Στα 15 δισ. ευρώ μόνο από την πληρωμή λιγότερων τόκων υπολογίζεται το όφελος της Γερμανίας τα τελευταία 2 χρόνια της κρίσης.

Αυτό παραδέχεται, ο Klaus Regling φανερώνοντας  επί της ουσίας τον ακριβή χαρακτήρα της «βοήθειας» που παρέχει η Γερμανία προς τις αδύναμες χώρες της Ευρωπαϊκής περιφέρειας. Και αυτά τα 15 δισ. ευρώ δεν είναι τα μόνα εάν συνεκτιμήσουμε το όφελος που έχουν οι Γερμανοί από τα περιθώρια δανεισμού.


Δηλαδή της δυνατότητας, που έχουν ως χώρα με πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑΑ να συγκεντρώνουν κεφάλαια από τις άλλες ευρωαγορές, να δανείζονται ακόμα και με μηδενικό επιτόκιο και να δανείζουν με τη σειρά τους με τοκογλυφικά ποσοστά 3 έως και 6 μονάδων ακριβότερα στις υπερχρεωμένες χώρες.


Δεν είναι τυχαίο, όπως σημειώνει ο επικεφαλής του IFF (του προσωρινού μηχανισμού χρηματοδοτικής στήριξης) πως τα στοιχεία αυτά δημοσιοποιούνται λίγο μετά την ολοκλήρωση της αναδιάρθρωσης χρέους της Ελλάδας και λίγο πριν να εκδηλωθούν ανάλογες κινήσεις για το χρέος άλλων χωρών.


Ήδη οι αγορές έχουν στοχοθετήσει εκτός από την Πορτογαλία, που αν και το καλό παιδί των δανειστών θα υπομείνει και αυτή τα χειρότερα, την Ισπανία και ακροθιγώς την Ιταλία. Είναι ακριβώς αυτή τη μεταβατική περίοδο, που «κουμπώνει» ο προσωρινός με τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης, που η Γερμανία δεσμεύει όλο και περισσότερες χώρες με δεσμά χρέους και ο Β. Σόιμπλε προαλείφεται για επικεφαλής του Eurogroup.

Joffrey Postman