Ο Σπύρος Χαριτάτος έχει βιώσει την ξαφνική απώλεια εργασίας. Πώς θα περιέγραφε εκείνες τις στιγμές;

 «Ναι, και όχι μόνο μια φορά. Για μένα είναι μια ακραία κατάσταση, κυρίως ψυχολογική. Νιώθεις σαν να αιωρείσαι στο σκοτάδι. Όσοι το έχουμε βιώσει -και νομίζω είμαστε οι περισσότεροι- έχουμε κοινό κώδικα επικοινωνίας και αυτό είναι χαραγμένο καλά στη μνήμη μας» τόνισε στον Τηλεθεατή.

- Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος ενός ανειδίκευτου εργάτη;

«Η δοκιμασία σε άγνωστο περιβάλλον, απέναντι σε άγνωστα πρόσωπα "ξυπνάει" δύο κυρίαρχους φόβους, ανάλογα με το είδος της εργασίας, τη δυσκολία, την επικινδυνότητα ή τη λεπτομέρεια στην τεχνική της. Πρώτα απ’ όλα, ο κίνδυνος ατυχήματος με την πιθανότητα τραυματισμού και, δεύτερον, η αποδοχή, από την πλευρά του εργοδότη και των συναδέλφων. Η απαξιωτική συμπεριφορά δεν είναι σπάνιο φαινόμενο».

- Σε ποιο επάγγελμα, απ' όσα έχετε δοκιμάσει, λόγω της εκπομπής, τα βρήκατε... μπαστούνια;

«Σε όλα. Σε κάποια... μπαστούνια, σε άλλα... καδρόνια ολόκληρα! Η απειρία οδηγεί γρήγορα στην κούραση ή σε σωματικές επιβαρύνσεις, που προκαλούν ενοχλήσεις και πόνο. Ανάλογα, βέβαια, το επάγγελμα, και στις φαινομενικά εύκολες "περιπτώσεις" η κακή στάση του σώματος και μόνο, μπορεί να προκαλέσει το παραπάνω. Μπορείτε να υποθέσετε σε αυτές, που είναι εξόφθαλμα βαριές, τι μπορεί να συμβαίνει».