Εάν κάνετε μια βόλτα στην νυχτερινή Αθήνα, θα διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι ότι «λεφτά υπάρχουν».
Κι αν δεν το δείχνει απαραίτητα το κράτος (που και αυτό συνεχίζει τη δική του ανεξέλεγκτη σπατάλη) το δείχνουν σίγουρα οι πολίτες. Αλλιώς δεν εξηγείται το πώς τα νυχτερινά κέντρα, και τα κλαμπ, έστω και με μερικές απώλειες, συνεχίζουν να ευημερούν. Με δυο λόγια ισχύει αυτό που πολλοί ξένοι , λένε για μας, ότι υπάρχει ακόμη «ξύγκι» στους ‘Έλληνες. Και βέβαια αυτοί δεν έχουν κανέναν ενδοιασμό να το δείξουν.


Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί και η τάση… οικιακής αποταμίευσης, που κατέβαλε τους περισσότερους συμπολίτες μας όταν άρχισαν –πρόσφατα- να φοβούνται ότι οι πολιτικές εξελίξεις ίσως τους στερήσουν τις καταθέσεις τους, και σήκωσαν τα χρήματά τους για να τα πάρουν σπίτι. Η έναρξη της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, βέβαια, λίγες ημέρες αργότερα μετρίασε τον πανικό. Κι έτσι, όσοι (γιατί δεν είναι όλοι) εξακολουθούν να κρατούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ρευστό, άρχισαν να σκέφτονται τι θα το κάνουν:


-Να το στείλουν στο ασφαλές καταφύγιο της Γερμανίας ή της Ελβετίας με τα μηδενικά επιτόκια;

-Ή να το κρατήσουν στην Ελλάδα, με υψηλό ρίσκο, αλλά προοπτική μεγάλης απόδοσης;


Ιδού η απορία, που αναρωτιόταν και ο Σαιξπηρικός Άμλετ. Ας δούμε τα δεδομένα:


Πρώτον το πρόβλημα είναι σχεδόν το ίδιο με πριν από δύο χρόνια όταν πολλοί Έλληνες προτίμησαν να επενδύσουν σε ελληνικά ομόλογα, αν και το κράτος έτρωγε την μία υποβάθμιση μετά την άλλη. Απλά και μόνο επειδή πίστευαν στο (κερδοσκοπικό, σχεδόν) κουπόνι, και την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Τι έγινε; Τα περισσότερα ομόλογα κουρεύτηκαν, και οι ίδιοι έχασαν, καθώς το κράτος αποδείχτηκε αφερέγγυο. Δέχθηκαν μάλιστα και τις επιπλήξεις του Βενιζέλου που τους χαρακτήρισε τζογαδόρους. Τι κι αν τα κερδοσκοπικά funds πέτυχαν τελικά να μην κουρευτούν και πήραν τις αποδόσεις… Η ιστορία δείχνει ότι ο απλός επενδυτής δεν χαίρει της παραμικρής προστασίας.


Δεύτερον οι ευκαιρίες σήμερα μετά την κατάρρευση της αγοράς ακινήτων αλλά και του χρηματιστηρίου είναι πραγματικά ελάχιστες. Όσοι εδώ και χρόνια έβγαζαν χρήμα από τα ενοίκια βλέπουν τις αποδόσεις να πέφτουν στην καλύτερη περίπτωση 50% και στη συνέχεια το κράτος να κρατάει σχεδόν το 70% της δικής τους είσπραξης. Την ίδια ώρα με τον γενικό δείκτη του ΧΑ να έχει απολέσει 50-80% από τις αρχές του χρόνου και σχεδόν 200% από πέρυσι, είναι προφανές ότι καμία μετοχή δεν έχει να δώσει ούτε κέρδη, ούτε μέρισμα.

Επομένως, για όσους δεν επιλέγουν τα πιο επικίνδυνα σύνθετα προϊόντα, μένουν τα καταθετικά και το forex.



Εάν κάποιος επιλέξει μια ελληνική τράπεζα για προθεσμιακή κατάθεση σίγουρα να ανταμειφτεί με το ρίσκο που παίρνει. Σχεδόν 4% στις απλές καταθέσεις των personal banking (50.000-100.000 ευρώ) και μέχρι 7% για τα private banking των 300.000 ευρώ και άνω. Το επιτόκιο καθορίζεται και πάλι από την τράπεζα. Όσο πιο ανασφαλής είναι η τράπεζα τόσο μεγαλύτερο το επιτόκιο. Και το ρίσκο. Στην ουσία βέβαια το πρόβλημα εδώ δεν είναι τόσο η τράπεζα, όσο το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ, πού θα μετατρέψει τις καταθέσεις των ευρώ σε άλλο νόμισμα. Αυτό πληρώνουν οι ελληνικές τράπεζες με το υψηλότερο επιτόκιο. Τουλάχιστον μέχρι να φύγει (αν φύγει) ο κίνδυνος. Στην Κύπρο, όπου έχουν φύγει πολλές ελληνικές καταθέσεις το επιτόκιο στα private είναι μεσοσταθμικά 4%. Στην Βρετανία, όμως, που σήμερα θεωρείται η πλέον ασφαλής –και εκτός ευρώ- χώρα (ποιος θυμάται σήμερα τις απώλειες μετά την επίθεση του Σόρος στη Στερλίνα), οι τράπεζες εκμεταλλεύονται το κλίμα προσφέροντας επιτόκια της τάξης του 0,8% για προθεσμιακές καταθέσεις 1.000.000 ευρώ. Το ίδιο περίπου και η Γερμανία, που σήμερα θεωρείται ο ασφαλέστερος τόπος εντός ευρωζώνης.


Τι γίνεται εάν κάποιος ασχοληθεί με το συνάλλαγμα; Οι περισσότεροι ξένοι οίκοι θεωρούν ότι η πτωτική πορεία του ευρώ θα συνεχιστεί, είτε η Ελλάδα αποχωρήσει από το ευρώ, είτε όχι. Ειδικότερα, οι αναλυτές της Barclays Capital που κυκλοφόρησαν πρόσφατα και σχετική έκθεση, συνιστούν τρεις επενδυτικές επιλογές στην αγορά συναλλάγματος, οι οποίες, σύμφωνα με τον οίκο, μπορεί να αποδειχθούν κερδοφόρες, ανάλογα και με τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Πάντα το (νόμιμο) κέρδος είναι ευθέως ανάλογο του ρίσκου. Ποιες είναι αυτές:


Κίνηση 1. Σορτάρισμα του ευρώ έναντι της βρετανικής στερλίνας ή της νορβηγικής κορόνας. Η Στερλίνα και η κορόνα είναι δύο νομίσματα που αναμένεται να κινηθούν ανοδικά έναντι του ευρώ μεσοπρόθεσμα, ανεξάρτητα από τις εξελίξεις στην Ελλάδα. Πρόκειται για πολύ συντηρητική και παραδοσιακή επιλογή που διαμορφώνεται με την ίδια τάση από την περίοδο του σχηματισμού της ευρωζώνης, από την οποία οι δύο χώρες επέλεξαν να απόσχουν. Σήμερα, η αναστάτωση τις επιβραβεύει. Αύριο;


Κίνηση 2. Ποντάρισμα στο ευρώ - δολάριο, με στόχο τα 1,24 δολάριο το ευρώ και τα 1,19 δολ. ανεξάρτητα από το ενδεχόμενο ελληνικής αποχώρησης από το ευρώ.


Κίνηση 3. Αγορά δολαρίου προς βρετανική στερλίνα και πώληση δολαρίου προς ελβετικό φράγκο. Η Barclays εκτιμά ότι εάν η Ελλάδα αποχωρήσει από το ευρώ, η ισοτιμία δολάριο προς στερλίνα θα σημειώσει ραγδαία άνοδο. Ελαφρώς μικρότερη αναμένεται να είναι η άνοδος της ισοτιμίας δολαρίου προς ελβετικό φράγκο, καθώς αρκετοί θα είναι οι επενδυτές που θα γυρίσουν την πλάτη στην ισοτιμία ευρώ - φράγκου.

Ρίσκο ή κέρδος; Η επιλογή είναι πάντοτε δική σας…


Joffrey Postman