Star Alert: Όχι, η Ελεονώρα δεν πολιτεύεται, είπαμε...

Star Alert: Όχι, η Ελεονώρα δεν πολιτεύεται, είπαμε...

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα  

Παρολίγον οι συνεργάτες, ακόμη και οι πλέον πρόσφατες όπως εγώ και η Κλεοπάτρα Πατλάκη, να μεταφέρουμε τα δικαιώματά μας στον Πειραιά, για να ψηφίσουμε την Ελεονώρα. Τόσο πολύ το πιστέψαμε! Οι φήμες σφύριζαν στα αφτιά, ενώ φίλοι και γνωστοί που ασχολούνται τόσο με το lifestyle, όσο και με τα media, ρωτούσαν, αν θα παρατήσει η Ελεονώρα την τηλεόραση, τι γνώμη έχουμε για αυτή, αν θα μείνουμε άνεργες, αν θα συνεχίσουμε με την αντικαταστάτριά της και διάφορα άλλα. Στον χώρο μας φυσικά η άγνοια δεν συγχωρείται.

Έτσι κάναμε πως γνωρίζουμε, φυσικά (αλλοίμονο!), αλλά με γκριμάτσες και βλέμματα υπονοούσαμε πως ή δεν είμαστε σε θέση να μιλήσουμε ή ξέρουμε πολλά αλλά όχι αρκετά για το θέμα. Οι γκριμάτσες και τα βλέμματα, τις περισσότερες φορές οδηγούσαν σε άλλου τύπου ερωτήσεις, όπως αν αισθανόμαστε καλά, αν έχουμε ξαναπεράσει εγκεφαλικό ή πως αντιμετωπίζουμε τον καταρράκτη! Η Ελεονώρα έκανε τη δουλειά της όπως κάθε μέρα, συστηματικά, ήσυχα και πάντα εξαιρετικά ευγενική με όλους. Με τα πολλά κατάλαβε πως οι φήμες περί αντικαταστάσεις, εγκατάλειψη της τηλεόρασης, πολιτικής έκθεσης, άρχισαν να μας επηρεάζουν όλους και εμέ προσωπικά, σε επίπεδο γκριμάτσας και ελαφρύτατου στραβισμού! Είδε και αποείδε και κάθισε και έγραψε το πώς έχουν τα πράγματα.

Και ναι, δέχτηκε δυο προτάσεις, τη μια από τον κ. Σπηλιωτόπουλο και την άλλη από τον κ. Μιχαλολιάκο και τον δήμο Πειραιά. Και ναι, σκέφτηκε τη δεύτερη σοβαρά. Και μίλησε με τον σταθμό και αποφάσισε να μην το κάνει και να συνεχίσει τη δουλειά της, ενώ καμιά ιδέα δεν υπήρχε για αντικατάστασή της. Δεν έκρυψε και την ενόχλησή της για την δριμύτητα των φημών και την έγνοια να διαδοθούν, χωρίς να έχουν μπει καν σε κόπο για διασταύρωση, πλην ελαχίστων δημοσιογράφων που έκαναν την εξαίρεση. Μάλιστα στον επίλογό της, στο μπλοκ της στο Must, σημείωσε πως: «… τέλος πάντων, για να μην σας τα πολυλογώ, θα ήθελα να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου και τον Άρη Σπηλιωτόπουλο για την πρόταση που μου έκανε, αλλά και τον κύριο Μιχαλολιάκο για την εμπιστοσύνη που μου έδειξε και μέσα από αυτό το κείμενο θέλω να του εκφράσω την απόλυτη στήριξή μου, στο δύσκολο έργο που είμαι σίγουρη πως θα συνεχίσει να κάνει για τον Πειραιά. Θα βοηθήσω όσο και όπως μπορώ, ακόμα και αν δεν ανήκω επίσημα στο δημοτικό συμβούλιο, απλά και μόνο γιατί αγαπώ τον Πειραιά. Από εκεί και έπειτα, εμείς έχουμε ακόμα πολλή... μελέτη να κάνουμε μέχρι το τέλος της σεζόν... Για να δω, οι αναξιόπιστοι θα αναπαράγουν και αυτό το editorial ή θα το κάνουν γαργάρα, όπως πολλά καλά άλλα που κατά καιρούς με αφορούν;».

Την αναπαράγω λοιπόν, όχι τίποτα άλλο, αλλά για να μη ρωτούν και έμενα οι αγαπητοί φίλοι, γνωστοί, συνάδελφοι, τονίζοντας πως σε επίπεδο συνεργασίας τόσο το κανάλι, όσο και η ίδια η Ελεονώρα που την αφορά, δεν με έκαναν να ανησυχήσω ή να αγχωθώ για την έκβαση της συμφωνίας και της δουλειάς. Μια δουλειάς που είναι πολύτιμη στις μέρες, τις όλο αγριάδα εργασιακά, με τα λοκ άουτ που ζήσαμε, τις χαμένες θέσεις εργασίας, τα ταμεία ανεργίας, τα δικαστήρια για τα δεδουλευμένα, τα χρωστούμενα σε άλλους και πάμε με τη σειρά μας σε δικαστήρια. Είναι πολύ πονεμένος ο χώρος μας, καλοί συνάδελφοι, για να στεκόμαστε κουτσομπολίστικα ή χαιρέκακα μπροστά στην όποια φήμη για δουλειά που υπάρχει, αν θα χαθεί ή όχι. Είναι βαριές οι ψυχές μας, από τον αγώνα της καθημερινότητας, τα συντρίμμια δουλειών δεκαετιών και τα φτου και από την αρχή που κάναμε αν όχι όλοι, οι περισσότεροι από μας. Κι αν οποιοσδήποτε από μας, νομίζει πως δεν τον αφορά η ανεργία και είναι βολεμένος, τότε δεν θέλουμε να είμαστε μπροστά όταν το χάος θα ανοίξει κάτω από τα πόδια του και απροετοίμαστος θα πρέπει να βουτήξει στο κενό. Μελό; Ω! Ναι! Αλλά αν το ζουν οι άλλοι. Αν το ζεις εσύ, είναι κανονικό δράμα.

Λέω λοιπόν, πως στις φήμες, στα «ρεπορτάζ» και στα ρεπορτάζ, στο μπουζουξίδικο life style και στην έντεχνη δημοσιογραφία (σαρκάζω φυσικά και επουδενί μη θεωρηθεί αυτό ως χιούμορ), θέλει επανεκτίμηση η ουσία και το επουσιώδες, η ελαφρότητα και η χαζομάρα, το χιούμορ και η χυδαιολογία, η σοβαρότητα και η σοβαροφάνεια, η αποκάλυψη και η σαρκοφογία, η δημοσιοποίηση και η σκόπιμη υπονόμευση, η ειλικρίνεια και η πονηρία, η αποκάλυψη και η μικροψυχία. Όλοι στο ίδιο δράμα παίζουν ρόλαρους, ρόλους και στην ουσία απλά ρολάκια - περάσματα. Λοιπόν;     

 …Λοιπόν, ας αφήσουμε κατά μέρους τις μικρότητες, μεταξύ μας. Και επειδή ξέρουμε μεταξύ μας, καλοί μου συνάδελφοι τι παίζει, ας πάρουμε αφορμή τον πόνο του καθενός που γίνεται θέμα, για να τελειώσουμε, με θεϊκό λόγο και τις λεξούλες τις τρίχες τις δικές μου (ήταν και παγκόσμια μέρα θεάτρου χθες), με τον ένθεο λόγο του Τσέχοφ, από τον Θείο Βάνια, όπου η φιλότιμη, υποτιμημένη πάντα, αλλά τεράστια ψυχή Σόνια, ψιθυρίζει πριν το τέλος: «Τι να κάνουμε θείε; Πρέπει να ζήσουμε!... Θα ζήσουμε, θείε Βάνια! Θα ζήσουμε πολλές πολλές μέρες αράδα κι ατέλειωτα βράδια. Θα υποφέρουμε υπομονετικά τις δοκιμασίες που μας στέλνει η μοίρα. Θα δουλεύουμε για τους άλλους και τώρα και στα γερατειά μας - χωρίς ξεκούραση. Κι όταν έρθει η ώρα μας, θα πεθάνουμε ήσυχα ήσυχα, χωρίς κανένα παράπονο. Κι εκεί και πέρα από τον τάφο μας, θα πούμε πως υποφέρουμε, πως κλάψαμε, πως η ζωή μας πίκρανε, κι ο θεός θα μας σπλαχνιστεί…»…

Και αν όχι, ρωτάτε;… Τότε ξανασκεφτείτε το, γιατί θα 'πρεπε να έχουμε, ήδη, σπλαχνιστεί ο ένας, τον άλλο… καλοί μου συνάδελφοι…

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο