Στις διαφωνίες των πιστωτών μεταξύ τους και όχι με την Ελλάδα, σχετικά με το αν ανταποκρίθηκε σωστά στις υποχρεώσεις της, οφείλεται, αυτήν τη φορά, η χθεσινοβραδινή αποτυχία επίτευξης συμφωνίας για την Ελλάδα, επισήμανε ο γνωστός Αυστριακός οικονομολόγος και επικεφαλής του οικονομικού επιτελείου της μεγαλύτερης αυστριακής τράπεζας Bank Austria, Στέφαν Μπρούκμπαουερ, σε σημερινή συνέντευξή του στη δημόσια Αυστριακή Ραδιοφωνία.
Η συμφωνία για τη βοήθεια προς την Ελλάδα δεν απέτυχε μόνον εξαιτίας της διαφωνίας των χωρών της ευρωζώνης μεταξύ τους, αλλά επίσης και λόγω της στάσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και μπορεί κανένας να μην θέλει την χρεοκοπία της Ελλάδας, όμως μεταξύ των πιστωτών προβάλει έντονα το ερώτημα «ποιο θα είναι το κόστος, στο τέλος της ημέρας και, προ πάντων, πώς θα μπορέσει να "πωληθεί πολιτικά" στους φορολογούμενους, μια διαγραφή χρέους», ανέφερε χαρακτηριστικά. Διότι, όπως πρόσθεσε, αν υπάρξει, στο προσεχές μέλλον, μια διαγραφή χρέους, αυτή θα αφορά μόνον δημόσιους πιστωτές και ως εκ τούτου τον Ευρωπαίο φορολογούμενο, ενώ η πρώτη διαγραφή ελληνικού χρέους αφορούσε ιδιώτες πιστωτές.

Από την πλευρά του πάλι, όπως ο ίδιος σημείωσε, το ΔΝΤ ζητά τη διαγραφή χρέους για την Ελλάδα από δημόσιους πιστωτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε το ίδιο να μπορεί να επιχειρηματολογήσει απέναντι στα άλλα μέλη του ότι χρηματοδοτεί μια χώρα η οποία κάποια στιγμή θα σταθεί και πάλι στα πόδια της και θα επιστρέψει τα χρήματα, κάτι το οποίο, αυτήν τη στιγμή, δεν μπορεί να το κάνει, διότι οι αριθμοί δείχνουν πως τα επόμενα χρόνια η Ελλάδα δεν θα μπορεί να σταθεί στα πόδια της και αυτό είναι το θέμα της διαφωνίας. 

Σύμφωνα με τον κ. Μπρούκμπαουερ, οι πολιτικοί της ΕΕ γνωρίζουν πως, στο τέλος της ημέρας, θα είναι πολύ δύσκολο για την Ελλάδα να αποπληρώσει τα δάνειά της και θέλουν, ως εκ τούτου, να «πακετάρουν» το πρόβλημα σε μια απαίτηση απέναντί της, που μπορεί μεν να μην αποδίδει τόκους, όμως δεν θα τους αναγκάζει να εξηγούν στους φορολογούμενους ότι παραιτούνται από το 40% του χρέους, κάτι που ο κάθε φορολογούμενος μπορεί στη συνέχεια να υπολογίσει πόσο θα στοιχίσει, τελικά, στον ίδιο.

Ο Αυστριακός οικονομολόγος επισήμανε στη συνέντευξή του ότι, γενικά, νομίζει πως αυτό το θέμα της χρηματοδότησης δεν είναι και τόσο καθοριστικό για την Ελλάδα, αλλά ότι οι Έλληνες χρειάζονται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις αντί «λιτότητας μέχρι θανάτου» και να εξετάσουν τη σωστή στάθμιση των δημόσιων δαπανών ανάμεσα σε Παιδεία και Άμυνα. Όλα τα άλλα είναι διαχείριση παρελθόντος, καθώς, κατά την άποψή του, ήταν πάντα σαφές πως η Ελλάδα, κάτω από αυτές τις συνθήκες, δεν μπορεί ποτέ να εξοφλήσει αυτό τον όγκο χρέους.