Πολύ (φθηνό) ροζ και από ουσία τίποτα!

Πολύ (φθηνό) ροζ και από ουσία τίποτα!

Από τη Φανή Πλατσατούρα

Βαρετές ειδήσεις, αναμασημένες δηλώσεις και τα ίδια πρόσωπα συνεχώς στο προσκήνιο. Ό,τι ώρα και αν ανοίξεις την οθόνη του υπολογιστή σου, πέφτεις πάνω στις ίδιες επώνυμες φάτσες.

Την Ελένη Μενεγάκη στα Άχλα, την Έλενα Παπαβασιλείου με κοντό μίνι φορεματάκι που αναδεικνύει τα πόδια της, την Κατερίνα Καινούργιου να μοιράζεται με το κοινό της beauty tips (έτσι τα λένε όσες ασχολούνται με μόδα και ομορφιά), τη Φαίη Σκορδά και τον Γιώργο Λιάγκα να επισκέπτονται εστιατόρια πολυτελείας, την Ελεονώρα Μελέτη ως συνήθως να περιαυτολογεί και τη Μαρία Ηλιάκη να μας ενημερώνει για κάθε κίνησή της από τα social media. 

Πάντα οι συνήθεις ύποπτοι στην επικαιρότητα με τις ειδήσεις που τους αφορούν, γραμμένες με κοινό μελάνι αλά copy - paste. Ένα απομεινάρι της κάποτε δαφνοστεφανωμένης showbiz, βαμμένο πλέον μ΄ ένα φθηνό ροζ, να προσπαθεί μάταια να κάνει εντύπωση. Τουλάχιστον τα προηγούμενα χρόνια την κενότητα κάλυπτε η ψεύτικη λάμψη. Λαμπερά φορέματα, εξώφυλλα σε σουίτες με χρυσά πόμολα και ιλουστρασιόν υπογραμμισμένοι τίτλοι. Τώρα τα ακριβά στολίδια μπήκαν στο συρτάρι, αποκυρήχθηκαν ως προκλητικά και εξορίστηκαν μια για πάντα. Και έμεινε η γύμνια των προσώπων -άχρωμα, αδιάφορα και πολυχρησιμοποιημένα- και το κόντρα πλακέ χλιδάτο σκηνικό της υπερφίαλης λάμψης που κουνιόταν ολόκληρο, όποτε κάποιος έκλεινε την πόρτα... 

Και να ανακυκλώνονται συνεχώς τα λάθος άτομα για τους λάθος λόγους. Χώρισε ο τάδε, είναι έγκυος η κυρία του κυρίου, έληξε η κόντρα των «Χ» επωνύμων. Η μία πλευρά πάντα φωταγωγημένη και η άλλη ριγμένη στο μαύρο σκοτάδι, γιατί δεν διατίθεται να ξεπουλήσει και το τελευταίο κομμάτι αλήθειας της για ένα ξεροκόμματο δημοσιότητας.

Θυμάμαι μια συνέντευξη που είχε δώσει παλαιότερα η Τάνια Τσανακλίδου στην ΕΡΤ1. Χείμαρρος σωστός. Μιλούσε ασταμάτητα για τα πάντα και τα μάτια της πότε έκλαιγαν και πότε γελούσαν. Την ρωτάει κάποια στιγμή η παρουσιάστρια "μα γιατί δεν βγαίνετε πιο συχνά στα κανάλια"; και παίρνει την απάντηση: "Γιατί δεν με καλούν". Σιωπή από την άλλη πλευρά. Είναι ενοχλητική η αλήθεια και συχνά σκοντάφτει στη νοθευμένη απομίμησή της. Αυτό το "χαστούκι" που μια φωνή δίνει και σου λέει "ε, φτωχέ, κουρασμένε, σκυφτέ ανθρωπάκο ζήσε ελεύθερος..." 

Και η ευθύνη βαραίνει φυσικά και εμάς τους δημοσιογράφους που δεν λέμε να παρεκκλίνουμε από τους κανόνες που έβαλαν οι προκάτοχοι: αυτό πουλάει, εκείνο όχι. Αυτός θα σου δώσει τον τίτλο, εκείνος όχι. Ίσως τελικά, να είχε δίκιο εκείνος που είπε ότι "τις μεγάλες προσωπικότητες τις φτιάχνουν οι μεγάλοι δημοσιογράφοι"...

Ένα κουμπί με την ένδειξη "restart" στέκει εκεί πέρα μονάχο, ανέγγιχτο. Δεν το πατάμε ρε παιδιά να πάρουμε τις ζωές μας από την αρχή; Θα υπάρχει ακόμη χρόνος, δεν μπορεί...

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο