Για τον Νίκο Γιγουρτάκη, γράφτηκαν πολλά κι ακούστηκαν άλλα τόσα. Μίλησαν για εκείνον φίλοι, συνεργάτες, απλοί γνωστοί. Ανθρωποι που τον συνάντησαν, που είχαν μαζί του δεσμούς  ή που απλά μοιράστηκαν κάποιες στιγμές από τη σύντομη ζωή του. Αν παρ’όλα αυτά έπρεπε να μιλήσει μόνο ένας άνθρωπος για τον Νικόλα, αν έπρεπε να ακουστεί μόνο μια φωνή, δεν θα ήταν άλλη από αυτή του πατέρα του, Τάκη Γιγουρτάκη. Εκείνος τον ήξερε καλύτερα από όλους. Και τώρα ανοίγει την καρδιά του αποκλειστικά στο Down Town.
 

«Η Ειρήνη δεν ήταν η γυναίκα της ζωής του»

«Ο Νίκος όντως ήταν γυναικάς, ωστόσο όταν είχε σχέση με μια γυναίκα, δενόταν πάρα πολύ. Δεν έχει σημασία αν η σχέση του ήταν μεγάλη ή μικρή σε διάρκεια. Τις πρόσεχε τις γυναίκες του και ήταν πάντα κύριος απέναντι τους. Ναι την είχα γνωρίσει την Ειρήνη (σ.σ. Λάσπα). Ήταν ένα κορίτσι χωρίς εμπειρίες και παρά το γεγονός ότι ήταν η μοιραία του κοπέλα, δεν νομίζω ότι ήταν η γυναίκα που ήθελε. Δεν ήταν ο άνθρωπος της ζωής του. Δεν ήταν η κοπέλα που ήθελε να ζήσει μαζί της για πάντα - απλώς ήταν και εκείνη κορίτσι των αντιθέσεων. Γι’ αυτό μια «σκοτώνονταν» και μια ήταν μαζί. Ίσως του άρεσε που δεν μιλούσε πολύ. Ήταν μια κοπέλα που μπορούσε να την ελέγχει. Η Ειρήνη ήταν εκεί την τελευταία νύχτα γιατί την κάλεσε ο Νίκος επειδή δεν ένιωθε καλά. Αν είχε πάρει οποιονδήποτε άλλο φίλο του ή εμένα, θα είχε γλιτώσει. Δεν ρίχνω ευθύνη στην κοπέλα γιατί ήταν άπειρη και δεν ήξερε τι να κάνει. Τρόμαξε και δεν γνώριζε πώς να αντιδράσει. Δεν μπορούσε να τον βοηθήσει».

 

Η αποκάλυψη για το μοιραίο τέλος

«Την τελευταία εβδομάδα, ο Νίκος έπασχε από ιγμορίτιδα. Ταυτόχρονα είχε ταλαιπωρήσει πάρα πολύ το στομάχι του: έκανε πλάκα με τους φίλους για το ποιος θα φάει πιο πολύ και έτρωγε ανά μία ώρα! Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Έτρωγε υπερβολικά, δεν μπορούσε να κάψει στο γυμναστήριο το φαγητό, προσπαθούσε να το αποβάλει και  μετά παραπονιόταν για πόνους στο στομάχι. Δεν είχε παραπονεθεί για τίποτα άλλο. Αν και δεν πήγαινε στο γιατρό, έπαιρνε με το παραμικρό αντιβιοτικά. Τις τελευταίες ημέρες, λόγω του ιγμορείου, του είχαν συστήσει κάποιοι να πάρει αντιισταμινικά. Αντί όμως εκείνος να παίρνει ένα ή δύο την ημέρα, έπαιρνε οκτώ και συγχρόνως έπινε και αντιβιοτικά! Του έκαναν το στομάχι σμπαράλια. Αυτό το έμαθα από τους φίλους του αργότερα. Το παιδί πέθανε από πνευμονικό οίδημα, κατάπιε τη γλώσσα του και έμεινε αβοήθητο. Δεν είχε κάποιον δίπλα του και πέθανε από ασφυξία».


Πηγή: Down Town/yupi.gr