«Πειραματόζωο» στα χέρια της Κριστίν Λαγκάρντ και του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε έγινε η μικρή οικονομία της Κύπρου, ανοίγοντας δρόμο σε έναν θλιβερό σχεδιασμό, για συμμετοχή μετόχων, κατόχων αξιογράφων και ανασφάλιστων καταθετών στην εξυγίανση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων σε όλη την Ευρώπη.
Πληροφορίες της εφημερίδας «Φιλελεύθερος» της Κύπρου αναφέρουν ότι η επικεφαλής του ΔΝΤ και ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, έχοντας στο πλευρό τους την Ολλανδία, τη Φινλανδία και την Αυστρία, άνοιξαν το δρόμο σε ένα μοντέλο, το οποίο «ξεπερνά» την Κύπρο, με στόχο την επέκτασή του και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου απαιτείται εξυγίανση τραπεζών.

Ο γερμανικός άξονας επιχειρεί με τον τρόπο αυτό να κλείσει την πόρτα στην απόφαση που λήφθηκε στη Σύνοδο Κορυφής του Ιουνίου 2012 για απευθείας ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), θεωρώντας ότι αυτή μπορεί να εφαρμοστεί μόνο «σε μελλοντικά προβλήματα», υπό αυστηρούς όρους και κατά περίπτωση, αλλά όχι σε «υφιστάμενα κληρονομηθέντα προβλήματα».

Βάσει για αυτούς τους σχεδιασμούς του γερμανικού άξονα, αποτελεί το εναλλακτικό «μοντέλο της Κύπρου», στο πλαίσιο του οποίου τα «σπασμένα» θα πληρώνουν μέτοχοι, κάτοχοι αξιογράφων και ανασφάλιστοι καταθέτες (όσοι δηλαδή διαθέτουν καταθέσεις άνω των 100 χιλιάδων ευρώ).

Ο ρόλος του ΔΝΤ σε όλο αυτό το απάνθρωπο «παιγνίδι», εστιάζεται στην επιλογή της «κουπ», δηλαδή στον τύπο και στο βάθος του «κουρέματος», κάτι που κρίνεται με ψυχρά μαθηματικά και αποκλειστικό γνώμονα ότι η δανειοδότηση δεν πρέπει να ξεπερνά το 55%-60% και ότι εντός συγκεκριμένου χρονικού πλαισίου, το δημόσιο χρέος μιας χώρας πρέπει να περιορίζεται κάτω από 100% του ΑΕΠ της.