Κλισέ: «Δεν μιλώ για τα προσωπικά μου»... αλλά θα μιλήσω!

Κλισέ: «Δεν μιλώ για τα προσωπικά μου»... αλλά θα μιλήσω!

Από τη Φανή Πλατσατούρα

Τις τελευταίες ημέρες φορέθηκε ξανά έντονα η δήλωση «δεν μιλώ για τα προσωπικά μου».

Συνήθως την ακούς από νεαρές αιθέριες υπάρξεις που μπορεί να μην έχουν επιδείξει ακόμη καλλιτεχνικό έργο τα εξώφυλλα όμως, που μετρούν στα περιοδικά είναι πολλά και τις έχουν αναγάγει απευθείας στη λίστα με τα πιο «hot» ονόματα της σεζόν. Οι ρεπόρτερ τις κυνηγούν για μία δήλωση, εκείνες τους αποφεύγουν με μαεστρία, η ερωτική τους ζωή κρέμεται κάθε εβδομάδα στα περίπτερα (με κάθε λεπτομέρεια) και όλοι μαζί, δημοσιογράφοι και επώνυμοι, συνεχίζουν να παίζουν το κλασικό παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι.

Κακά τα ψέματα, στην Ελλάδα της κρίσης, των μνημονίων και της αποσταθεροποίησης δεν υπάρχει πλέον «σάλιο» για καλό lifestyle με εκτενή αφιερώματα σε ιλουστρασιόν σελίδες, δικάμερες δηλώσεις και παπαρατσικά κλικ αθανασίας. Όλοι κοιτάνε απλά να επιβιώσουν σε μια εποχή που θέλει τη δημοσιογραφία «κίτρινη και πρόχειρη» και τους επώνυμους που γίνονται «θέμα», εύκαιρους και αναλώσιμους.

Εκείνοι, χαμένοι μέσα στον μικρόκοσμό τους, αδυνατούν να καταλάβουν πως δεν είναι πάντα το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Γεμάτοι ψευδαισθήσεις και ναρκισσισμούς, κοιτούν την κάμερα αφ'υψηλού, διατηρούν μάνατζερ και παρετρεχάμενους, συχνά αρνούνται να τοποθετηθούν σε ερωτήσεις, ενώ τις περισσότερες φορές θέλουν να ξέρουν από πριν τα «sos». Και φυσικά σχεδόν πάντα η αγαπημένη καραμέλα: «δεν μιλώ για τα προσωπικά μου»... Οι τελευταίοι που την πιπίλισαν; Νίκος Οικονομόπουλος, Demy, Κατερίνα Καινούργιου, Εβελίνα Παπούλια, Άννα Μπουσδούκου, Τζένη Θεωνά.

Πριν χρόνια, η εφημερίδα που δούλευα μου είχε ζητήσει να πάρω μια συνέντευξη από ένα αρκετά γνωστό άνδρα μοντέλο, ο οποίος ήταν μέσα στα πράγματα εκείνη την εποχή και οι κοιλιακοί του είχαν γίνει ανάρπαστοι. Ετοίμαζε ένα project στην Κύπρο οπότε η συνέντευξη θα γινόταν τηλεφωνικά. Κάποια στιγμή και ενώ η συζήτηση έτρεχε (μαζί και οι μονάδες), λέει τη μαγική φράση «θα σε παρακαλέσω μόνο για κάτι: δεν θέλω να κάνουμε καμία αναφορά στα προσωπικά μου». Δέχτηκα απευθείας (το είχε ζητήσει άλλωστε τόσο ευγενικά) και αποφάσισα να τον ρωτήσω για την πολιτική αναλγησία, τη συμπεριφορά διαφόρων κομματικών στελεχών που ήταν τότε στο προσκήνιο, τα ευρωπαϊκά αδιέξοδα κ.ο.κ.

Σιωπή από την άλλη μεριά του τηλεφώνου και αμέσως μετά -πάλι με τον ίδιο ευγενικό τόνο στη φωνή-: «να μιλήσουμε καλύτερα για τα προσωπικά μου;»... Και μιλήσαμε επιτέλους για αυτά τα απαγορευμένα προσωπικά (που δεν ήταν τόσο απαγορευμένα τελικά!) και κάναμε μια όμορφη κουβέντα που ευχαριστηθήκαμε και οι δυο!

Συμπέρασμα; Όταν το έργο σου είναι σημαντικό, θα επισκιάσει από μόνο του όλα τα υπόλοιπα. Μέχρι τότε; Απόλαυσε τα λεπτά αναγνωρισιμότητας που σου αναλογούν γιατί δεν ξέρεις αν θα έχεις και στο μέλλον την ευκαιρία!!!

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο