Κάθε πέρσι και καλύτερα ή μάλλον, ποτέ τα πράγματα δεν ήταν χειρότερα. Όλοι το έχουμε αντιληφθεί πλέον, η δημοσιογραφική πιάτσα φλέγεται. Από σήμερα, 1η Δεκεμβρίου, θα ισχύουν οι μειώσεις 20% στον ΔΟΛ, 10% στα περιοδικά του Πήγασου και στους τεχνικούς του Ελεύθερου Τύπου και 10- 25% στην Espresso.

Ταυτοχρόνως, στην Ελευθεροτυπία γίνεται 3μερη απεργία, στο Alter δίνεται μάχη για να μην διαφημίζονται τα «Ζουζούνια» του μπαταχτσή Γιαννίκου στην πλάτη των απλήρωτων, στο Star δεν θα πληρώσουν στην ώρα τους, στα δημόσια ΜΜΕ οι «δημόσιοι υπάλληλοι» θα κάνουν κυλιόμενες απεργίες ως την Δευτέρα, στο Mega βλέπουν τη χασούρα και σκέφτονται απολύσεις, στον Alpha οι Γερμανοί σκέφτονται να αποχωρήσουν.

Τα «αφεντικά» δεν έχουν πολλά να κερδίσουν στην Ελλάδα του Μνημονίου. Και δεν προτίθενται να χάνουν περιμένοντας. Ούτε φυσικά και να χρηματοδοτήσουν τις επιχειρήσεις τους από τα κέρδη παλαιότερων χρόνων. Έστω και αν αυτά τα κέρδη προήλθαν (αν όχι κυρίως) και από τη δύναμη «διαπραγμάτευσης» που τους έδιναν τα ΜΜΕ. Απέναντι στα «αφεντικά» βρισκόμαστε εμείς.

Που δεχόμαστε την επίθεση. Από εκδότες και κράτος- ας μην ξεχνάμε ποιος έχει την ευθύνη για την ΕΡΤ, ούτε τις μεθοδεύσεις Καμίνη στον Αθήνα 9,84. Το ζήτημα είναι αν είμαστε «όλοι εμείς». Γιατί η στάση ορισμένων, δεν δείχνει το ίδιο. Κάποια «χρυσοπληρωμένα καργιόλια» βιάζονται να γίνουν χαλίφηδες στη θέση του χαλίφη…


ΧΡΑΝ