Mάγια Μελάγια: Ήταν κάποτε ένας θρύλος...

Mάγια Μελάγια: Ήταν κάποτε ένας θρύλος...

Η ιστορία λέει ότι «βγήκε» στο τραγούδι το 1946. Μεσουράνησε στις πίστες και στις θεατρικές σκηνές στην δεκαετία του ΄50 και στα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ΄60. Αν ψάξετε στο διαδίκτυο, ελάχιστα βιογραφικά στοιχεία θα βρείτε. Στα λίγα όμως, δημοσιεύματα, δίπλα στο όνομά  της, θα φιγουράρουν, πάντα, οι λέξεις: «λαμπερή», «πληθωρική», «εντυπωσιακή».

Η Μελπομένη Τσιριγώτη, όπως είναι το κανονικό όνομά της, δίνει την εντύπωση ότι πέρασε με ταχύτητα πυραύλου εκείνα τα χρόνια, άφησε πίσω της ένα εντυπωσιακό θέαμα που θυμούνται όσοι το είδαν, άφησε, επίσης, αρκετές ηχογραφήσεις και χάθηκε στο διάστημα ανάμεσα στα άλλα αστέρια.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ενώ η Μάγια Μελάγια έχει να τραγουδήσει γύρω στα 45 χρόνια, χωρίς καμιά ουσιαστική δισκογραφία, το όνομά της περνάει από γενιά σε γενιά, συνώνυμο της ομορφιάς, του λαμπερού, του πληθωρικού, του γλεντιού, ενός «γκλάμουρ», που προσωπικά, πολύ αμφιβάλω αν υπήρξε στην Ελλάδα.

Κάπως έτσι, χρόνια πριν, έφτασε και σε μένα το όνομά της. ήΔεν την είδα ποτέ στην τηλεόραση,αλλά άκουσα κάποιες από τις ηχογραφήσεις της σε κάποια από τα κλασικά, πια, αρχοντορεμπέτικα που αναβίωσαν στα χρόνια της δεκαετίας του ΄80, μέσα από τον δίσκο «Το τραμ το τελευταίο», με την φωνή της Βίκυς Μοσχολιού. Η μπάσα φωνή της κάθε άλλο παρά παρέπεμπε στο «ελαφρό» τραγούδι της δεκαετίας του ΄50 και είχε μια εντυπωσιακή στιβαρότητα.

Διαβάστε περισσότερα στο provocateur.gr

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο