Η δραματική επιδείνωση της ανεργίας στην Ελλάδα,  η οικονομική στασιμότητα στη χώρα, καθώς και η καθημερινή  αποψίλωση των διαθέσιμων πόρων των νοικοκυριών, συνθέτουν ένα ζοφερό παρόν αλλά και ένα εξαιρετικά θολό  μέλλον.

Ανεργία πέρα από κάθε (άσχημη) φαντασία

Σύμφωνα με τα σημερινά στοιχεία της Eurostat, η ανεργία στη χώρα έχει εκτοξευθεί στα ύψη, με το ποσοστό της να φθάνει στο 23,1%. Με τον πλέον επίσημο τρόπο λοιπόν, η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση μεταξύ των εταίρων στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά τα επίπεδα ανεργίας. Τα θλιβερά πρωτεία εξακολουθεί να διατηρεί η Ισπανία.

Κατανάλωση όπως τον καιρό της... ασπρόμαυρης τηλεόρασης

Παράλληλα, όπως προκύπτει από έκθεση του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, η οποία αναμένεται να έρθει στην πλήρη μορφή της στη δημοσιότητα την άλλη εβδομάδα, η αγοραστική δύναμη στη χώρα έχει επιστρέψει 30 χρόνια πίσω…στα τέλη της δεκαετίας του ’70. 

Το πλήθος των παρεμβάσεων, εξαιτίας των προβλέψεων των προγραμμάτων δημοσιονομικής προσαρμογής που αναπτύχθηκαν στο πνεύμα των προνοιών του Μνημονίου, έχει σαν αποτέλεσμα τοπραγματικό διαθέσιμο εισόδημα των Ελλήνων να περιορίζεται συνεχώς. Οι περικοπές στους μισθούς, οι περιστολές στις κάθε είδους μεταβιβαστές πληρωμές, η αύξηση της τακτικής και έκτακτης φορολόγησης κοκ, αλλά και η παραμονή των τιμών των αγαθών και των υπηρεσιών σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα, έχουν οδηγήσει την πραγματική αγοραστική δύναμη των πολιτών στα επίπεδα της εποχής της… ασπρόμαυρης τηλεόρασης.

Η ελληνική έξοδος θα «τίναζε» την Ευρώπη

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας προειδοποιεί ότι η ενδεχόμενη έξοδος της Ελλάδας από την ευρωζώνη, προοπτική που όσο διαρκούν τα παραπάνω δεν θα εξαφανίζεται από τον ορίζοντα, θα οδηγούσε σε… πισωγύρισμα και την υπόλοιπη Ευρώπη, καθώς μόνο η  ανεργία της Ε.Ε. θα «σκαρφάλωνε» από το σημερινό 11,3 % στο 13%. Μάλιστα στην Ισπανία αυτό το ποσοστό δεν αποκλείεται να έφθανε ακόμη καις το ασύλληπτο 37%.

Δεδομένης της αλληλοτροφοδότησης ανάμεσα στην οικονομική στασιμότητα και την «καταστροφή» θέσεων εργασίας, καθώς και της ευθείας σύνδεσης μεταξύ της ανεργίας και της περιορισμένης αγοραστικής δύναμης, το τελευταίο σενάριο ξεπερνά την απειλή και αποτελεί ενεργή «ωρολογιακή βόμβα» στα θεμέλια της ευρωπαϊκής ηπείρου.

Π.Σ.