απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου χθες να απορρίψει την προσφυγή των εκπροσώπων των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά(από τις 15 Σεπτεμβρίου 2008με την οποία ζητούσαν την ακύρωση της απόφασης της Κομισιόν υποχρέωνε την Ελλάδα να πάρει πίσω τις ενισχύσεις, που τους είχε χορηγήσει χτυπάει το καμπανάκι όχι μόνο για τον Σκαραμαγκά, αλλά και για τα Ναυπηγεία Ελευσίνας που βρίσκονται στο πτωχευτικό άρθρο 99 εδώ και ένα χρόνο.  Για τον Σκαραμαγκά το 2008 η Επιτροπή ζήτησε από την Ελλάδα να επιστραφούν πάνω από 230 εκατομμύρια ευρώ τα οποία είχαν χορηγηθεί σε παράνομες ενισχύσεις, την περίοδο 1996 – 2002. Σημειώνεται ότι την επίμαχη περίοδο οι τότε ελληνικές κυβερνήσεις (του ΠΑΣΟΚ) προχώρησαν σε 16 διαφορετικά μέτρα ενίσχυσης για τα Ναυπηγεία, σε μια περίοδο που αντιμετώπιζε δυσχέρειες, μέχρις ότου τελικά οδηγήθηκε σε ιδιωτικοποίηση.

Η Επιτροπή διαπίστωσε ότι πολλές από τις ενισχύσεις αυτές χορηγήθηκαν στα ναυπηγεία από το ελληνικό κράτος και την τότε, κρατικής ιδιοκτησίας, τράπεζα ΕΤΒΑ υπό μορφή δανείων, εγγυήσεων και εισφορών κεφαλαίου, χωρίς προηγουμένως να εγκριθούν από την Επιτροπή και, επιπλέον, ότι δεν ήταν συμβατές με τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.

Από τότε τα ναυπηγεία έχουν αλλάξει άλλα τρία χέρια Δημόσιο – HDW – Thyssen Krupp – Abu Dhabi MAR και η υπόθεση της επιστροφής των ενισχύσεων θεωρείται προεξοφλημένη. Αυτό που λέγεται ότι απασχολεί περισσότερο τη διοίκηση του Λιβανέζου επιχειρηματία Ισκαντάρ Σάφα, επικεφαλής του ADM είναι το αν η Κομισιόν θα επιτρέψει στο ναυπηγείο (που πρόσφατα αυτός αγόρασε) να κατασκευάζει και πλοία πέραν των παραγγελιών για το Πολεμικό ναυτικό.

Όπως είναι γνωστό λεφτά για εξοπλιστικά προγράμματα δεν υπάρχουν και βέβαια χωρίς πολιτικές παραγγελίες θα είναι δύσκολο να συνεχίσει τη λειτουργία του το ναυπηγείο. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το Δημόσιο και το ναυπηγείο βρίσκονται σε Ψυχρό Πόλεμο για τεχνικές διαφορές με συνέπεια να έχουν σταματήσει τόσο οι παραδόσεις πλοίων, όσο και οι πληρωμές που είχαν συμφωνηθεί όταν υπουργός Άμυνας ήταν ο Ευάγγελος Βενιζέλος
.  

Τα Ναυπηγεία Ελευσίνας ζουν το δικό τους δράμα. Η ιδιοκτησία του ομίλου Ταβουλάρη, βρίσκεται εδώ και ένα χρόνο υπό την προστασία του πτωχευτικού κώδικα αλλά εδώ και μήνες οι σχεδόν 1.000 εργαζόμενοι παραμένουν απλήρωτοι, και άρχισαν πρόσφατα τις κινητοποιήσεις.  Για τα ναυπηγεία Ελευσίνας το περίεργο είναι ότι έλαβαν την «χρυσή περίοδο» των εξοπλισμών παραγγελίες ύψους 3 και πλέον δις. ευρώ. Παρ΄ όλα αυτά σήμερα εμφανίζονται με υποχρεώσεις 300 εκατ. ευρώ και ληξιπρόθεσμες οφειλές ύψους 40 εκατ. ευρώ, ενώ σε περίπτωση που δεν υπάρξει λύση (χρηματοδότης ή πρόγραμμα εξοπλισμών δεν φαίνεται στον ορίζοντα ενώ οι παραδόσεις έχουν επίσης σταματήσει) οι εργαζόμενοι δεν θα έχουν διέξοδο…

Συνολικά 2.500 εργαζόμενοι θα αντιμετωπίσουν το φάσμα της ανεργίας σε περίπτωση που δεν υπάρξει κάποια θετική εξέλιξη, ενώ άλλη μια βιομηχανική δραστηριότητα της χώρας θα περάσει στην ιστορία. Και το κακό, όπως επισημαίνουν οι γνωρίζοντες ξεκίνησε όταν πριν τρία χρόνια τα διαγκωνιζόμενα ναυπηγεία άρχισαν να αλληλοκαρφώνονται στην Κομισιόν, προκαλώντας την προσοχή του Επιτρόπου Αλμούνια, που τελικά χρησιμοποίησε τον ελληνικό εμφύλιο για να προστατεύσει τα ναυπηγεία της χώρας του, της Ισπανίας…


Γιώργος Παλαιολόγος