Επιβιβαστήκαμε στο «Λεωφορείο ο Πόθος»!

Επιβιβαστήκαμε στο «Λεωφορείο ο Πόθος»!

Από τη Φανή Πλατσατούρα

Αρκεί μια άγρια φλόγα έρωτα να ανάψει μέσα σε μια γυναικεία καρδιά για να έρθουν τα πάνω - κάτω. Ή έστω ένας στιγμιαίος πόθος, μια ακαταμάχητη έλξη για εκείνον που βρίσκεται απέναντί σου. Με διάθεση να τον αποπλανήσεις, να εφαρμόσεις πάνω του όλα τα μυστικά που έμαθες σε δανεικά κρεβάτια...

Η αλαζονική, υπερευαίσθητη, θελκτική Μπλανς Ντιμπουά (Κατερίνα Λέχου) με την ευγενή καταγωγή και τους αβρούς τρόπους συμπεριφοράς φλερτάρει τον άξεστο και οξύθυμο κουνιάδο της (Τάσος Ιορδανίδης). Ένας έρωτας περίεργος γεννιέται πάνω στη σκηνή. Ξεκινά από μία φαινομενική αντιπάθεια και γίνεται αρρωστημένη θύελλα δίχως νικητές, λογική, μέλλον...

Η τραγικότητα των ηρώων κλιμακωτή. Εγκλωβισμένοι στη θνητή τους φύση, αδύναμοι να αντισταθούν στα ζωώδη ένστικτά τους, αποφασισμένοι να ενδώσουν σε καταστάσεις που τους ταπεινώνουν και απογυμνωμένοι πια, να ζητήσουν την αποδοχή, τη συμπόνοια, τη συγχώρεση. Ο πόθος, ως αντίθετο του θανάτου, τους κυριεύει με συνέπειες ολέθριες...

Το "Λεωφορείο ο Πόθος" δεν χρειάζεται συστάσεις. Έργο βραβευμένο, διαχρονικό, πολυπαιγμένο. Ένα από τα κλασικά αριστουργήματα του Τένεσι Ουίλιαμς. Κατά πολλούς μάλιστα, το σπουδαιότερό του. Επιχειρήσαμε μια πρώτη γνωριμία με τους νέους ήρωές του: την Κατερίνα Λέχου που αναμετρήθηκε στα ίσα με την ηρωίδα της. Την έβαλε στον τοίχο, την χαστούκισε με ορμή, της κούνησε αυστηρά το δάχτυλο και στο τέλος της έδωσε το άλλοθι που αυτή αποζητούσε, της αλαφιασμένης από έρωτα γυναίκας... Οι μονόλογοί της γεμάτοι ενέργεια, ένιωθες το πόσο πολύ ταυτιζόταν με τη «Μπλανς» της. Μπογιατισμένο το πρόσωπό της από την σκηνική ένταση και τη μάσκαρα που έτρεχε άφθονη στα μάγουλά της. Δεν την ρούφηξε η σκηνή και ας είχε να αναμετρηθεί με μία από τις πιο εμβληματικές μορφές του παγκόσμιου δραματολογίου.

Καλοδουλεμένη και γρήγορη και η ερμηνεία της αδερφής της Στέλλας (Τζωρτζίνα Παλαιοθοδώρου). Όσο για τον πρωταγωνιστή του έργου; Ο Στάνλεϋ Κοβάλσκυ θα μπορούσε να ενσαρκωθεί μόνο από έναν άνδρα γοητευτικό, μυώδη, με μαγνητική δύναμη και πυρωμένο βλέμμα. Και ο Τάσος Ιορδανίδης διαθέτει τα περισσότερα από αυτά τα χαρακτηριστικά, πάνω αλλά και κάτω από τη σκηνή. Όπως και την ταπεινότητα του καλλιτέχνη που υποκλίνεται στο χειροκρότημα...

Η λεπτομερής και ανθρώπινη σκηνοθεσία της παράστασης φέρει την υπογραφή του αναγνωρισμένου Λεβάν Τσουλάτζε που είναι γνωστός ως ο «αναμορφωτής» του γεωργιανού θεάτρου. Τη μετάφραση ανέλαβε ο μετρ του είδους, Ερρίκος Μπελιές και τη μουσική ο πληθωρικός μας Θάνος Μικρούτσικος.

Όταν έχεις να κάνεις μια ένα από τα σπουδαιότερα έργα του αριστουργηματικού Τένεσι Ουίλιαμς που μεταφέρθηκε στο κινηματογραφικό πανί από τον Ηλία Καζάν, παίχτηκε από τον Μάρλον Μπράντο και τη Βίβιαν Λι, τιμήθηκε με τέσσερα βραβεία Όσκαρ και έμεινε στην καλλιτεχνική ιστορία για την πολυπλοκότητα των χαρακτήρων του, τις δεύτερες αναγνώσεις των ρόλων και τα θέματα - ταμπού που θίγει (τζόγος, αλκοόλ, βία, ομοφυλοφιλία), είναι μεγάλο πράγμα να μπορείς να κρατήσεις ηλεκτρισμένες ως το τέλος τις καρέκλες των θεατών.

Και στο θέατρο Άνεσις δεν σταμάτησαν οι δονήσεις να έρχονται με δύναμη από τη σκηνή...

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο