Tivictim: ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ) ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ (τελικά όλες θέλουν να ΤΟ κάνουν)

Tivictim: ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ (ΣΕΞΙΣΤΙΚΗ) ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ (τελικά όλες θέλουν να ΤΟ κάνουν)

Από την Αλεξάνδρα Τσόλκα

Μέχρι σήμερα, γνώριζα όσα - μέσες, άκρες - είχα ακούσει στην τηλεόραση με έμμονη και πάθος, να εμπεδώσω και εγώ και οι τηλεθεατές – πολίτες την ύπαρξή του. Πίστεψα πως το «Ποτάμι», ως νέος πολίτικος φορέας ευαγγελίζεται, αν μη τι άλλο, μια κάποια ανανέωση σε αντιλήψεις και πρακτικές τόσο πολιτικές, όσο και στις εκφράσεις τους τις κοινωνικές, οικονομικές, ατομικές.

Το «Ποτάμι», ως νέος φορέας, που έρχεται σε αντίθεση με το παλιό –αλλιώς γιατί να υπάρξει άλλωστε! Το «Ποτάμι», επιθυμεί την ψήφο μας, με όπλα αν μη τι άλλο την αναγνωρισιμότητα του αρχηγού του, ο όποιος είναι πανταχού παρών, με έμβλημά του -πως είχαν παλιά στο ΠΑΣΟΚ τον ήλιο, στη ΝΔ τον πυρσό, στα αριστερά κόμματα το σφυροδρέπανο και το κόκκινο αστέρι- το σακίδιο του αρχηγού. Το σακίδιο αυτό ήρθε και μου 'γινε βίωμα, μόλις άκουγα «Το Ποτάμι». Σημειολογικά το φορούσε, ακόμη και με το κοστούμι του, όταν με αυτό στην πλάτη πήγε στο παραβάν να ψηφίσει δημοτικούς άρχοντες. Το σακίδιο, έλεγα, συμβολίζει ή σημειολογεί, τον δρόμο, την κινητικότητα, την ετοιμότητα για επιβίωση σε κάθε συνθήκη, τη νεανικότητα μιας και το κουβαλούν φοιτητές και μαθητές, την αθλητικότητα, αφού και ορειβάτες, για παράδειγμα, τέτοιο έχουν, αλλά και τον αντικομφορμισμό, αφού οι άλλοι, οι «βολεμένοι» και «συντηρητικοί», προτιμούν τους χαρτοφύλακες και τέλος το ανοιχτό πνεύμα που είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμο για διευρυμένους ορίζοντες πνευματικούς, καινοτομίες και ιδέες. Όλα αυτά όσον αφορά το σακίδιο βέβαια μιας και επικοινωνιακά όλα τα αντίθετα διακρίναμε στα τηλεοπτικά σποτ του «Ποταμιού»!

Σαχλά υπονοούμενα τύπου βιντεοκασέτας στα 80’ς, όπου θαρρείς και σε κάποιο πλάνο θα ξεπρόβαλλε ο Στάθης Ψάλτης, αστεία πορνικά σε ένα δεύτερο επίπεδο, αντάξια φτηνιάρικης ιταλικής σεξοκωμωδίας, μισογυνισμός, σεξισμός, κοινοτυπία και μόνο πριν τη λέξη «Ποτάμι» δεν έβγαινε ως ρόλος ο Μάρκος Σεφερλής να μας πει: «Καλόοοο εεεε;;;;;». Στα δυο σποτ εμφανίζονται στο ένα μια νεαρή κοπέλα και στο άλλο μια άλλη κυρία μεσόκοπη. Είναι χαριτωμένες, εμφανίσιμες αλλά εντός μέσου όρου Ελληνίδας, συμπαθέστατες και γυναίκες αυτού που λέμε «της διπλανής πόρτας». Η πρώτη, η νεαρούλα, όλο χαρά και φρεσκάδα μας μιλά για την πρώτη της φορά και πως είναι σημαντική και πως σου μένει για πάντα άρα έχει σημασία πως θα το κάνεις και με ποιον και τι της λένε οι άλλοι –πιθανόν και οι φίλες- για την πρώτη φορά. Στο τέλος της διαφήμισης αποκαλύπτεται πως μιλεί για την πρώτη φορά που θα ψηφίσει και το υπονοούμενο με το «το κάνω» εννοεί το εκλόγιμο δικαίωμα όλων μας. Στην άλλη διαφήμιση η χαριέστατη κυρία από άλλη οπτική, μας εξηγεί πως έχει καιρό να "Το κάνει" και πως δεν έβλεπε τον λόγο γιατί να "Το κάνει" και πως κάνεις δεν την έπειθε να "Το κάνει", αλλά τώρα ναι, μάλιστα θα "Το κάνει". Στο τέλος της πολιτικής διαφήμισης καταλαβαίνουμε αλλά είμαστε και ψηλιασμένες πια, πως εννοεί το ότι θα ψηφίσει "Το ποτάμι" και Τον Σταύρο Θεοδωράκη!

Δεν με ενοχλεί το ακαλαίσθητο του πράγματος, δεν μ' ενοχλεί που θα θριαμβολόγησαν κάποιοι επικοινωνιολόγοι για την έμπνευση και το χιούμορ αυτών των σποτ, δεν με ενοχλεί πως ένα νέο και ανανεωτικό τάχα κόμμα ενέκρινε αυτή την επικοινωνία, δεν με ενοχλεί που αδιαφορούν για το αν θα ενοχληθούν το μισό και λιγάκι παραπάνω από το σύνολο των ψηφοφόρων. Μ' ενοχλεί βαθύτατα, με προσβάλλει ως γυναίκα και ως μητέρα κοριτσιών και ως θεία νεαρών γυναικών και ως κόρη μιας μάνας που επίσης αρνείται να ψηφίσει, γυρνώντας την πλάτη της, σε νέους και παλαιούς απόστολους, η γυναίκα να αντιμετωπίζεται με τηλεοπτικούς όρους προϊόντος που το μόνο που την νοιάζει είναι πως θα είναι επιθυμητή για να "Το κάνει" και αν είναι σημαντική η πρώτη της φορά. Όταν η γυναίκα εμπορευματοποιείται στην ελληνική –και όχι μόνο- τηλεόραση, έρχεται και ο πολιτικός λόγος να δείξει ότι εκμεταλλεύεται τα θελκτικά πρόσωπα αλλά και να υπονοήσει πως εδώ έχουμε γυναίκες διαθέσιμες… Επειδή δεν ακούστηκε πως αυτά τα καρασεξιστικά μηνύματα δεν ήταν σεξιστικά απλά ακαλαίσθητα, τότε φαίνεται δεν μιλάμε τα ίδια ελληνικά όλοι μας. Απόδειξη; Πως οι τιτάνες της επικοινωνίας στο "Ποτάμι", δεν διάλεξαν έναν έφηβο με σπυράκια να λέει «θέλω να Το κάνω επιτέλους, τόσον καιρό μπορούσα να Το κάνω μόνος μου και δεν μου καθόταν τίποτα, ώσπου άνοιξε διάπλατα για μένα, η μόνη προσφορά». Δεν διάλεξαν επίσης έναν κύριο ευειδή μεσόκοπο να λέει «δεν μπορούσα να Το κάνω, γιατί δεν γινόταν πια να Το κάνω, χωρίς βοηθήματα και σκευάσματα φαρμακευτικά και ήμουν απελπισμένος και περιθωριακός επειδή δεν Το έκανα, αλλά ευτυχώς η επιστήμη προχώρησε και η κοινωνία και η πολιτική και μπορώ πια να Το κάνω και εγώ και χωρίς Viagra»!

Η πολιτική θέση του νέου φορέα, τουλάχιστον όσον αφορά την αντιμετώπιση της γυναίκας, μας θυμίζει με βάση αυτά τα σποτάκια, τον γάλλο χιουμορίστα, που σαρκάζοντας, έλεγε: «πρέπει να βελτιώσουμε τη μοίρα των γυναικών. Οι κουζίνες παρά είναι μικρές, οι νιπτήρες χαμηλοί και τα κατσαρολικά δεν έχουν καλή μόνωση». Άσε που σε μερικές δεν αρέσουν και τα σακίδια…

… Και μην ανοίξουμε διάλογο τώρα αν είναι ή όχι σεξιστικά τα σποτάκια. Αν έστω και ένα μικρό μέρος των γυναικών πολιτών αυτής της χώρας, αισθάνονται θιγμένες με ένα νεωτεριστικό και καλά, πολιτικό φορέα, από τη γέννησή του, που έδειξε έλλειψη ευαισθησίας, ευφυΐας, καλού γούστου, κοινωνικής προσοχής, αναγνώρισης διαφορών με δυο μόλις διαφημιστικά, τότε δεν περιμένεις και πολλά στο μέλλον εκτός από ένα: μια μεγάλη επίσημη συγγνώμη από τις Ελληνίδες!

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο