Με ένα πολύ ενδιαφέρον ένθετο, το «FORUM ΑΓΟΡΑΙΔΕΩΝ» που είναι αφιερωμένο στη χρηματοδότηση του πολιτικού συστήματος με τον τίτλο «Ποιος πληρώνει τη δημοκρατία;», κυκλοφορεί την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου η εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ». Στην ειδική έκδοση, που καταπιάνεται με ένα από τα φλέγοντα ζητήματα – όχι μόνο των ημερών αλλά διαχρονικά- καταθέτουν την άποψή τους με ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αρθρογραφία ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Παντελής Καψής, ο καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών Μιχάλης Τσινισιζέλης, ο πρόεδρος και γενικός διευθυντής του Ελληνικού Κέντρου Ευρωπαϊκών Μελετών Παναγιώτης Κουτσουμπέλης, ο Νίκος Ανδρουλάκης μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, ο γενικός διευθυντής της Νέας Δημοκρατίας Αθανάσιος Σκορδάς, το μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Αριστεράς Θόδωρος Μαργαρίτης, ο Θόδωρος Σκυλακάκης ευρωβουλευτής της Δημοκρατικής Συμμαχίας και ο πρόεδρος της ΟΝΝΕΔ Ανδρέας Παπαμιμίκος.
 
Ο κ. Καψής τονίζει χαρακτηριστικά στο άρθρο του: «Κορυφή του παγόβουνου είναι το σημερινό φαινόμενο που βιώνουμε στην Ελλάδα: κόμματα υπερχρεωμένα, τα οποία προεισπράττουν την κρατική επιχορήγηση (καθώς στην πράξη το κόστος λειτουργίας τους, αλλά και το κόστος των προεκλογικών αναμετρήσεων -κεντρικά και σε επίπεδο βουλευτών -έχει αυξηθεί γεωμετρικά) και εν συνεχεία επιβαρύνονται με τραπεζικά δάνεια. Τα κόμματα εθίζονται έτσι σε μια κρατικοδίαιτη πρακτική, επιβαρύνοντας (σε συνθήκες κρίσης) διπλά τους Ελληνες φορολογουμένους -τόσο μέσω της κρατικής επιχορήγησης, όσο και μέσω των τραπεζικών δανείων. Εύκολες λύσεις φυσικά δεν υπάρχουν. Το να εισηγηθεί, για παράδειγμα, κάποιος την κατάργηση της κρατικής χρηματοδότησης, είναι περίπου βέβαιο ότι θα εντείνει τις ανισότητες μεταξύ των κομμάτων/υποψηφίων, αλλά και θα πριμοδοτήσει τη διαπλοκή. Αυτό είναι φυσικό, καθώς στην πραγματικότητα έχουμε να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δημόσια αγαθά: την ελευθερία και τη δικαιοσύνη».  

Ο κ. Σκορδάς αναφέρεται στην ανάγκη εκσυγχρονισμού του θεσμικού πλαισίου και υπογραμμίζει: «Υπό τις σημερινές δημοσιονομικές συνθήκες, η κρατική επιχορήγηση των κομμάτων του ενός τοις χιλίοις επί των δημόσιων εσόδων, επιβάλλεται να επανεξεταστεί. Μια περικοπή είναι εφικτή, εφόσον συνδυαστεί με εκσυγχρονισμό του θεσμικού πλαισίου για τη λειτουργία των κομμάτων. Είναι αναγκαίο όμως να εξασφαλίζεται ισορροπία μεταξύ κρατικής και ιδιωτικής χρηματοδότησης, ώστε να αποτρέπεται τόσο η μετατροπή των κομμάτων σε κρατικοδίαιτους φορείς, όσο και η εξάρτησή τους από οργανωμένα ιδιωτικά συμφέροντα.(…) Η κρατική επιχορήγηση εξασφαλίζει την αυτοτέλεια των κομμάτων. Το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο πρέπει ωστόσο να εκσυγχρονιστεί. Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τα νέα δεδομένα και να εξετάσουμε τρόπους ενίσχυσης της ιδιωτικής χρηματοδότησης των κομμάτων βάσει ξεκάθαρων και αυστηρών κανόνων. Η δυνατότητα δανειοδότησης των κομμάτων θα πρέπει να επαναρρυθμιστεί σε συνδυασμό με σαφή προσδιορισμό των όρων διεξαγωγής των προεκλογικών εκστρατειών. Η εξεύρεση πόρων -πέραν της κρατικής χρηματοδότησης- σημαίνει ότι αυτοί θα πρέπει να εξασφαλίζονται σε συνθήκες απόλυτης διαφάνειας(…)».