Γιατί την Μπουλέ και την Καγιά, κύριε σκηνοθέτα;

Γιατί την Μπουλέ και την Καγιά, κύριε σκηνοθέτα;

Από τη Φανή Πλατσατούρα

Αν με ρωτούσαν ποια είναι η πρώτη λέξη που μου έρχεται στο μυαλό ακούγοντας τη λέξη «θέατρο», θα έλεγα «συγκίνηση». Ακόμη και αν αντικειμενικά ένα έργο είναι κακό και μια παράσταση δύο ωρών αποδειχτεί φιάσκο, υπάρχει κάτι το μαγικό στην όλη διαδικασία. Θέλεις οι ηθοποιοί -μικρά πλασματάκια εκείνοι πάνω σε μία τεράστια σκηνή που προσπαθούν να μην τους καταπιεί,- θέλεις το ότι αρκεί μια σωστά τονισμένη λέξη από τα «λόγια» τους για να σκηνοθετηθεί μέσα σου ολόκληρη παράσταση; Ή αυτό το χειροκρότημα που σμίγει τα χέρια; Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει να μάθω κιόλας από πού προέρχεται αυτή η συγκίνηση. Αρκεί που υπάρχει!

Οι ηθοποιοί συνηθίζουν πολλά χρόνια τώρα να κάνουν ένα λογοπαίγνιο μεταξύ τους, παράφραση του «Ηθοποιός σημαίνει Φως» των Χατζιδάκη - Χορν. «Ηθοποιός σημαίνει φως, νερό, τηλέφωνα, όλα απλήρωτα». Δεν είναι εύκολο πράγμα να ψάχνεις κάθε έξι μήνες για δουλειά, να μένεις απλήρωτος και να διεκδικείς μια θέση σε έναν χώρο που η ανεργία ήταν ανέκαθεν στα ύψη. Και όμως, δεν τα παρατούν γιατί τους καθοδηγεί αυτό το εσωτερικό «φως». Και ναι, όταν ακούω τη λέξη «καλλιτέχνης», οι ηθοποιοί μου ΄ρχονται πρώτοι στο μυαλό και μετά οι μουσικοί, τραγουδιστές, γλύπτες, ζωγράφοι κ.ο.κ Και ίσως να είμαι αφελής ή ρομαντική που τους βάζω ένα σκαλοπατάκι πιο πάνω από τους άλλους μέσα μου -γιατί κάποιοι από αυτούς κάνουν τα πάντα για να με πείσουν ότι ηθοποιός σημαίνει «κλίκες, ναρκισσισμός, λεφτά και αυτόγραφα»- αλλά τους αγαπάω τους ηθοποιούς και με πιάνει ένα μικρό σφίξιμο στην καρδιά κάθε φορά που τους παρατηρώ πάνω στη σκηνή: κι αν ξεχάσουν τα λόγια τους, κι αν την ώρα που κλαίνε για τον ρόλο φύγει και ένα δάκρυ αληθινό, κι αν δεν ακουστεί δυνατό το χειροκρότημα;

Και το παίρνω σχεδόν προσωπικά (το ξέρω δεν θα ΄πρεπε) που φέτος αντί να βρίσκονται εκείνοι οι «ηθοποιοί» μου πάνω στο σανίδι και να αλλάζουν ρόλους, κουστούμια και ζωές βλέπω στη θέση τους τη Νάντια Μπουλέ (Rocky Horror Show) και τη Βίκυ Καγιά (Annie). Δεν έχω τίποτα απολύτως με τις κυρίες. Γνώριμες σε όλους μας, αγαπητές, πετυχημένες στο αντικείμενό τους και ίσως με υποκριτικές ικανότητες που θα ζήλευαν ακόμη και επαγγελματίες αλλά να, γιατί διαλέγεις εκείνες κ. σκηνοθέτα, παραγωγέ ή όπως αλλιώς λέγεσαι; Επειδή είναι αναγνωρίσιμες και θέλεις να διαφημίσουν την παράστασή σου, επειδή όσο μεγαλύτερος ο ντόρος τόσα περισσότερα τα κομμένα εισιτήρια στο ταμείο ή επειδή με τον τρόπο αυτό ικανοποιείς το «ψώνιο» τους και βαφτίζεις την επιλογή σου «καλλιτεχνική πρωτοπορία»;

Πραγματικά θέλω να ακούσω το σκεπτικό σου και να με πείσεις με επιχειρήματα. Ειδάλλως, άσε με να συνεχίσω να έχω αυτά τα ερωτηματικά και να αγαπάω τους «ηθοποιούς» μου που άφησες και αυτή τη σεζόν άνεργους...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο