Από τα παιδικά-αγροτικά του χρόνια στη Βέροια, στα χρόνια της Αθήνας έχοντας ξεχωρίσει ως ηθοποιόςαλλά και αξιοποιώντας το ταλέντο του και στο χώρο της σκηνοθεσίας, με συνεργασίες σχεδόν μυθικές. Εκείνος που ποθούν εκείνες ζει για τη στιγμή, αφήνοντας δίπλα του τα απωθημένα και τα μεγάλα όνειρα, απλώς, να περιμένουν...  
Τελικά, είσαι καλύτερος σκηνοθέτης ή ηθοποιός;

Χαίρομαι και απολαμβάνω και τα δύο εξίσου. Νομίζω ωστόσο ότι στη σκηνοθεσία αισθάνομαι πιο δημιουργικός, καθώς η δυνατότητα της σύνθεσης είναι μεγαλύτερη.  

Στα φοιτητικά σου χρόνια είχες περάσει και από το χώρο του μόντελινγκ. Πόσο μακρινό σού φαίνεται αυτό;

Η πασαρέλα έγινε άπαξ, στην Κέρκυρα όπου σπούδαζα. Ως φοιτητής έκανα διάφορες δουλειές. Με το μόντελινγκ είχα ελάχιστη επαφή, αφού κατάλαβα εγκαίρως ότι δεν διαθέτω τα προσόντα.  

Τι άλλο επάγγελμα θα έκανες;


Οδηγός ταξιδίων. Θα ήθελα πολύ να πηγαίνω σε διάφορα μέρη και να ξεναγώ ανθρώπους σε ένα είδος εναλλακτικού ταξιδιού. Επίσης, αν δεν είχα τις εγχειρήσεις στη μέση μου, θα ήθελα να γίνω ακροβάτης σε τσίρκο, το παιδικό μου όνειρο.  

Έχεις απωθημένα; Θες να τα ζήσεις ή να τα αφήνεις να κοιμούνται;


Ή κοιμούνται πολύ ήσυχα τα απωθημένα μου και δεν ακούω το ροχαλητό τους ή έχω την ψευδαίσθηση ότι ζω αυτά που επιλέγω. Η νεκροψία θα δείξει, γιατρέ μου.

Τι είναι πάθος για σένα; Έχεις πάθη;

Πάθος είναι αυτό που σε βρίσκει απροετοίμαστο. Στο φτερό που λένε. Το συναίσθημα που σ’ επισκέπτεται χωρίς να μπορείς να το διαβάσεις. Και το συναίσθημα είναι σαν το δηλητήριο: Σε μικρή δόση γίνεται φάρμακο και σε μεγάλη δόση αντάρα. Έχω πάθη κι έχω πάθει. Κι αφού είμαι ακόμη ζωντανός, τα αντισώματα έχουν λειτουργήσει.

Πηγή: yupi.gr