Μάνος Λοΐζος: Όταν μεθάγαμε τον ήλιο...

Μάνος Λοΐζος: Όταν μεθάγαμε τον ήλιο...

Ένας θείος, με σπουδές στην Αγγλία, αριστερός, τρυφερός σε όλα τα παιδιά, ταξιδεμένος, γλεντζές, να τραγουδάει με ωραία φωνή στα οικογενειακά Κυριακάτικα, πάντα φωτεινά και ηλιόλουστα, τα θυμάμαι, τραπέζια. 

Ο θείος μου ο Κώστας Τ. είναι ένας γλυκός άνθρωπος, από εκείνους που σε καθοδηγούν στα αλήθεια σ' αυτό που μεγαλώνοντας θα γίνεις. Ένας οδηγός, ένας δάσκαλος ζωής!

Έναν Σεπτέμβρη του 1984, με πήρε από το χέρι και μου 'πε πως θα πάμε να πούμε "αντίο" σε ένα σπουδαίο άνθρωπο. Βρήκα πολύ φυσικό ότι πήγαμε σε κηδεία, αν και μέχρι τότε οι γονείς μου απέφευγαν να με εκθέσουν σε κάθε επαφή με τον θάνατο. Θυμάμαι παντού λουλούδια. Θυμάμαι μαύρα ρούχα. Την Τσανακλίδου στην αγκαλιά του Άλκη Κούρκουλου. Την Αλεξίου σπασμένη κρυσταλλάκια. Την Γαλάνη, τη Φαραντούρη με μεγάλα μαύρα γυαλιά, κρυμμένα δάκρυα σε ιδιωτικούς λυγμούς!

Διαβάστε περισσότερα στο provocateur.gr
 

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο