Πάνος Γουργιώτης: «Έχω εμμονή με τη μουσική»!

Πάνος Γουργιώτης: «Έχω εμμονή με τη μουσική»!

Συνέντευξη στη Φανή Πλατσατούρα

«Βρέθηκαν οι κατάλληλοι φίλοι την κατάλληλη στιγμή και ξαφνικά όλα έγιναν από μόνα τους». Έτσι περιγράψει ο ταλαντούχος Πάνος Γουργιώτης τον τρόπο που φτιάχτηκε το νέο του μουσικό άλμπουμ, «Πίσω από τις Βροχές», με 13 τραγούδια όλο μελωδίες, εμπνευστικούς στίχους και επώνυμες καλλιτεχνικές συμμετοχές.

- Πώς ξεκίνησε το ταξίδι στη μουσική; Τι μεγάλο δώρο σου έχει προσφέρει μέχρι στιγμής η ενασχόλησή σου με το τραγούδι;

Νιώθω ότι επί της ουσίας ποτέ δεν είχα επιλογή. Ήρθαν όλα στη ζωή μου με τέτοιο τρόπο που οδηγήθηκα εκεί, χωρίς να το καταλάβω. Μάλλον το μεγαλύτερο δώρο είναι οι φίλοι. Πολύ καλοί φίλοι που ήρθαμε κοντά μέσα από τη μουσική. Επίσης, η αυτοψυχανάλυση που κάνω, γράφοντας ένα τραγούδι. Έτσι γνωρίζω και αντέχω τον εαυτό μου.

- Ποιοι καλλιτέχνες αποτέλεσαν πρότυπο για 'σενα; Ποιο τραγούδι σε έχει στιγματίσει;

Τι να πρωτοπώ τώρα, χαμός. Παρατηρώ ότι όσο περνάνε τα χρόνια θέλω να βάλω όλο και πιο πολλούς σε αυτή τη λίστα. Από τους δικούς μας Χατζιδάκις, Σιδηρόπουλος, Κατσιμιχαίοι, φυσικά οι Τρύπες και τα Σπαθιά, Κραουνάκης, Βαμβακάρης, Τσιτσάνης, Ζαμπέτας, Παπάζογλου και αμέτρητοι άλλοι. Από ξένους τόσοι κι άλλοι τόσοι. Thom Yorke, Bjork, Noel Gallagher, Pink Floyd, Beatles, Depeche Mode. Δεν ξέρω από που να αρχίσω. Τραγούδια επίσης αμέτρητα, αλλά εκεί έχω καταφέρει να καταλήξω σε τρία που ξεχωρίζουν μέσα μου. Without you I’m nothing – Placebo, Love will tear us apart – Joy Division, Lovesong – The Cure.

- Κυκλοφορείς τον νέο σου δίσκο «Πίσω από τις Βροχές» σε δική σου μουσική και στίχους. Μίλησέ μου για το νέο σου αυτό δισκογραφικό βήμα.

Μουσική δική μου όντως, στίχοι δικοί μου ως επί το πλείστον καθώς ένα τραγούδι υπογράφει η Λίνα Δημοπούλου και ένα άλλο ο Κόμης Χ. Ο δίσκος αυτός είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας μιας μεγάλης παρέας. Σε μία φάση που είχα το υλικό αλλά δεν ήμουν σίγουρος ότι έχω τον τρόπο και τη διάθεση να φτιάξω ένα νέο άλμπουμ, βρέθηκαν οι κατάλληλοι φίλοι την κατάλληλη στιγμή και ξαφνικά όλα έγιναν από μόνα τους. Πρόκειται για μια δουλειά φτιαγμένη μόνο με αγάπη και θετική ενέργεια από όλους όσους ανακατεύτηκαν. Έπαιξαν οι κολλητοί φίλοι Νίκος Βογιατζάκης, Κώστας Βλάχος, Παύλος Μοναστηριώτης. Ο Νίκος έκανε και τη μίξη-παραγωγή στο στούντιο της mad hat music στο Ηράκλειο. Κυκλοφόρησε από το newsville.be με τη βοήθεια του Γιάννη Δήμα, ενός άλλου κοντινού φίλου από τις Βρυξέλλες. Και φυσικά με τις τόσες σπουδαίες συμμετοχές φίλων και συναδέλφων: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Μανώλης Φάμελλος, Δέσποινα Ολυμπίου, Ελισσάβετ Καρατζόλη, Κόμης Χ με τίμησαν με την αγάπη τους και ξέρουν πόσο τους ευχαριστώ γι’ αυτό.

- Πόσα χρόνια ασχολείσαι με τη μουσική; Ποια θα ξεχώριζες ως την πιο μεγάλη καλλιτεχνική σου στιγμή;

Ξεκίνησα να μαθαίνω κιθάρα από τα πέντε μου χρόνια, οπότε με τη μουσική ασχολούμαι σχεδόν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Από την εφηβεία μου ήξερα ότι αυτός θα είναι ο δρόμος μου, δεν με ενδιέφερε τίποτα άλλο, έχω εμμονή με τη μουσική. Έχω αρκετές ξεχωριστές στιγμές να θυμάμαι μέχρι τώρα. Η πιο πρόσφατη και, ίσως, πιο έντονη εμπειρία μου ήταν μια εμφάνιση στο Παρίσι πριν από περίπου έναν χρόνο. Δεν είχα ξαναπαίξει εκεί και δεν είχα εικόνα του τι να περιμένω. Λίγο πριν τη συναυλία μαθαίνω ότι έχουμε γεμίσει, έχουμε βάλει και όρθιους και έχουμε αφήσει εκτός τουλάχιστον άλλους εκατό ανθρώπους που δεν χώρεσαν. Μιλάμε για το πιο συγκλονιστικό κοινό που θυμάμαι, έκλεινα τα μάτια ενώ τραγουδούσα και νόμιζα ότι ήμουν μόνος. Δεν ακουγόταν ούτε η ανάσα τους. Και το φοβερό ήταν στο τέλος της βραδιάς όταν πέρασαν όλοι, ανεξαιρέτως όλοι, να μου σφίξουν το χέρι και να πούμε δύο κουβέντες. Ένιωθα ανατριχίλα από τη συγκίνηση για ώρες μετά, πραγματικά μαγική εμπειρία.

- Ποιο είδος μουσικής θα ακούσεις μετά δυσκολίας;

Ότιδήποτε περιέχει κλαρίνο γιατί δεν αντέχω το ηχόχρωμα του και τα σκυλοπόπ. Πέρα από αυτά όμως, σε γενικές γραμμές δεν αντέχω τη φτήνια και την προχειρότητα ασχέτως είδους. Επίσης, παρά το ότι αποδέχομαι την αξία της, δεν καταλαβαίνω ιδιαίτερα την τζαζ.

- Οι διαχωρισμοί στη μουσική έχουν λόγο ύπαρξης; Σε τι εξυπηρετούν;

Πιστεύω ότι είναι απολύτως απαραίτητοι. Καθαρά και μόνο για λόγους χρόνου και γρηγορότερου ξεσκαρταρίσματος. Η κατηγοριοποίηση βοηθάει στο να μπορείς πιο εύκολα να βρεις τις μουσικές που σε ενδιαφέρουν και να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο σε αυτές. Φυσικά στο κάθε είδος υπάρχουν οι καλοί και οι μέτριοι, αλλά όπως είπαμε και παραπάνω, εγώ για παράδειγμα δεν θα μπορούσα να ακούσω οποιοδήποτε σκυλάδικο όσο καλό κι αν είναι στο είδος του.

- Παρατηρείς να γίνεται ξανά μια στροφή προς τις μουσικές σκηνές και το λεγόμενο «κοινωνικό τραγούδι» σήμερα;

Δεν έχω πλήρη εικόνα είναι η αλήθεια, λείπω αρκετούς χειμώνες. Τα καλοκαίρια βέβαια επιστρέφω, αλλά δεν είναι το ίδιο. Φαντάζομαι όμως ότι μάλλον κάπως έτσι θα ήταν λογικό να γίνει. Νιώθω ότι ο κόσμος δεν αντέχει πλέον την τόση ψευτιά και το τόσο φτιασίδωμα και ζητάει μια αμεσότερη επαφή με τον καλλιτέχνη. Ως προς το κοινωνικό τραγούδι δεν είμαι σίγουρος. Σίγουρα το παλιάς κοπής τέτοιο τραγούδι δεν έχει θέση στο σήμερα, είναι σχεδόν γραφικό νομίζω. Υπάρχει όμως μια τάση, ιδιαίτερα μεταξύ των νεότερων τραγουδοποιών, να περιγράφουν οι δημιουργοί μέσα από τα τραγούδια τους τα προσωπικά τους βιώματα, τα ζόρια τους, τα άγχη τους. Αυτό μου αρέσει πολύ. Στο άμεσο μέλλον όλο αυτό που ζούμε θα καθήσει μέσα μας και θα μπορέσει τότε, συνειδητά πια, να μεταφραστεί σε δημιουργία με πιο συγκεκριμένη κατεύθυνση. Απλά φοβάμαι ότι το πολιτικό τραγούδι δεν ενδιέφερε ποτέ την πλατιά μάζα του κόσμου πραγματικά, ίσως μόνο όταν ήταν της μόδας κατά τη μεταπολίτευση.

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο