Star Alert: Αυτός που κρέμασε τον ήλιο...

Star Alert: Αυτός που κρέμασε τον ήλιο...

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Είναι μέρες εσωστρέφειας, προσωπικών θεοτήτων και ταμάτων. Είναι η θλίψη της προσμονής και το πικρό κλάμα του καθένα μας, για όλους εκείνους που χάσαμε σε αόρατους αλλά πικρούς πόνους – σταυρούς. Είναι η άνοιξη που αφήνεται στη συννεφιά κάθε Μεγάλη Εβδομάδα και εκείνος ο φόβος, πως φέτος, ίσως το καλοκαίρι να μην έρθει. Και είναι το θείο στα ίχνη μέσα μας για την Ανάσταση των δικών μας και του σκοτεινιασμένου μας τελεσίδικου, που δεν θα έρθει μέσα στη νύχτα, δυνατή και όλο καμπάνες και θόρυβο, παρά μόνο ως σύμβολο, αιώνες τώρα, στην ίδια γωνιά της γης, που εμείς σκονίτσα της είμαστε.

Δεν έχει να γράψεις βιοποριστικά για όλους αυτούς που πρωταγωνιστούν στις λέξεις, αλλά όχι στην ουσία σου. Και είναι μόνο η ποίηση που αφήνει ένα μικρούλι βάλσαμο για όσα νιώθεις, που κι άλλοι ένιωσαν και ξόρκισαν με φράσεις… Είναι η μουσική του  Χρήστου Τσιαμούλη και η ερμηνεία του Αλκίνοου Ιωαννίδη, αλλά είναι και ξεχωριστό το βάρος στις αιμορραγούσες λέξεις του υπέροχου απόντα, του Νίκου Γκάτσου για την Μεγάλη Πέμπτη…   

«Αυτός που κρέμασε τον ήλιο
στο μεσοδόκι τ’ ουρανού
κρεμάται σήμερα σε ξύλο
ίλεως, Κύριε, γενού
και στ’ ασπαλάθια της ερήμου
μια μάνα φώναξε «παιδί μου!»
 
Με τ’ Απριλιού τ’ αρχαία μάγια
με των δαιμόνων το φιλί
μπήκε στο σπίτι κουκουβάγια
μπήκε κοράκι στην αυλή
κι όλα τ’ αγρίμια στο λαγκάδι
πήραν το δρόμο για τον Άδη
 
Θα ξανασπείρει καλοκαίρια
στην άγρια παγωνιά του νου
Αυτός που κάρφωσε τ’ αστέρια
στην άγια σκέπη τ’ ουρανού
κι εγώ κι εσύ κι εμείς κι οι άλλοι
θα γεννηθούμε τότε πάλι».

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο