντως ότι μπορείς άνετα να προστατεύσεις την προσωπική σου ζωή. Αρκεί να το θελήσεις...»

- Έχασες μάνα - πατέρα και αδερφό μέσα σε ένα μικρό διάστημα. Συνηθίζεται ποτέ αυτή η απώλεια; Μόνο ο χρόνος μαλακώνει τον πόνο;

«Αυτές είναι πληγές που δεν κλείνουν. Μαθαίνεις να ζεις μαζί τους. Ευτυχώς που ευλογήθηκα και έχω την κόρη μου και αυτό με κάνει να αντιμετωπίζω τη ζωή αλλιώς. Ο θάνατος μόνο με τη γέννηση αντιμετωπίζεται. Θα υπάρχει όμως, πάντα ο φόβος: μήπως χάσεις και άλλον δικό σου. Εγώ ένιωσα την απόλυτη ερημιά, την απόλυτη μοναξιά αλλά μέσα σ΄ όλα αυτά ήρθε η κόρη μου και μου έδωσε ξανά ζωή. Τη δύναμη να συνεχίσω μέσα από τα δικά της μάτια».

-  Σου χρωστά η ζωή μερικά χαμόγελα ακόμη, έτσι;

«Το εύχομαι, να μου χρωστάει μερικά χαμόγελα ακόμη. Να μου χρωστάει και να μπορέσω να τα δω...»

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο