The Voice: Το υγρό βλέμμα των παιδιών στις καρέκλες που δε γύρισαν

The Voice: Το υγρό βλέμμα των παιδιών στις καρέκλες που δε γύρισαν

Υψηλή τηλεθέαση σε ένα πολύ καλοστημένο show όπως το The Voice και αυτήν την Κυριακή.

Στο γενικό σύνολο έκανε τηλεθέαση 41,4%, φτάνοντας σε τέταρτο το 49,1%. Στο δυναμικό κοινό 15 - 44, σημείωσε 45,1%, ενώ 22:15 - 22:29 κατάφερε να κάνει και 54,9%!

Έχουμε πει ξανά πως η επιτυχία του συνδυασμού των κριτών είναι και το κυρίως συστατικό του ενδιαφέροντος του κοινού. Εξαίρετα επικοινωνιακή, ανθρώπινη αλλά με τη λάμψη της σταρ η Δέσποινα Βανδή, ευαίσθητη και τρυφερή η Μελίνα Ασλανίδου, σαρωτικός, πληθωρικός, κανονικός ο Μιχάλης και φιλικός, με χιούμορ και καλοπροαίρετη διάθεση ο Αντώνης Ρέμος.

Όταν όμως οι καρέκλες των κριτών δε γυρνούν και το τραγούδι τους τελειώνει, οι νέοι αυτοί άνθρωποι βυθίζονται σε αγωνία, γεμίζουν τα μάτια, συνθλίβονται στα δευτερόλεπτα απ' την απόρριψη, υγραίνουν τα βλέμματα τους απ' την προσμονή που πια τελειωτικά παύει να συνδυάζεται με την ελπίδα!

Και συνήθως είναι αυτοί οι τέσσερις άνθρωποι, που δείχνουν πως και οι ίδιοι νιώθουν άβολα, στεναχώρα και που παρηγορούν τα νέα παιδιά, με έναν απολογητικό αλλά ουσιαστικό τρόπος. Πιθανώς γιατί οι τέσσερις αυτοί, χορτασμένοι από θαυμασμό και επιτεύγματα καλλιτέχνες, δεν έχουν δεχτεί την ακτινοβολία τη σχεδόν ραδιενεργή της τηλεοπτικής καριέρας ως μόλυνση αντανακλαστικών και δεν κάνουν τερτίπια για το show όπως αυτά που έχουμε δει στο παρελθόν, με στημένα καβγαδάκια και ρόλους κακών και καλών! Στο χθεσινό βράδυ, λοιπόν, ένα 20χρονο αγόρι, τόσο νέο για τη ζωή και τόσο τρυφερό για τα δόντια μιας κοινωνίας που στην έχει στημένη σε κάθε γωνία ωριμότητας, τραγουδά με πόνο, πάθος, όρεξη δυναμική Σαββόπουλο. Οι καρέκλες δε γυρίζουν! Το βλέμμα του έχει μόνο «γιατί» και απογοήτευση. Κρατά νομίζω τα δάκρυα του με το ζόρι απ' την άκρη των ματιών… Οι κριτές απολογούνται. Ήταν καλός. Ο Μιχάλης παίρνει το βάρος. Έπρεπε να γυρίσει, δεν έχει δικαιολογίες, κρίμα και τέτοια. Το παιδί φεύγει απ τη σκηνή. Λεπτά στους προβολείς ήταν και πάνε… Όμως, αγόρι μου ένα παιχνίδι είναι και μια ζωή που σε περιμένει να της αλλάξεις τα φώτα είναι μπροστά… Ξεπέρνα τους και συνέχισε…

(σ.σ: όπως καταλαβαίνεται αν ήμουν η μανά του, με λυγμούς στα πατώματα θα κυλιόμουν και θα βούταγα και την Δέσποινα απ το μαλλί… ). 
 

ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Εγγραφείτε στο newsletter μας

Ενημερωθείτε πρώτοι για τα τελευταία νέα, αποκλειστικά ρεπορταζ και ειδήσεις απο όλο τον κόσμο