Οι κυβερνήσεις πρέπει να αυξήσουν τα όρια συνταξιοδότησης, σύμφωνα με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής, επισημαίνει ο Οργανισμός για την Οικονομική Συνεργασία και την Ανάπτυξη (ΟΟΣΑ). 


Ο Οργανισμός εκτιμά ότι μέσα στα επόμενα 50 χρόνια το προσδόκιμο ζωής θα αυξηθεί κατά επτά έτη στις αναπτυγμένες οικονομίες, ενώ προσθέτει ότι η ηλικία συνταξιοδότησης θα πρέπει να αυξηθεί στα 65 στις μισές χώρες του ΟΟΣΑ και στα 67-69 χρόνια σε 14 άλλες. 
 

Επιπλέον, ο ΟΟΣΑ τονίζει ότι σε 28 από τισ 34 χώρες-μέλη του έχει σχεδιαστεί η αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης. 

«Τολμηρή δράση αναμένεται να ληφθεί. Η κατακρήμνιση των εμποδίων που ωθούν τους ανθρώπους να σταματούν να εργάζονται πέραν των επίσημων ορίων συνταξιοδότησης είναι αναγκαία ώστε να εξασφαλισθεί στα παιδιά και τα εγγόνια μας ότι θα μπορέσουν να χαρούν μία επαρκή σύνταξη κατά τη λήξη του εργασιακού τους βίου», τονίζει ο ΓΓ του ΟΟΣΑ, Άνχελ Γκουρία.
 

«Μολονότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές μπορεί να είναι κάποιες φορές ελάχιστα δημοφιλείς κι οδυνηρές, στην προκειμένη συγκυρία των στενών δημοσιονομικών πλαισίων και της περιορισμένης δυνατότητας άσκησης χρηματοοικονομικής και νομισματικής πολιτικής οι μεταρρυθμίσεις τούτες ενδέχεται κάλλιστα να χρησιμεύσουν για την προώθηση της πολυπόθητης ανάπτυξης στις γηράσκουσες οικονομίες», προσθέτει ο ίδιος.
 

«Οι κυβερνήσεις οφείλουν να προσανατολισθούν στην επίσημη σύνδεση της συντάξιμης ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής, όπως στη Δανία, ή την Ιταλία και να διπλασιάσουν τις προσπάθειες για να προωθήσουν τα ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα», προκειμένου τα δικά τους εθνικά συνταξιοδοτικά συστήματα να γίνουν ταυτόχρονα χρηματοοικονομικώς βιώσιμα και προσαρμοσμένα», τονίζει ο ΟΟΣΑ.


Οι μεταρρυθμίσεις που έχουν πραγματωθεί κατά την τελευταία δεκαετία μειώνουν τα επιδόματα κοινωνικής κάλυψης που θα διατίθενται στο μέλλον από τα δημόσια συνταξιοδοτικά συστήματα, σε γενικές γραμμές κατά 20% με 25%, τονίζει η έκθεση. Οι άνθρωποι που σήμερα εργάζονται θα πρέπει να αναμένουν μία καθαρή, δημόσια, σύνταξη περίπου ισοδύναμη με το μισό των καθαρών κερδών τους, σε περίπτωση που αποσυρθούν εργασιακά στην επίσημα καθορισμένη ηλικία συνταξιοδότησης.
 

Όμως στις 13 χώρες, που έχουν θεσπίσει υποχρεωτικά ιδιωτικά συνταξιοδοτικά προγράμματα (όπως η Αυστραλία, ή η Χιλή), οι συνταξιοδοτούμενοι μπορούν να ευελπιστούν ότι θα απολαύσουν το 60% των καθαρών κερδών τους.
 

Στις δε χώρες όπου το εθνικό συνταξιοδοτικό σύστημα είναι σχετικώς αδύναμο και όπου τα ιδιωτικά προγράμματα έχουν καθαρά εθελοντικό χαρακτήρα (Γερμανία, Κορέα, ΗΠΑ, Ιρλανδία, Ιαπωνία), «μεγάλα τμήματα του πληθυσμού θα πρέπει να αναμένουν κάθετη πτώση των εισοδημάτων τους», επισημαίνει ο ΟΟΣΑ.