Για τον Παντελή Καψή, μου έχουν πει ότι είναι πολύ περίεργος και δύσκολος, αλλά συνάμα και ένας πολύ έντιμος άνθρωπος. Για τις ικανότητές του  δεν θέλω να κάνω συζήτηση- διευθυντής στα ΝΕΑ ήταν. Η μοίρα τόφερε να αναλάβει υπουργός τύπου σε μια κρίσιμη και για τη δημοσιογραφία περίοδο. Και πρέπει να αποφασίσει, με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει.

Ας πούμε, στα μέσα που προΐσταται (ΕΡΤ- ΑΠΕ) θέλει δημοσιογράφους με… καρύδια ή… καρύδια δημοσιογράφους- για να θυμηθούμε και ένα παλιό απόφθεγμα της δημοσιογραφικής πιάτσας.

Αν θέλει δημοσιογράφους με καρύδια, πρέπει να εξηγήσει ότι η ελευθεροτυπία δεν συνάδει με την λογική της δημοσιουπαλληλίας. Είναι θέμα αντίληψης και φιλοσοφίας. Πάει και τέλειωσε.

Το ίδιο ισχύει επίσης και για τους δημοσιογράφους των δημοτικών ραδιοσταθμών. Αυτοί ειδικά, κατά το παρελθόν, έχουν δώσει μαθήματα- ας θυμηθούμε τον Αθήνα 9,84. Δεν μπορεί τώρα, δέσμιοι νόμων και τροπολογιών, να εργάζονται με μπλοκάκια και χωρίς τις συλλογικές συμβάσεις.

Αν δεν θέλει, ας μην συναντήσει τον παλιό του συνεργάτη Τάκη Καμπύλη. Μπορεί να μάθει το τι γίνεται και από άλλους ο Καψής, αν δεν το γνωρίζει ήδη.

Με δυο λόγια θέλω να πω ότι τώρα που πήρε την απόφαση να διαβεί τον Ρουβίκωνα, ο Παντελής Καψής πρέπει και να επιλέξει και ως τι είδους υπουργός τύπου θέλει να καταγραφεί. Διότι από τη Ζαλοκώστα- το γνωρίζει καλά ο Παντελής, έχουν περάσει πολλοί…

 

ΧΡΑΝ