Η Ευγενία Μανωλίδου επιστρέφει με μία καθημερινή δική της εκπομπή και καλείται να αποδείξει ξανά ένα χρόνο μετά από το “Dancing With the Stars”, το δικό της ταλέντο το “Dancing with the stars daily”.

Η Ευγενία Μανωλίδου δήλωσε ότι είναι καινούργιο και “έξω από τα νερά” της και δήλωσε στο “Down Town”: “Το πιο εύκολο πράγμα για μένα θα ήταν να πω “φταίει το κανάλι, φταίει η παραγωγή, φταίει ο αρχισυντάκτης”. Δεν μου αρέσει να κατανέμω ευθύνες δεξιά κι αριστερά -και σίγουρα όχι δημοσίως. Αυτό που με ενδιαφέρει είναι να μπορέσω να αντεπεξέλθω σε αυτό το δύσκολο εγχείρημα. Νομίζω ότι όλοι έχουν καταλάβει πως έχουν γίνει εξ' αρχής λανθασμένες κινήσεις, αλλά εδώ μιλάμε για μία καθημερινή εκπομπή που ολοκληρώνεται τον Ιούνιο. Μέχρι τότε έχουμε το περιθώριο να κάνουμε πολλές αλλαγές”.

 Η Ευγενία απάντησε επίσης στο πώς βλέπει την αρνητική κριτική και όσους λένε πως έστω κι άθελά της, υπήρξε “άπληστη”, “αλαζόνας” και “ματαιόδοξη”: “Τα έχω διαβάσει όλα αυτά. Σε καμία περίπτωση δεν συνέβη κάτι τέτοιο. Και θα ήθελα να είχα και ένα παράδειγμα γι’ αυτά που γράφονται, διότι ο καθένας μπορεί να βγαίνει και να λέει ό,τι θέλει για τον άλλον, αλλά, όταν δεν έχω δώσει δικαίωμα για να ειπωθεί κάτι τέτοιο, δεν τα λαμβάνω καν υπόψη μου. Αυτά τα επίθετα δεν υπάγονται σε κριτική, είναι μικροπρέπειες και κακεντρέχειες”.

Παράλληλα, όπως είπε δε ζητά να της στέλνουν τα νούμερα με e-mail ή με φαξ. “Δεν μπορώ να αφήσω τους αριθμούς να κατακλύσουν τη ζωή μου, από το πρωί που ξυπνώ. Εμένα μου αρκεί να φεύγω από την εκπομπή και να αισθάνομαι καλά. Και από την Παρασκευή έχω αρχίσει να αισθάνομαι πάρα πολύ καλά. Δεν θέλω να τελειώσει. Κι αυτό είναι ένα πολύ καλό πρώτο βήμα”, είπε χαρακτηριστικά.

“Έχω πεισμώσει. Θυμωμένη δεν είμαι, γιατί δεν είναι ότι έχω προσπαθήσει να κάνω κάποια πράγματα και δεν γίνονται, πληγωμένη δεν είμαι, γιατί έχω θωρακίσει τον εαυτό μου πολύ καλά”, κατέληξε και πρόσθεσε: “Σε πολλές περιπτώσεις έχω νιώσει παρεξηγημένη. Πολλές φορές μου προσάπτουν επίθετα και χαρακτηρισμούς που δεν έχουν καμία σχέση με εμένα. Υπάρχουν στιγμές που νιώθω ότι έχουν πάρει έναν άνθρωπο, τον έχουν φτιάξει όπως θα ήθελαν να είναι και έχουν βάλει από πάνω του μία ταμπέλα με το όνομά μου”.

«Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη που εργάζομαι, αλλά πάντα έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου να κάνω οικονομία, γιατί διαισθάνομαι πως θα περάσω ξανά δύσκολα. Σκέψου πως ως μουσικός δούλευα σχεδόν αποκλειστικά στο εξωτερικό. Εδώ η τέχνη δεν θεωρείται ακόμα βιοποριστικό μέσο»