Η διοίκηση της Εθνικής είναι αισιόδοξη, ότι θα καλύψει όχι το 10% που είναι απαραίτητο για να μην περιέλθει η τράπεζα στον έλεγχο του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, αλλά το 12% της αύξησης του μετοχικού της κεφαλαίου ύψους 9,5 δισ. Περίπου. Προσδοκά δηλαδή, έναν όγκο ιδιωτικής τοποθέτησης στην αύξηση κεφαλαίου ύψους άνω του 1 δις. Κινητοποίηση έχει γίνει, χρηματοδότες έχουν προσεγγιστεί, η αισιοδοξία πιθανόν να είναι δικαιολογημένη. Σε κάθε περίπτωση πάντως, η Εθνική που θα προκύψει από την ΑΜΚ δεν θα έχει καμιά σχέση με αυτή που ξέραμε στο παρελθόν. 


Γιατί μπορεί την τελευταία συμμετοχή του Δημοσίου (5% του μετοχικού κεφαλαίου) στην Εθνική να την εκποίησε ο Αλογοσκούφης, ωστόσο το κράτος συνέχισε να ασκεί τον έλεγχο στο μεγαλύτερο τραπεζικό ίδρυμα της χώρας μέσω των ασφαλιστικών ταμείων, που κατέχουν το 16,4% της Εθνικής αλλά και εμμέσως μέσω της εκκλησίας, της οποίας η συμμετοχή έχει περιοριστεί πλέον στο 5%. Το ότι τα ταμεία που αποτελούν νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου και κατέχουν το 12, 2% της τράπεζας δεν θα συμμετάσχουν στην αύξηση είναι σαφές, από την τρόικα κάτι τέτοιο άλλωστε θα ερμηνευόταν ως επιδότηση από το κράτος. Για τα ταμεία που αποτελούν νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου δεν έχει αποσαφηνιστεί τι θα κάνουν, ότι και αν κάνουν όμως χρειάζεται νομική κάλυψη από την κυβέρνηση για να προχωρήσουν. Μένει λοιπόν η εκκλησία. 

Με το 1,5% που κατέχει η εκκλησία της Ελλάδος σήμερα στην Εθνική θα έπρεπε να συνεισφέρει 12 ως 13 εκατομμύρια για να συμμετάσχει στην αύξηση, χρήματα που όσοι είναι σε θέση να ξέρουν λένε, ότι η εκκλησία δεν τα έχει, ή ακόμα και αν τα έχει, δεν μπορεί να τα διαθέσει εκεί. Αν και κάποιοι μητροπολίτες όπως ο Δωρόθεος Σύρου έχουν εμφανιστεί να κόπτονται όχι μόνον υπέρ της συμμετοχής της εκκλησίας στην ΑΜΚ αλλά υπέρ της επέκτασης του ποσοστού της εκκλησίας στηνΤράπεζα, ψύχραιμοι παρατηρητές θεωρούν ότι πολύ δύσκολα η εκκλησία θα αποφασίσει ένα τέτοιο βήμα και θεωρούν ως πιθανότερη εκδοχή να αποφασίσει να παραμείνει απ’ έξω. Σε αυτήν την περίπτωση όμως η συμμετοχή της εκκλησίας, όπως και εκείνη των ασφαλιστικών ταμείων θασυρρικνωθεί δραστικά. 

Η διατήρηση της Εθνικής σε ελληνικά χέρια έχει αναγορευτεί το τελευταίο διάστημα σε ζήτημα εθνικής σημασίας για την χώρα. Και είναι πιθανόν, η συμμετοχή εφοπλιστών και επιχειρηματιών να είναι τέτοια, ώστε πράγματι η Εθνική να παραμείνει υπό ελληνικό έλεγχο. Αυτό που σε κάθε περίπτωση πάντως είναι ένα ερωτηματικό, είναι πως στο ευκταίο σενάριο που τα πράγματα για τη χώρα και για την τράπεζα πάνε καλά και οι επενδυτές αυτοί αποφασίσουν να ασκήσουν τα warrants που θα έχουν στα χέρια τους, αγοράζοντας τις μετοχές του ΤΧΣ (δηλαδή να επενδύσουν περίπου άλλα 9 δις) θα έχουν και τον πρώτο λόγο στην τράπεζα. Η Εθνική και σε ελληνικά χέρια θα είναι μια 100% ιδιωτική Τράπεζα, για πρώτη φορά ίσως από το 1841… 

Θέμης Δαγκλής