Γιώργος Καραδήμος: «Μια καλή φωνή, προώθηση από την TV και φράγκα. Αυτή είναι η Τέχνη σήμερα»!

Γιώργος Καραδήμος: «Μια καλή φωνή, προώθηση από την TV και φράγκα. Αυτή είναι η Τέχνη σήμερα»!

Συνέντευξη στη Φανή Πλατσατούρα

Ατμόσφαιρα γειτονιάς, Περιστέρι. Πολυχρωμία, φασαρία, γελαστοί, θορυβώδεις άνθρωποι. «Εδώ μεγάλωσα, σ΄ αυτά τα μαγαζιά συχνάζω. Κοίτα, είναι γεμάτα κόσμο. Ακόμη και αυτό βρήκαν να σχολιάσουν. "Οι Έλληνες που αράζουν στις καφετέριες". Όχι, δεν είναι αυτό οι Έλληνες. Εκείνοι θέλουν να μας παρουσιάσουν ως την "γενιά του φραπέ"». Ο Γιώργος Καραδήμος, με την χαμηλών τόνων δημόσια εικόνα και την ήρεμη παρουσία, κρύβει μέσα του έναν οργισμένο νέο καλλιτέχνη. Ποιοι είναι "εκείνοι" και ποιοι "εμείς". Το μαγνητόφωνο ανοίγει, οι απαντήσεις έρχονται...

- Πώς θα ήταν αλήθεια, η ζωή σου χωρίς μουσική;

«Σαν άνθρωπος βαριέμαι πάρα πολύ εύκολα. Δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω δουλειά γραφείου, με το γνωστό 8άωρο, να ρομποτοποιηθώ δηλαδή. Μου αρέσει να είμαι δημιουργικός. Το τραγούδι άλλαξε όλη μου τη ζωή, χωρίς τη μουσική μου θα ήμουν δυστυχισμένος. Δεν τραγουδάω για να καλύψω τη ματαιοδοξία μου. Όταν η ματαιοδοξία ξεπερνά το ταλέντο ή την αγάπη γι΄ αυτό που κάνεις, εκεί έχεις χάσει την μπάλα. Με ενοχλεί πάρα πολύ όταν βλέπω για παράδειγμα το μέτριο να αποκτά με το έτσι θέλω, υπόσταση...

... Παρατηρούμε συχνά μια απλά μέτρια φωνή να πλασάρεται από την τηλεόραση ως εξαιρετική. Και είναι κρίμα γιατί στερεί ευκαιρίες από παιδιά που πραγματικά αγαπούν αυτό που κάνουν, που θα έβγαιναν να παίξουν ακόμη και τσάμπα. Μια καλή φωνή, προώθηση από την τηλεόραση και φράγκα. Δεν είναι έτσι η Τέχνη, αλλά δυστυχώς έτσι έχει καταντήσει. Σήμερα, θέλουν καλλιτέχνες που θα σου κάνουν ό, τι τους πεις. Μέτριες φωνές, καλλιτέχνες εύκολα διαχειρίσιμους που τους ενδιαφέρει μονάχα να γίνουν γνωστοί. Αγνοούν όμως, ότι όσο πιο εύκολα φουσκώνει κάτι, τόσο εύκολα και ξεφουσκώνει».

- Να φανταστώ έχεις πει πολλά «όχι» σ΄ αυτό το επάγγελμα: 

«Πολλά, πάρα πολλά. Εκ των υστέρων, δεν ξέρω αν έκανα καλά. Ίσως αν έκανα περισσότερες υποχωρήσεις, αν έλεγα πιο εύκολα "ναι", να είχαν εξελιχθεί αλλιώς τα πράγματα. Έχω κάνει πάντως, αυτά που ήθελα να κάνω και είπα "όχι" σ΄ αυτά που δεν ήθελα. Δεν έχω δώσει το δικαίωμα να μου πουν "θα κάνεις ό, τι σου πούμε". Ακόμη και όταν πήγα στη Eurovision, πήγα με το τραγούδι που ήθελα εγώ, με ελληνικούς στίχους και τους δικούς μου όρους».

- Η ιδέα των γαρύφαλλων, της πίστας και της διασκέδασης μέχρι πρωίας στα μπουζούκια, σε ξενίζει ως καλλιτέχνη;

«Ξεκίνησα από έναν Κραουνάκη και μια Πρωτοψάλτη, ονόματα βαριά, και θα μπορούσα άνετα στην πορεία να το γυρίσω σε κάτι πιο ελαφρύ. Ξέρεις πόσοι καλλιτέχνες το γύρισαν για το εύκολο κέρδος; Eίπα όχι, ήξερα από την αρχή τι ήθελα να κάνω, ποιες θα ήταν οι επιλογές μου. Βέβαια όταν αποφασίζεις να δημιουργήσεις με τους δικούς σου όρους, πληρώνεις και το ανάλογο κόστος. Δεν έχουν κάτι κακό τα γαρύφαλλα, έχω την εντύπωση ότι τα πράγματα σήμερα έχουν γίνει πολύ άσπρο - μαύρο. Θα προτιμούσα όμως, να κάνω κάποια άλλη δουλειά για να επιβιώσω παρά να δεχτώ να πάρω μέρος σε κάτι που θα με αρρωστήσει. Δηλαδή προτιμώ να φάω τα μούτρα μου με λόγο, παρά να κάνω κάτι με το ζόρι ή μόνο για τα φράγκα». 

- Πώς από τις σπουδές στη δημοσιογραφία βρέθηκες να ασχολείσαι με τη μουσική;

«Δεν είχα καθόλου μουσικές ρίζες. Απόρησαν οι δικοί μου άνθρωποι όταν τους ανακοίνωσα "εγώ θα ασχοληθώ με τη μουσική". Σπούδασα δημοσιογραφία σε ιδιωτική σχολή. Είχα δουλέψει αμισθί και στον Flash και στο περιοδικό ΈΝΑ. Η δημοσιογραφία έχει το ίδιο κοινό με τη μουσική: αν δεν το αγαπάς με όλη σου την ψυχή, δεν μπορείς να το κάνεις. Είναι ψυχοφθόρο, κουραστικό, απαιτητικό επάγγελμα. Ασχολήθηκα αρχικά με τη δημοσιογραφία, γιατί μου αρέσει να γράφω. Να ταξιδεύω με τη φαντασία μου. Στα 17 μου πήρα την πρώτη μου κιθάρα και άρχισα να δημιουργώ τα τραγούδια μου. Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν είχα ποτέ το ψώνιο να βγω στον κόσμο και εκείνος να με αποθεώνει. Και λέω δυστυχώς γιατί χρειάζεται ένα είδος «ψώνιου» σε έναν καλλιτέχνη».

- Χρονομηχανή, δέκα χρόνια μπροστά, έτος 2024: Πώς σε φαντάζεσαι επαγγελματικά;

«Να μπορώ να ζω αξιοπρεπώς από αυτό που κάνω. Αυτό είναι το πιο σημαντικό για 'μενα. Μου έχει περάσει πολλές φορές από το μυαλό να τα παρατήσω. Είναι περίεργος ο χώρος της μουσικής και σκληρός. Αυτό το πάθος όμως, με κρατάει ακόμη. Τώρα με την κρίση, θα φανεί ποιοι καλλιτέχνες αγαπούν πραγματικά αυτό που κάνουν. Τώρα που δεν παίζουν πια καθόλου λεφτά σ΄ αυτό το επάγγελμα».

- Παίρνουμε ένα τραγούδι, το επανεκτελούμε, γίνεται επιτυχία. Η διασκευή είναι τελικά ο εύκολος δρόμος;

«Προσωπικά, δεν θα έπαιρνα ποτέ ένα πασίγνωστο τραγούδι να το κάνω επανεκτέλεση. Δεν υπάρχει λόγος να κάνεις κάτι τέτοιο και αν θέλεις ναι, αυτός είναι και λίγο ο εύκολος δρόμος. Το "Με πνίγει τούτη η σιωπή" και το "Σε θέλω εδώ" που επανεκτέλεσα, ήταν τραγούδια όχι τόσο γνωστά στον κόσμο. Αυτό που πρωτίστως με ενδιαφέρει είναι τα καλά τραγούδια. Και παρατηρώ, ότι υπάρχει μια έντονη αγάπη του κόσμου για τα τραγούδια της δεκαετίας του '60. Μας έλεγαν οι πολιτικοί "στο '60 θα ξαναγυρίσουμε μόνο αν δεν ψηφίσουμε τα μέτρα". Τελικά και τα ψηφίσαμε και γυρίσαμε πίσω σ΄αυτά τα χρόνια. Πάντως για να επανέλθω στην ερώτησή σου, θέλω να σου πω ότι δεν με ενδιαφέρει καθόλου αν ένα τραγούδι το έχει γράψει ο περιπτεράς της γειτονιάς μου, ούτε έχω κανένα κόλλημα να τραγουδάω μόνο δικά μου τραγούδια. Καλό υλικό να υπάρχει...»

- Δεν δίνεις συχνά τηλεοπτικές συνεντεύξεις. Έχεις κάποια... τραυματική εμπειρία;

«Πιστεύω ότι οι συνεντεύξεις είναι απαραίτητες για έναν καλλιτέχνη. Αλλά ναι, δεν ήμουν ποτέ φαν της τηλεόρασης ούτε μου αρέσει να δίνω τηλεοπτικές συνεντεύξεις. Όταν βγήκε ο πρώτος μου δίσκος, έπρεπε να κάνω ένα τηλεοπτικό πέρασμα. Δεν ένιωθα καθόλου άνετα. Θεωρώ τραγικό να είσαι τραγουδιστής και να πρέπει να διαφημιστείς από την τηλεόραση για να 'σαι μάθει ο κόσμος. Δεν υπάρχουν εξάλλου και μουσικές εκπομπές σήμερα. Είσαι αναγκασμένος ή να πας σε ένα ριάλιτι ή στα πρωινάδικα να παίξεις την ώρα που πέφτουν οι τίτλοι τέλους».

- Θεωρείς ότι τα ΜΜΕ έχουν διαχειριστεί μέχρι στιγμής σωστά το θέμα της ελληνικής κρίσης;

«Συμμετείχα στο κίνημα των "Αγανακτισμένων". Είδα αυτή η πρωτοβουλία του κόσμου να λοιδορείται από τα Μέσα Ενημέρωσης, να απαξιώνεται. Μας παρουσίαζαν ως "αργόσχολους που πάνε να σκοτώσουν την ώρα τους". Έχει πολύ ενδιαφέρον να προσέξει κανείς τον ρόλο που έχουν παίξει τα Μέσα όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης: Η απαξίωση κάθε είδους κινήματος, η καταδίκη κάθε είδους απεργίας, το συνεχές "πρέπει να ψηφίσουμε τα μέτρα, δεν υπάρχει άλλη λύση". Στην Ελλάδα η ενημέρωσή μας είναι μονοφωνική. Ξέχασαν τα Μέσα, πως ο ρόλος τους είναι να ελέγχουν την εξουσία...

... Αν η πολιτική είναι μονόδρομος, δεν είναι πολιτική. Πολιτική σημαίνει να βρίσκεις λύσεις στα δύσκολα αλλιώς είσαι ένας απλός διαχειριστής. Δεν έχεις λόγο ύπαρξης. Δεν πιστεύω λοιπόν, στους σωτήρες όλα στο χέρι μας είναι. Απο μας εξερτάται το μέλλον των παιδιών μας. Λείπει και μια ηγετική μορφή καθαρή και καθαγιασμένη αυτή τη στιγμή από το πολιτικό προσκήνιο για να δώσει μια ελπίδα. Τους ακούω να λένε "όλα πάνε καλά". Τι πάει καλά; Έχουν βγει έξω να δουν πώς ζει ο κόσμος; Πόσος κόσμος ζητιανεύει για ένα κομμάτι ψωμί;»

- Μιλάς ανοιχτά, δίχως υπεκφυγές. Δεν φοβάσαι μήπως μπεις στο «στόχαστρο»;

«Ποτέ δεν ήμουν δημοσιοσχετίστας και φυσικά έχω πληρώσει το τίμημα. Ξέρεις κάτι; Δεν μπορώ την αδικία ως άνθρωπος. Με πνίγει, με ενοχλεί. Θεωρώ πιο τίμιο να πω ελεύθερα τη γνώμη μου με το όποιο κόστος και χωρίς φιοριτούρες, παρά να σωπάσω. Βλέπουμε σήμερα πολλούς καλλιτέχνες να σιωπούν για να τα έχουν καλά με όλους. Είναι πολύ περίεργη αυτή η σιωπή τους. Ζούμε σε μια εποχή που ο καθένας πρέπει να πάρει θέση. Ας βγουν λοιπόν, οι καλλιτέχνες από τη γυάλα που βρίσκονται». 

- Νιώθεις την ανάγκη να γράψεις πλέον στίχους με πολιτικό μήνυμα;

«Έχω ήδη έτοιμο το υλικό των νέων τραγουδιών μου. Οι στίχοι τους είναι κοινωνικοί, έντονα επηρεασμένοι απ΄ όσα συμβαίνουν σήμερα. Θεωρώ ότι τα συγκεκριμένα τραγούδια είναι τα καλύτερα που έχω γράψει μέχρι σήμερα. Είναι τραγούδια που σε κάνουν να σκέφτεσαι... Έχουν την πιο χαρούμενη μελωδία στους πιο μαύρους στίχους».

- Δείχνουμε σήμερα τον σεβασμό που αρμόζει στους καλλιτέχνες μας;

«Νομίζω ναι, τους πραγματικά σπουδαίους τους σεβόμαστε. Πλέον δεν υπάρχει και απόσταση ανάμεσα στον καλλιτέχνη και το κοινό. Μπορείς να τον βρεις στο Facebook ή στο Twitter, να επικοινωνήσεις μαζί του, να κρίνεις μια γνώμη του. Όταν ένας καλλιτέχνης έχει συνέπεια στον χρόνο, θα 'ναι θράσος να τον κατακρίνεις για μια άποψή του. Θα σεβαστείς για ΄μενα ακόμη και μια λάθος άποψή του».

- Ποιον νέο ερμηνευτή/τρια ξεχωρίζεις;

«Ένα φωτεινό παράδειγμα στον χώρο μας είναι η Νατάσα Μποφίλιου. Το ταλέντο, το πείσμα και η αντοχή της την καθιέρωσαν. Ξεκίνησε παίζοντας σε μικρούς χώρους, χωρίς καμία υποστήριξη ούτε από τα Μέσα ούτε από κάποια μεγάλη δισκογραφική εταιρεία και με την αγάπη και τη φωνή της κατάφερε να γίνει η σημαντικότερη νέα ερμηνεύτρια». 

*** Ο Γιώργος Καραδήμος θα εμφανιστεί μαζί με την μπάντα του, τους Groovy People, στο Garaz στο Περιστέρι (Μιλτιάδου 2 & Δελφών) την Παρασκευή 11 Απριλίου.Παράλληλα, κυκλοφορεί από την Heaven το νέο του τραγούδι "Δεν θα με σταματήσει τίποτα".

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο