Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα μαζί με την Κύπρο που βγάζει το τηλεοπτικό φάσμα σε πλειστηριασμό στην Ευρώπη. Το μοντέλο έρχεται από την κινητή τηλεφωνία αλλά ακόμη και σε χώρες με πολύ χαμηλή διείσδυση της επίγειας τηλεόρασης άρα με πιο ελαστικό καθεστώς χρήσης του δεν ετέθη τέτοιο θέμα.

Το Υπουργείο Ανάπτυξης είχε δώσει μια μελέτη για αποτίμηση του φάσματος της τηλεόρασης το 2011 και η εισήγηση ήταν ότι δεν μπορεί να αποτιμηθεί λόγω έλλειψης σχετικού μοντέλου στην Ευρώπη.

Η υπερτιμολόγηση του φάσματος όμως, μπορεί να οδηγήσει έξω από το τηλεοπτικό φάσμα τα πιο αδύνατα κανάλια απειλώντας την πολυφωνία και υπονομεύοντας την βιομηχανία παραγωγής ελληνικού περιεχομένου η οποία μόνο μέσα από το μοντέλο της ελεύθερης τηλεόρασης μπορεί να χρηματοδοτηθεί.

Και να σκεφτεί κανείς ότι τουλάχιστον 5.000 άτομα απασχολούνται έμμεσα ή άμεσα με τον συγκεκριμένο κλάδο, με αποτέλεσμα να τεθούν σε κίνδυνο οι δουλειές τους. Ακόμη περισσότερο όμως, κινδυνεύει η παραγωγή ελληνικού περιεχομένου, ένα από τα τελευταία οχυρά της ελληνικής κουλτούρας και γλώσσας. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα χωρών που προστατεύουν τη γλώσσα τους και την κουλτούρα τους που δεν χρεώνουν καθόλου το τηλεοπτικό φάσμα όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Σουηδία κ.ά.

Έτσι, ο μόνος που κερδίζει είναι οι συνδρομητικές πλατφόρμες, άρα είναι χρέος της πολιτείας να προστατέψει το δικαίωμα του Έλληνα Τηλεθεατή να έχει πρόσβαση σε ελεύθερη τηλεόραση ειδικά σε εποχή κρίσης. Άλλωστε κάπως έτσι συνέβη και στην Κύπρο όπου η συνδρομητική CYTA έκανε το λαγό, υποχρεώνοντας την Velister να αγοράσει το φάσμα 10 φορές ακριβότερα από την τιμή έναρξης και τώρα που κατάφερε να κλείσει τα ελεύθερα κανάλια περιμένει να οδηγήσει τους Κυπρίους εν μέσω κρίσης στις συνδρομητικές της υπηρεσίες.