Η σπουδαία κυρία του ελληνικού θεάτρου και της τηλεόρασης μιλάει για όλα όσα αφορούν την ίδια, τον κόσμο, αυτά που έχει ζήσει αλλά και όσα ονειρεύεται. Σας λείπει περισσότερο τώρα ο σύντροφός σας, Μάριος Πλωρίτης;

Όσο περνούν τα χρόνια, περισσότερο από ποτέ. Το κενό είναι ανεκπλήρωτο. Κανένας σε αυτό τον κόσμο - όταν έχει τέτοια ταύτιση με ανθρώπους, όπως είχα εγώ με το Μάριο - δεν μπορεί να αναπληρώσει αυτά τα κενά. Μπορεί να έρθει κάτι άλλο, το οποίο να είναι ένας τρόπος «επιβίωσης» της πραγματικότητας - είτε λέγεται δουλειά, είτε πολλοί φίλοι -, αλλά αυτού του είδους η ολοκληρωτική σχέση δεν επαναλαμβάνεται. Ωστόσο, αυτή η απώλεια μου άφησε μέσα μου την ευλογία της μεγάλης δύναμης και της απέραντης αγάπης. Δεν έχω κανένα απωθημένο.

Η μοναξιά σας φοβίζει;

Καθόλου! Την επιζητώ. Άλλωστε, πάντα ήμουν άνθρωπος της μοναξιάς, δεν ήμουν ποτέ του πολύ κόσμου ή των μεγάλων ντεσιμπέλ.

Τι σας λείπει πιο πολύ τώρα;

Οι άνθρωποί μου. Επίσης, μου λείπει πιο πολύ από ποτέ η ξεγνοιασιά, την οποία δεν νομίζω ότι θα ξαναβρώ. Μου λείπει η εποχή του γέλιου και της παρέας -αυτή, δηλαδή, που είχα ζήσει ως μαθήτρια, ως φοιτήτρια, στις πρώτες δεκαετίες της δουλειάς μου. Πολλές φορές, αναπολώ το παρελθόν με μεγάλη λαχτάρα και μελαγχολία αλλά, από την άλλη μεριά, λέω «ας μη μας πιάσει και η κατάθλιψη, ας μην «πεθάνουμε», γιατί πάντα υπάρχει ελπίδα στους νέους ανθρώπους».

Είστε ανοιχτή στο να μπει ένας καινούργιος έρωτας στη ζωή σας;

Ποιος άνθρωπος θα έλεγε «έχω κλείσει με αυτό το κεφάλαιο;», αλλά παραείμαι ρεαλίστρια για να πιστεύω, ότι γίνονται εξίσου ωραία και γεμάτα τα πράγματα δύο φορές. Συμβαίνει, πολλές φορές, να πας ένα μεγάλο ταξίδι, να περάσεις τέλεια και να πεις «θέλω να το ξανακάνουμε!». Συνήθως, τη δεύτερη φορά, αυτό δεν είναι το ίδιο.

Πηγή: Yupi.gr